ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 9 ตอนที่ 9

จำนวนคำ:2114    |    อัปเดตเมื่อ:02/05/2022

ที

มน้อยเนื้อต่ำใจ นี่หล่อนไร้ค่านักหรือไง เข

ต่อย่างที่บอก... ตาแก่ทอมคงจะหัวใจวายตา

้งน้ำตา กลีบปากอิ่มส

อย เอาล่ะถ้าเธอไม่รับข้อเสนอของฉ

ีอย่างเลือดเย็นหากหล่อนยอมรับข้อเสนอของคริสเตรียโน แต่หากหล่อนเลือกคงไว้ซ

่ตกลง ก็ลงไป

ฉัน...

นแน่กับสิ่งที่กำลังกระทำอยู่ในขณะนี้ แต่หล่อนไม่มีทางเลือก ไม่มีทา

ว้อยู่แล้วล่ะว่าผู้หญิงอย่างเธอไม่

หญิงสาวค้านด้วยน้ำเสียงที่เจ็บช้ำ แ

มดาหลา เรื่องอ้าขาให้ผู้ชายในละแวกนี้คงไม่มีผ

่อนกัดปากที่สั่นระริกแน่นขณะบังคับให้ตัวเ

แต่คุณจะคิด

วงหน้างดงามที่ตอนนี้กำลังเจิ่งนองไปด้วยคราบน้ำตาอย่างท่วมท้น มารยา เ

ยหล่อลากดินตรงหน้าเป็นประกายน่าสะพรึงกลัว ก่อ

บฉัน หรือว่าจะให

ดขาวมีสีระเรื่อขึ้น

ความป่าเถื่อนของเขา เขาบดบี้ขยี้กลีบปากของสาวน้อยตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย บดเคล้าจนปากอิ่มแทบฉีกขาดแต่มันก็ยังไม่สามารถดับความกระหายจัดที่กำลังครอบงำในทุกอณูเนื้อหนุ่มไ

ม่พิมดาหลาด้วย ทั้งๆ ที่หล่อนก็มีคู่รักอยู่ข้างกาย แม้จะถามหาเหตุผลกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าแค่ไหน

ม..

ุดที่ไม่สามารถหยุดยั้งทุกอย่างได้ ทั้งๆ ที่พยายามจะผละออกห่าง ทั้งๆ ที่พยายามจะหยุดแต่สุดท้ายสิ่งที่เกิดขึ้นคือเขาทำมาก

ทำให้เขาหลงลืมทุกสิ่งรอบตัวได้แบบพิมดาหลามาก่อน ทั้งๆ ที่คู่รักของหล่อนก็อ

างชีวิตให้จงได้ พิมดาหลาไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาควรจะเข้าใกล้ หล่อนต่ำต้

ให้พิมดาหลาที่กำลังหลงใหลอยู่ในห้วงสวาทรู้สึกตัวขึ้นมาทันที หญิงสาวมอง

องเรานะคะ... ปุ๋ยจำนวนห้าสิบลูกที่ไร่ของคุณตาทอมในวันนี้” แล้วคนพ

ตัวเองด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก ทั้งๆ ท

ศยา

ดเครื่องยนต์และพารถออฟโรดของตัวเองเคลื่อนไปข้างห

็บปวดทะลักทลายอยู่ภายในอกมหาศาล ทำไมจะต้องเป็นแบบนี้ด้วย ทำไมคริสเตรียโนจะต้องย่ำยีศักดิ์ศ

ะไรเธอหรือเ

ิมดาหลาชัดเจนเท่านั้น เขาก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้

กพี่แมท เขาไม่ได

หมองของหญิงสาวแล้วก็จำต้องสงบปากสงบคำเก็บความแค

อนั่น... ไม่

ขึ้นมานั่งบนรถ “วันนี้เราจะมีปุ

สูงด้วยความประหลาดใจ อ

พี่หูฝาดไป

อเรื่องจริงจ้ะ คุณคริสยอม

แลกกับอะ

พิมดาหลาต้องหลบสายตาพัลวัน แต

ฉันรักคุณคริส ไม่ว่าเขาจะทำอะ

็ไม่จำเป็นต้องแลกกับมั

เอาทั้งชีวิตของฉันไป ฉันก็ยินดีจะให้เขา เพราะฉันร

งหญิงสาวข้างกายด

ริสก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว เขาไม่มีทางเห็นเธอมีค่าหรอก เธอม

เองต่ำต้อยแค่ไหน แต่ฉันขอแ

ัดกลุ้ม “พี่รู้ว่าหัวใจมันห้ามกันไม่ได้ เพราะอย่างนี

ะ ขอบคุณที่เข้าใจฉัน และขอบคุณที่ช่วยเหลือฉันตลอดมา ฉันสัญญา... สัญญ

ได้อย่างที่

ดาหลานั่งอยู่ให้แล่นไปตามท้องถนน ในรถไม่มีเสียงใดดังข

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY