ลวอุ้น ๆ ไหลออกมาจากจมูกเธอ เธอยกมือขึ้นแตะดู จึงรู้ว่ามีเลือดไหล

สวียน แต่ยังไม่ทันถึงตัวหย่าเสวียน

่าลดตัวไปสู้กับมัน เ

มื่อเดือนที่แล้ว ถ้ากระแท

ยนเต็มทน แต่หลังจากได้ยินเพื่อนพ

พื่อนของเธอไม่คิดจะสู้ เธอจึงหัวเรา

งพวกเธอเดินจากไป และ

น้ามาก เธอเก็บ

ยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วโทรหาเพื่อนชายคน

ย กว่อกว่อก็ร้องไ

ของกว่อกว่อ เขารีบปลอบเธอ “เฮ้ ที่ร

ยนน่ะสิ” กว่

ผมใจจะขาด ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

้องการมากกว่านั้น เธอถอนหายใจออกมา ก่อนจะพูดขึ้นว่า

่งจองหองของหย่าเสวี

วียนเป็นคนเลว ที่ไม่

ๆ ผมทำให้คุณได้ แต่... ข้อเสนอของผมก่อนหน้านี

ยความว่าอะไร กว่อ

ธอไม่มีวันจะเหลียวมองคนอย่างเทอเรนซ์ แน่น

เทอเรนซ์ถามอีกค

นจิตใจของกว่อกว่อ เธอจึงกั

่กำจัดกว่อกว่อออกไปได้ ระหว่างกลับหอพัก

พัก ทันใดนั้นโทรศัพท

ธอก็ยังรับสาย และพูดอย่างสุภาพ

ย่าเสวียนใช่ไหม？ ผมพอล

ว่ามีธุระอะไรคะ？” หย่าเสวียนตอบพล

่ามันผิดกฏข้อบังคับของวิทยาลัย？ คณะกรรมการวิทยาลัยหารือกันแล้ว และเ

าร์เปอร์ นี่เป็นเรื่อ

เคอก็ดูจริงจัง เธอโน้มตัวเข้าไปใกล้หย่าเสวี

ได้ด่วนสรุปเรื่องนี้ แต่เราตรวจสอบแล้ว และได้รับก

ข้อโต้แย้งจะมีประโยชน์อะไรล่ะค

ลาม แต่ทำไมเธอกั

คัดค้าน เราจะออกคำสั่งลงโทษทางวินัยในอีกสองสามวันข

ังไม่ทันได้พูดอะไร โทรศัพท์ของเธอก็ดัง

ฑ์บน？ เครียดไหมล่ะ？” คนที่โทรมาพูด

ะน่าสะอิดสะเอียน มันจะเป็นใครไปได้？ ถ้าไ

ๆ เธอถึงถูกลงโทษอย่างไร้เหตุผล ดังนั้นเ

่ถูกนะ เธอหาเรื่องแฟนฉันเอง จ

ด้ และในที่สุดเธอก็เข้าใจที่มาที่ไปของเรื่องราวที

เทอเรนซ์ก็พูดต่อว่า “เธอรู้สึกยังไงบ้างล่ะ？ เสียใจไหม？ แต่ฉันม

า ๆ ว่า “ไม่ล่ะ ขอบคุณ ฉันไม่อย

่เธ

ย่าเสวียน แต่เขายังไม่ทันได้

ก็บล็อกหมา

เสวียนวางสาย เสี่ยวเคอก็ถามขึ้นทันทีว่า

ร์ เขาคงหมายถึงเรื่องในงานเลี้ยงวัน

ยุติธรรม แต่เธอก็ย

น่ มันต้องเป็นนังสารเลวกว่อกว่อ” เสี่ยวเคอพูดอย่างฉุน

จึงตบหลังเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไม่เป็

ล้วชี้แจงเรื

เสวียนไปที่ห้องทำงานของ

้นจริง ๆ คงจะคิดว่าเสี่ย

องคณบดี เสี่ยวเคอเคาะประ

งก็ได้” หย่าเสวียนเสนอ แล้วเธ

ริง ๆ มันดีด้วยซ้ำที่