สามีภรรยา ท่าทียืนประจันหน้ากันนั้นบอกให้รู้ว่าจะไม่มีการยอมกั

มนะ อย่ายุ่

กัน ฉันเป็นแม่นะ...คุณ

อาไว้ เรื่องลูก

หม่ของคุณดีกว่า ลูกนี่ป

“ไม

ากเห็นลูกเป็นอย่างคุณ...วันๆ

งามนั่นได้เล่า...มันล่ะมีประโยชน์แค่ไหน...รึไอ้ที่คุณจับมันมานั่งแทนทำงานจะพิสูจน์ว่านอกจากสวยแล้ว อีน

่สงครามน้ำลายจะยืดเยื้อต่อไปอีก นาย

้วย” เขาสั่งก่อนจะเดินเข้

.โกรธเป็นฟืนเป็นไฟทีเดียวกับเรื่องหย่า ต้องคอยดูๆ ห

ติสายห่างๆ ของวิสาขา เธอยินดีต้อนรับเขาเข้ามาเป็นเครือญาติ และก็ให้การสนับสนุนเขา ที่แปลกอีกประการ

ันแล้วเป

หมือนเด

กให้ช่วยดูแลแกด้วยซ้ำไป...พ่อก

ข้าไปยุ่มย่ามด้วย นัย...ฉันอยากให้เธอช่วยปกป้องคุ้

ลแขก็ไม่ใช่ค

กรู้จริงๆ นะว่าเธอกับนังนั่นเคยมีอะไรกันมาแค่ไหน ก็เห็นป้วนเปี้ยนกันมาก่อน...นึกยังไงกันล่

วร้าวเข้าไปในเรื่องส่วนตัวของเขามากโขอยู่ แต่ลัคนัยก็ยังวางเฉยได้ เขารู้นิสัยวิสาขาด

ากเห็นเธอกับคุณวัชลุกขึ้นม

...พิมลแขจะมาเป็นภรรยาของคุณธวัช..ผม

ข้ากลางคัน...ฉันน่ะอยากให้เธอได้ดิบได้ดีไปได้ไกลๆ นะ...นัยก็รู้ว่าหนทางข้างหน้ายังยาวไกล

เป็นผู้หญิ

ตาวาววับ...เขานึกถึงดวงตาของเหมือนชนก...หล่อนถอดแบบไปจากวิสาขามากกว่านายธวัช..

ูดตามคว

คยเห็นนังนั

ี่จะเรียนรู้ แต่ผมว่าพิมลแขฉลาดในเรื่องการดำเ

าขามอง

พียงแต่พูดเล่นๆ อีกต่อไป “ฉันไม่รู้ว่าจริงๆ แล้ว เธอกับพิมลแขมีความสนิทสนมกันแค่ไหน เ

ายังต้องกลับไปทำงาน แต่ความรู้สึกของเขาเหมือนถูกจ้องมองอยู่เงียบๆ อย่างไม่ตั้งใจ เมื่อเขาหันกลับแล้วเงยหน้

่ใจทีเดียวว่าสีหน้าของหล่อนเมินเฉย หล่อนไม่ชอบเขาค่อนข้างแน่นอนทีเดียว มีความเกลียดชังเงียบๆ ที่ลัคนัยไม่เ