ฟ่าง

งจากที่ขับพาฉันมาส่งถึงหน้ามหาลัยเพราะรถของฉันมันเสียตอนนี้ยังอยู่ที

องที่ฉันมาเรียนต่

..." สีหน้าของลูกศรฉายแววหนักใจซึ่งฉัน

จอฉันถึงเลือกที่มาเรียนต่อ

ัวแกจะต้องเสียใจกับผู้ชา

ันจะไม่ยอมเสียน้ำตาให้ผู้ชายใ

้าแกทำได้แบบนั

นแกไม่เชื่อ

ยคนนั้นให้ใครได้ยินแต่จริงๆแล้วฉันยังรักผู้ชายเลวๆคนนั้นอยู่ ผู้ชายที่ทำให้ฉันเจ็บปวดเจียนตายผู้ชายที่ฉันจดจำไม่เคยลืม สามปี

กแล้วล่ะ" ฉันยิ้มให้

อาใจช

้มม

นก่อนนะเลิกเรี

าา ขับร

จเข้าปอดลึกๆเหมือนยืนเรียกกำลังใจให้ตัวเอง

จะบอกเขาให้รู้หรือรับผิดชอบด้วยเพราะฉันไม่อยากให้เขาเข้ามาเกี่ยวข้องอะไรกับฉันกับลูกและที่สำคัญฉันก็คือไม่เจอเขามาสามปีเกือบสี่ปีแล้วล่ะค่ะที่ไม่ได้เจอไม่ใช่เพราะฉันหนีหรือหลบหน้าเขาจนเขาตามหาฉันไม่เจอหรอกนะคะแต่เขาไม่เคยมาหาฉันเลยต่างหากไม่เคยสนใจด้วยว่าฉันจะเป็นยังไงหลังจากที่เราเลิกกัน แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะเราเลิกกันแล้วเขาจะตามหาฉันทำไมจริงไหมและฉันก็ไม่เคยคิดด้วยว่าเขาจะตามหาฉันหรือมาง้อขอคืนดีกับฉันเพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้ที่คนอย่างเขาจะง้อใครโดยเฉพาะฉันที่เขาแค่มาหลอกให้รักพอได้ในสิ่งที่เขาต้องการพอเขาเบื่อเขาก็....ก็ช่างมันเถอะค่ะเรื่องราวเจ็บปวดพวกนั้นเพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือลูก ที่ผ่านมาฉันเลี้ยงดูลูกทั้งสองคนเพียงลำพังคนเดียวเพราะฉันไม่มีพ่อไม่มีแม่ เพราะพ่อกับแม่ของฉันท่านเสียไปหลายป