นกลับไปที่แผนกฉุกเฉิน เธออดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า ถ้าเธอทำงานจนยุ่งจะทำให้มีความสุชมากขึ้นไห

ิไป๋ เธอรู้หรือเปล่าว่าแผนกเรากำลังจะมีผู้อำนวยการคนใหม่？ เขาลือกันว่านี่จะเป็นผ

มอย่างช่วยไม่ได้ ตอนที่เธออยู่ในลิฟต์ เธอเพิ่งได้ยินกับข่าวนี้ ข่าวลือถูกแพร่ออกไปได้เร

วามอยากรู้อยากเห็นสักนิดหนึ่งไม

ื่นเท่านั้นแหละ！” มิไป๋พูดเสียงดังและยืนนิ่ง

มทีทุกคนต่างคิดว่าเขาคือคนไข้คนหนึ่ง แต่จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงขายาวสีดำ กระดุ

้... แสนเส

ั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรสำหรับเขา แต่กลับทำให้เขารู้สึกชื่นชมความหล่อเหลาของตนเอ

ื่อเธอเห็นเขา เอ๊ นั่นมันผู้ชายที่ช่วยตัวเอง

ดหลังตรง จัดระเบียบหน้าอกไซส์ 36D และรีบวิ่งเข้าไปหาเขา “สวัสดีค่ะ คุณผู้ชาย มีอะไรใ

ะแอมและพูดว่า “สวัสดีคร

ย ๆ รวบรวมสติ และดึงนานาให้ถอยกลับมาและแอบมองเหยียด ๆ ไปที่ชายมากสเน่ห์ เฟยหยางเป็นคนมีเสน่ห์อย่า

หมือนเดิมว่า “ใช่ครับ ผมเอง

มาด้วยความเร็วอยู่ไม่ไกล เขาจึงนึกถึงสายเข้าที่เขาได้รับเมื่อไม่กี่นาทีก่อน “ผู้อำนวยการเฟยหยาง ผม

่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของพวกคุณที่ได้เจอเหตุการณ์แบบนี้ ช่วยเตรียมตัวและทำตัวให้กระฉับกร

แหน่ง เพื่อเตรียมอุปกรณ์และเคร

กเฉิน ทันใดนั้น พยาบาลก็ปรากฏตัวขึ้นและดึงมิไป๋ไป “คุณห

ร้างไม่ใช่หรอ？ ผู้หญิงคนนี้มาจากไหน？” ม