บทที่ 4 4
แปลกที่เขาจะไม่พอใจ โกรธและเกลียดแก้ว” วาติยาแย้ง ข้อนี้ธาริการู้ด
็นว่าพี่ขอไปแก้แค้นแทนแก้วสักอาทิตย์นึงแล้วกัน จากนั้นพี่จะเจรจาขอหย่ากับนายราเช
่ะพี
ย แก้วจะได้ไม่เหงา ส่งผักเสร็จแล้วพี่จะพาแก้วไปกินของอร่
ยารู้สึกสบายใจและมีความสุขเมื่ออยู่ใกล้พี่สาว ไม
วามสุขที่ไม่ต้องทนเห็นผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าภรรยาเดินอยู่ในเรือนกุหลาบของเขา บ้านที่เป็นมรดกตกทอด
เชนทร์” คุณหญิงเอ่ยถามบุต
ุขก็ต้องยิ
ตอบอย่าง
ุขเรื่อง
ยาออกไปจากชีวิตผมแล้วครับ” ราเชน
มื่อไหร่ล่ะ” คุ
ดผมก็ทำให้ผู้หญิงหน้าด้า
ีก” คุณหญิงถามอย่างกังวล “
อกไปภายในวันนั้นเลยครับ” เขาตอบอย่างเชื
ิลูก แม่ล่ะเกลียดทั้งแม่ทั้งล
ญบ้านที่เรือนกุหลาบ วันนี้ผมให้คนมาขนของของวาติยาออกไปจากห้องนั้นแล้ว
นของทุกอย่างที่อยู่ในห้องนั้นพร้อมเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้
นนี้จัดการหรือยัง” ค
คุณแม่ไว้ก่อน และต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า เพ
ยที่ลูกไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่กับผู้หญิงที่ไม่
ด้วยรอยยิ้ม น้ำตาเอ่อคลอด้วยความดีใจ นางไม่รู้
้แหละ.
่บ้านอิศราภักดี ไปใช้ชีวิตเป็นคุณผู้หญิงของบ้านหลังนั้นแทนน้องสาว ธาริการวบรวมข้อม
ไอ้จ้อยอย่าลืมรดน้ำที่สวนผักล่ะ ฉันไม่อยู่อย่าอู้งาน
ุงจะดูแลหนูแก้วเป็นอ
ันครับ” ไอ้จ้อยพูดออกไป ยัง
งไอ้จ้อย ทำให้ไ
นถือกระเป๋าไปขึ้นรถประจำทางคันเล็กที่จอดรออยู่ เพื่อไป
ี่เธอคิดจะทำคือเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะชุดที่เธอสวมใส่มาไม่เหมาะกับคำว่าโสเภณีอย่างที
ทุกคู่มองมายังเธอเป็นตาเดียว โดยเฉพาะผู้ชายที่มองเธอตาเป็นมัน หากแต่ธาริกาหาได้สนใจไ
.3
รา-ภักดี ได้จัดพิธีทำบุญ ขับไล่เสนียดจัญไรที่อยู่ในบ้านส่วนตัวของราเชนทร์ให้ไปแล้วไม่ต้องกลับมา เจ้าของบ้านสั
ินมาหยุดหน้าบ้าน สร้อยที่กำลังบริการแขกของเจ้านายหันไปมองตามสายตาของหลายคน เธอดีใจ ตกใจและ
ขนาดนี้เลยเหรอ” ทับทิมสาวใช้อีกคนพูดกับสร้อย “ไป
