ีเรือนส่วนตัวอีกด้านของบ้าน และเมื่อไม่กี่ปีมานี้แม่ก็ปลูกบ้านให้เขาอีกหลังใกล้เรือนหลังใหญ

วยความที่เป็นลูกชายถึงสามคนแต่ละคนก็ซนและหามประสาเด็กจนแม่ต้องปวดหัว ส่วนพ่อก็มักจะยิ้มปลื้มกับความห้าวของลูกๆ แม่อยากได้ลูกสาว ใครๆ ก็รู้เรื่องนี้แต่เมื่อมีเ

โดยมีมารดาของเขานั่งดูอยู่ใกล้ๆ ใบหน้าที่เคร่งเครียดก็คลายลงเป็นรอยยิ้ม ค

าธันวา

นขนมแล้วใช่ไหมคะคุณย่า

มองแม่ของตนเองซึ่งดูซูบผอมลงไปมาก เขาไม่ค่อยกลับบ้านกลับมาแต่ละครั้งแทบไม่มองห

มที่มุมปาก “ไม่ใช่ความผิดย่าน

ห้ผมรู้สึกผิ

ขาด้วยเหรอ” คุณย่าข

่ก็” เขาโค

็จะได้เวลาทานอาหารเย็นแล้ว” หญิ

ย็นแล้วนี่” คุณหญิงยิ้มออกมาได้ “

ณๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ”

กันหน่อยดีไหม เด็กๆ ก็คงหิวแล้ว” คุณหญ

ะคุณ

ลายๆ วันหน่อยซิตาธัน” คุณ

นยืน “ขอเดินรอบๆ บ้านหน่อยนะครับ

เมื่อนึกถึงสมัยเรียน เขาอยากไปออกค่ายอาสาแต่แม่ไม่อนุญาตโดนล็อกห้องนอน ก็ได้พี่ชายทั้งสองมาสะเดาะกลอนประตูให้เขาหอบเป้ไปตะลอนๆ เป็นครูดอยอยู่ครึ่งเดือน กลับมาถึงบ้านโดนแม่สวดจนหูชาไปหลายวันแต่อย่าหวังว

บรถ เจ้าของรถยังนั่งนิ่งหลายนาทีจนเขาแปลกใจเป็นฝ่ายเดินลงไปหาเผื่อว่า

่อนใส ปกติเขาไม่ชอบผู้หญิงแต่งหน้าแต่ต้องยอมรับว่าเธอแต้มแต่งสีสันได้อย่างพอดีและขับให้ใบหน้าของเธอน่ามองยิ่งนัก เธอยกมือทัดผมยาวสลวยแล้วยิ้มเขินให้เขาก่อนเดินเ

ี่ธ

้วเขานึกไม่ออกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร อาก

่ของพี่ชายคนโตจะเดินเข้ามาใกล้พร้อมถอนเสื้อสูทออกพาดบ่