ยมารอเยอะๆ นะ พี่หินกลับมาเราจะมาทำอัลบั้

นไม่อยากพูดเพราะอยากถนอ

ล่องแข็งๆ หรือไม่ก็ทำเป็นโมบายเอาไปข

! ก็

งหนึ่ง แต่พี่หินต้องสัญญาก่อนนะ ว่าจะซื้อ

! ก็

สวยๆ ให้พี่หิน

! ก็

าเงินมาหย่อน

่ยอมหยุด กระทั่งพี่พากลับถึงถนน

ิน” เสียงน้อง

า ถ้าพี่หินไม่บอกเดี๋ยวเอ๋ยจะเลี้ยงขนมตอนเอาโมบายไปขาย

! ก็

จะรีบวิ่งไปตามทางเดินเล็กๆ อย่างสดใสร่าเริง ผิดก

เอ๋ยกลับม

าช้านักล่ะ กวนอะ

ว่าแม่จะทำสาคูกะทิกับแ

จ

ยรักแม่ที่

ทำให้พี่กับทุกคนกินก่อนออกเรือด้วย

ส้น้องต่างสายเลือด สายตาก็ปรายไปหาพี่นอกไส้อีกคน ที่เ

ียนได้หลุดลอยไป เพราะต้องพายายไปวัดด้วยแล้ว ธนากรยิ่งเสียดาย เพรา

้ามาดึงความสนใจน้องไปจนหมดสิ้น ธนากรได้แต่ภาวนาให้ไอ้หินจ

ไปทำอัลบั้ม ที่ใต้ต้นเหรียง

หอบหิ้วของเต็มสองมือในท่าเตรียมพร้อมจะไปแล้ว เลยหันไปม

ๆ เลยสิลูก นั่งตรงร่มๆ

ต้องยอมลูก แล้วหันไปหาหินที่กำลังหิ

าวกับฝากล่องไปให้เอ๋ยด้วยนะจ๊ะ เร็วๆ

รัก ทั้งห่วง ทั้งเอ็นดู และกังวลในความไม่ประสาของลูก เมื

้องวิ่งมาเอาให้น้องอยู่ดีนั่นล่ะ ของเยอะขนาดน

รั

ังพอให้รำไพอุ่นใจอยู่ได้บ้าง ว่าจะไม่เกิ

น รักมันเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่งเลยล่ะ ถ้ามันความ

ทุกความเคลื่อนไหวของคนรอบข้างเอ่ยขึ้นด้วยค

่อนเล่น สองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วไม่ค่อยทะเลาะกันเหมือนอยู่กับเจ้าใหญ่ รายน

ต่ก็อยู่ในระยะของสายตา ที่จะมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าลูกนั่งอยู่อีกฟาก ห

้เอ๋ยนะ เดี๋ยวเอ๋ยจะลองเอามาวางบนแผ

านาย สั่งจ

ยอะไรเป็นการรบกวนศิลปินน้อย ที่กำลังใช้ความคิดกับงานประดิษฐ์

งไว้ออกเรือนะ อยู่บ้านดีๆ อย่าชวนพ

ไป ความเงียบถึ

กเอ๋ยด้วยนะจ๊ะ ซื้อมาเผื่อพี่หินด้

แม่ด้วยนะ ถ้าแดดหมดใ

าแม

บแม่ที่กำลังจะออกเรือ มีธนากรเดินตามหลังเลยสักน