นางไพรยั่วสวาท

พรที่ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นสตรีวัยแรกรุ่นที่หน้าตาสะอาดสะอ้านผุดผ่องชวนมอง ผิวพรรณน

ากว่าใครยังไม่มีคนดูแลก็จะถูกให้ออกจากหมู่บ้าน ตอนนี้ถึงเวลาที่สร้อยระย้าที่เหลือเวลาอ

ยุสิบเจ็ดปี เธอป่วยหนักต้องใช้เวลารักษาตัวแรมเดือน เมื่อตอนอายุสิบแปดปีก็เป็นน้องสาวที่ป่วยจนทำให้เธอออกมาไม่ได้อีก แต

มั่นว่าเธอจะหาผัวได้สำเร็จสมดังใจ ภารกิจสำคัญในครั้งนี้เธอไม่ได้มาเพียงลำพัง เมื่อน้องสาวสุดที่รักอย่

พกพามาเสร็จ ก็รีบจัดห้องหับไว้เตรียมต้อนรับผู้ที่จะมาเป็นผัวของตนเอง กว่าจะเสร็จก็ใช้เวลาจนเกือบจะเย็น

งแค่เราสองคนพี่น้องเท่านั้นเองนะ หรือถ้าจะมีใ

ยังไม่ประสีประสา แต่เพราะปีที่แล้วเธอทำให้พี่สาวหาคนมาร่วมเรียงเคียงกาย...เป็

้าหากันจนยู่ย่นแล้วนวดเบา ๆ “แม่หมอน้อยบอกแล้วไม่ใช่หรือ ยังไม่ถึงเว

ยหลงเข้ามาที่นี่แห่งนี้...พี่สาวของเธอก็จะหาผู้ชายที่จะมาเป็น

เชื่อคำพูดข

๊ะพี่สร้อย ฉันแค่ไ

ถึงบ้านเราจะอยู่ไม่ไกล แต่นี่ก็คือป่านะ กลางค่ำกลางคืนจะต้องมีพวกสั

ื่อก่อนหน้านั้นนานหลายปีมากแล้ว พวกเธอสวมใส่เพียงแค่หนังสัตว์ไว้ห่อหุ้มทรวงอกและเนินกายสาว แต่เพราะรอยต่อของมนตราที่ปิดกั้นหมู่บ้านจากคนภาย

ายกลับไปพร้อมกับแร่ทองหีบใหญ่ ตอนแรกคนผู้นั้นไม่ยอมรับ แต่เมื่อแม่หมอเฒ่าบอกว่า จะเอาเท่าไหร่ก็ได้ แล้วยังจะนำไปส่งให้ถึงบ้านด้ว

ร่างกายก็แก่ชราก่อนจะสลายไปกับสายลม...คนผู้ใดที่เข้า

ปีจะทำให้ม่านมนตราที่ปิดกั้นสายตาคนภายนอกไม่ให้พบเจอหมู่บ้านของเราเปิดออก ให้สาว ๆ ในหมู่บ้านที่มีชะตาพิเศษออกมาหาผู้ชายที่แข็งแกร่ง เก่งกล้าเหมาะสมกับการจะทำหน

หินแล้วตักน้ำด้วยสองมือเล็กของตนเองมาราดบนลำตัว ใบหน้าคนเป็นน้องเต็มไปด้วยรอย

ดำราวกับนกกาน้ำยาวจรดแผ่นหลังถูกจับม้วน ๆ แล้วสอดด้วยกิ่งไม้เพื่อให้อยู่ท

ไปตามร่างกายตนเองร้องเรียกให้พี่สา

้อะไรก็

่ได้ไปตามหมู่บ้านใกล้เคียงหรือในตัวเมืองเลยนะ” สาวน้อยวัยแรกรุ่นผู้เป็นน้องถามด้วยความสงสัย เธอกวาดสายตามองไปรอบบริเวณที่นั่

่น ก่อนจะกวาดสายตามองร่างของน้องสาวอย่างเชื่องช้าแล้วคลี่ยิ้มหวาน จะกวักมือเรียกคนที