้ชายหล่อเหลา ร่ำรวย และเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง จึงไ

ุดคุยกับ

แค่ปากทางเข้าห้องรับแขก เขาหันไปมองท่า

ณแม่ ยังไม่นอ

เท้า ก่อนส่ายหน้าน้อยๆ เมื่อเห็นรอยลิป

หญิงมาอีกแล้

ลางทรุดกายใหญ่โตลงนั่งบน

โสดนี

ห้กวินแต่

มยังไม่แต่งหรอกครับ ชี

ยากอุ้มห

มาเป็นลูกบุญธรรมดีไหมครั

จะเทียบเท่าเลือดเนื้อเชื้อไขของอรรคโรจน์ไ

ผมไม่อยากแต่งงาน ผมไม่

ว จะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้ ความหวังสุดท้าย

ือเหี่ยวย่นของมารดา

งแข็งแรงอ

เลิกความคิดเดิม “ไม่รู้ล่ะ ยังไงแม่ก็ต้อ

งๆ ออกมา “ถ้าผมอยากแต่งงานเมื่อไหร่

่อนนะครับ ราตรีสว

นี้ขึ้นมาทีไร แ

ไปจากห้องรับแขก คุณหญิงปร

มีโอกาสอุ้มหลานก

ยากค่ะ

ิทเอ่ยออกมา

กหลายครั้ง “แล้วนี่ฉันจะ

เพราะเจ้านายกับบ่าวกำลังใ

แล้วค่ะ

ออกเหรอแ

าน “ก็หาผู้หญิงสะอาดๆ สักคนมาเป็นแม่พ

จียม อุ้มบุญแบบน

ตากไปสิคะ ทำเงียบๆ

ล้วฉันจะไปหาผู้หญิงสะอาดๆ อย่างที่แม่

หาสิคะ ทั้งทางหนังสือพิมพ์ ทางอินเตอร์เน็ต แล

รจะเขียนข่

คิดอยู่ไม่นานก็ดีดนิ้ว

ะ แล้วเราก็กำหนดคุณสมบัติไป และพอคุณหญิงคั

่จะมีผู้หญิงดีๆ ที่ไห

้าค่ะ ถ้าเรายอมทุ่มเงินมากหน

ูกต้องนัก แต่ความอยากมีหลานเอาไว้อุ้มชู

วฉันควรจะทำอะไ

กาศหาผู้หญิ

จัดการให้” คุณหญิงปรานียังไม่ค่อยสบายใจนั

วินคงไม่ปฏิเสธหรอกค่ะ แถมน่าจะชอ

ภาวนาให้เป

่งเงียบอย่างใช้ความคิด ในขณะที่แม่บ้านเจียม