น้าที่ที่คฑาไหว้วานให้เขาไปทำเขาเพ่งพินิจมองดูผู้ห

ก แต่ก็ไม่ยากจนเกิน

จะลงเอยกันได้ด้วยดี ก็

ฑามาเกิดอุบัติเ

่ไหว...ก็ตกเป็น

รอื่นอีกแล้วน

วเมื่อเห็นพ่

บแกจริงๆ นะ แกจะมีเ

ะให้ผมทำตัว

เข้าใจ

คิดว่าผมเป็นคน

ได้ แกก็เ

ะว่าพ่อ

ตรียมออกรถถอยหลังเพื่อตีวงเลี้ยวออกจากลานจ

บกับลูก ลืมได้เลยว่าผมเป็นลูก....ผมไม่ถือโกรธ ไม่ไปทวงถามสิทธิ์ด้วย

บอกอารมณ์กรุ่นๆ ในอกได้ดี...พ่อกั

ะเกิดจากกระบอกไม้ไผ่อยู่เหมื

รณ์...เขาขาดแคลนในพื้นฐานเบื้องต้นแม้ความรักของปู่จะมากมายเพียงใด แต่รักนั้นมีช่องว่างระหว่างวัยเขาโหยหาต้อง

จะให้ความรักกับใคร...เพราะเขาเองก็ยังแสวงหาและโหยหิวอยู่

รารัศมีก็ยังไม่รู้เลยว่าหัวใจของเขานั้นมั

งก็ไม่แน่ว่

ู้หญิงคนที่มานั่งอยู่เบื้องหน้าหล่อน มีค

พรรณ...หาได้เท

อแทนกั

วิกผมของตัวหล่อนเอง...วิกผมที่พรรณรายไปให้ช่างเล็มจนได้ท

ดูนะ

เดินไปในห้องน้ำที่อยู่ภายในห้อ

รณรายต้องกวักมือเรียกธราดล

่าทางดูซึมๆ ชอบก๊ล

ยงตอบแผ่วเบาพอกัน “แต่พี

รียวยาวบอกลักษณะกรีด

ห้ชื่นใจหน

มันงกน

็รู้ว่าผมกำลังจะบินไป กระเป๋า

ห้ได้อะไรขึ้นมา แถมเดี๋ยวนี้ยังทำปีก

น์ ไม่อย

ินที่เตรียมเอามาไว้ส

ะเชียว จะเรียบร้อยหรื

ยๆ แค่เป็นพี่อยู่สั

ล้วสวมเสื้อผ้าของเจ้าของห้องนั้น หล่อนก็ดูเหม

องแล้วก็พยั

แล้ว เ

ก่งราคาได้อีกสักนิด เขารู้ว่าพรรณรายกระเหี้ยนกระหือ

ชังน้ำหน้าสุดขีดแล

ย่างสุดแ

็เหมือนดังโบราณว

กกำลังคึกผ

มโลดแ

ู่ ณ ที

ดก็ฉ

ันกับพรรณรายใ