เลื่อนลอยแล

ยดไปกับประตูรถ มองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง สิ่งที่น่ารังเกียจตั้งแต่เด็กคือโดนล้อว่าแม่เป็นผู้หญิงหากิน เป็

ด้ เพราะฉันเองก็รังเกียจเธอยิ่งกว่า” เ

น้าจะเป็นเช่นไร เธอไม่รู้ได้ แต่เธอขอสู้ให้ถึงที่สุด ถ้าจะตายก็ขอให้ตายอย่างมีศักดิ์ศรี การคิดสั้นฆ

องลอยไปไกล ตกอยู่ในภวังค์ของตัวเอง และ

อย่างตกตะลึง เพราะเกิดมาไม่เคยเห็นบ้านหลังใหญ่แบบนี้มาก่อน แถมยังสวยจับตา อยู่ท่ามกลางธรรมชาติและป่าเขา อา

ของเธอตอนเห็นบ้านหลังนี้ก็เนื้อเต้นเหมือนกัน แม่กับลูกไม่ต่างกันเลยสักนิด” ได้โอกาสเ

ะ เพราะใจจริงไม่ได้อยากมาอยู่กับคุณตั้งแต่แรก” เธอตอบตามจ

ถูกก่อนจะสะบัดมือปล่อยเธอจนร่างเล็กถึงกับเซ เด็กสาวลูบคางไปมา รู้สึกเจ็บช้ำน

ปในบ้านหลังใหญ่ ไพรหอมมองตาม ก่อนจะค่

าะเขาไม่คิดจะอ้อมค้อมให้ต้องมีใครเดาสถานะของเธอกับเขา เด็กสาวไม่กล้ามองหน้าใคร ทุกคนคงมองเธ

พันศึกเป็นเรื่องที่ทำให้เธอหนักใจ

นศึกเป็นคนพาเด็กสาวไปดูห้องด้วยตนเอง เ

นจัดการให้แล้ว” เขาช

มือไหว้ตลอดเป็นสิ่งที่ยายสอนเอาไว้ ท่านบอกว่าผู้ใหญ่จะได้เมตตา พันศึกชะง

ะ” เขาดึงมือเธอให้ตามไประหว่างประตูเชื่อม ไพรหอม

้มลงมากระซิบเสียงหยัน ไพรหอมหน้าชา สะบัดมือเ

ยากต่อปากต่อคำกับเขา แต่เขาดูถูกเธอก่อน หลายๆ ครั

สายตาวิบวับจนไพรหอมใจสั่นระรัวไปหมด ทั้งกลัวทั้ง

ลือเกินนะ” เขาสาวเท้าเข้าห

ใจดีสู้เสือตอบเขากลับไป พ

กถึงใจ ไม่ต้องอิดออดหรอกนะ อยากให้ฉันช่วยก็บอกได้ จะได้หายคัน ไม่ต้องมัวช่วยตัวเองเปล่าเปลี่ยวอยู่คนเดีย

ไปตามแรงตบ ทั้งโกรธทั้งอายที่โดนดูถูกสารพัด เ

ุด ฉันเกลียดคุณ” เ

งเธอแน่นอน” เขาลูบแก้มที่โดนตบไปมา ใช้ลิ้นดุนดันกระพุ่งแก้มตัวเอง ก

คู่ควรที่จะมีใครรัก” เธอกล้าต่อปากต่อคำกับ

กเธอไปที่เตียงกว้าง ก่อนจะจัดการปลดกระดุมออกมาอย่างกระแทกกระทั้น

เขาดึงเท้าเล็กๆ เอาไว้ กระตุกทีเดียวเธอก็หน้าคะ

ขาตื่นตัวอย่างรุนแรง ไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกตื่นเร่าแบบนี้มาก่อน แม้ไพรหอมจะอยู่ในป่าในเขา ที่บ้านก็แร้

้วเธอไม่ต้องแกล้งดีดดิ้นหรือยั่วฉันอีก เพราะตาฉันก็ไม่แลเธอ แต่ตอนนี้เอาใจฉันไว้มากๆ ฉันอาจจะใจดีให้เงินเธอไปตั้งตั

ี่นี่ ไปให้พ้น” เธอประกาศให้เขารับรู้

องแม่เธอล่ะสิ” เขาหยามเหยียดกดเธอให้จ

เขาจนหน้าหัน เขาทั้งหยา