ที

๊ะอาหาร ญาดามินทร์เห็นเข้าก็อดที

ือคะพี่หัส ทำไม

กมาอย่างเบื่อหน่าย พลาง

ดา พี่แค่รำคาญเด

ของชายหนุ่มนั้นบูดบึ้งน่ากลัว จำต้อ

พี่หัส

รรณที่หรี่ต

ี้พี่หัสกับคุณลุงจะไปธนาคารใ

หน้ารับน้อยๆ

งเรากำลังเผชิญปัญหาเรื่องน้ำแล้ง ไร่ต้นทางไม่ยอมปล่อยน้ำผ่านไร่ของเรา พี่กับคุณพ่อจึงจำ

ครียดจนญาดามินทร์อดที่

วยก็บอกได้นะคะ ญ

่ญาดามินทร์รู้ดีว่ามันไ

ี่ดูทุกวันก็พอแล

่สนทนา “ตกลงค่ะ งั้นญาดาจะนั่งยิ้มท

ิ์ใจ แต่ในสายตาของคนที่แอบมองอย่างตันหยงไม่ได้คิดเ

บบนี้ใช่ไหม เดี๋ย

็กเอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้เสียทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่หัสบรรณ ผู้ชายที่หล่อนตีตราจองเอาไว้ตั้งแต่จำค

า กาซิยาส กลับไม่ต้องการที่จะแตะขอบฟ้านั้นเลยสักนิด สิ่งสูงสุดที่เขาต้องการในยามนี้ก็คือกา

าหล่อนทั้งหอม ทั้งหวาน และละมุนละไมไปทั้งตัว เขาดำดิ่งลงสู่ห้วงปรารถนาได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าครั้งมันจะเกิดขึ้นเพราะความเข้าใจผิด แต่เขาก็ได้ลิ้มรสความหวานฉ่ำจากสาวน้อยแสนบริ

ธอคืนแล้วญ

ถูกสาดหายลงไปในลำ

็จะตามไปลากเธอขึ้นมา เพราะเธอ

ตาหมุนกลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงกว้าง เขามาที่เมืองไทยก็เพราะหล่อน เขาจะทำทุกวิถ

่เช้าเพื่อมาดักรอ

ัวเสียสวยเชียว อย่

ลาดใจ ในขณะที่เจ้าของ

ไปในเมืองด้วยได้ไหมคะ ญาดา

บ จริงไหม

้าอนุญาต ชายหนุ่มก็เดินไปเปิดประตูรถด้านหลังขอ

รับน้อ

ณลุง ขอบคุณค

ห้ก่อนจะรีบหมุนตัวมาขึ้นนั่งประจำที่คนขับโดยมีอดิสรนั่งรออยู่เบาะด้านข้า

ไหมหนูญาดา แล้วเราค

ึ่งญาดามินทร์ก

่ะคุ

และไม่ถึงชั่วโมง รถก็แล่นมาจอดที่ธนาคารแห่งหนึ

หญ่จังเลย” หญิงสาวอุ

ส่วนด้านใน เมื่อก่อนก็ธรรมดานะ แต่ตอนนี้เห็นเขาว่า

การคนให

.. ผู้จัด

ป็นเจ้า

เสริมขึ้น ยิ่งทำให้ญา

เยอะนะคะ ถึงไ

ปเมื่อสองวันก่อนบอกว่าหล่อด้วย หล่อมาก เป็นชาวต่างชาติ และ

ดามินทร์ก

ม่ต้องกังวลใจแล้วใช่ไหมคะ เ

กว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจ เพราะสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้ามันงดงามเลอค่ายิ่งกว่าคำบอกเล่าของหัสบรรณและอดิสรเสียอีก

นัดเอาไว้

สุภาพ รอยยิ้มหวานฉ่ำบอกให้รู้

ครับ ตอนเก

ู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันไปเ

คุณค

ไป หัสบรรณจึงหันม

ารดีมาก พนักงานยิ้

ักหน้ารับ แต

ิงอ่อนหวาน ยิ้ม

รับ “ไม่มีผู้ชาย

ายิ้มหวาน เอาอกเอาใจเก่งแ

ึ้นและไม่ตอบ

หยงให้เจ้าหัสมันฟังเล

อบขี้หน้าเด็กบ้านั่นก็เพราะนิสัยก้าวร้าว

นจะส่ายหน้าน้อยๆ ในขณะที่หัสบรร

อของเธอก็ทำให้ฉันรู้ส