Felix Monroe

... ในต่างแดนที่ไม่คุ้นเคย เมื่อสาวน้อยกำลังสิ้นหวังและหมดกำลังใจ ชายหนุ่มได้ทุ่มเงินจำนวนมหาศาล พาสาวน้อยออกจากสถานที่อันเลวร้ายด้วยความเด็ดขาดและไม่ยอมรับคำปฏิเสธใดๆ เหมือนเขากำลังดูแลตุ๊กตาแสนสวยไว้ข้างกาย และตั้งชื่อเธอว่า ป๋อซิง ป๋อซิงในสายตาของคนอื่น : โหดเหี้ยมรุนแรง ฆ่าคนได้โดยไม่กระพริบตา ป๋อซิงในสายตาของป๋อเยี่ยนเจวี๋ย: เด็กน้อยแสนเชื่องและอ่อนโยน เมื่อทุกคนพยายามค้นหาตัวตนของสาวน้อย กลับพบว่าเธอคือหมอเทวดา นักฆ่าระดับสูง และทายาทของตระกูลลึกลับที่ร่ำรวย ... ทุกคนต่างหวาดกลัว : ใครจะกล้าไปยุ่งกับเธอล่ะ คุณหนูกลับมาแล้ว พร้อมที่จะจัดการทุกคนที่ไม่เห็นหัวเธอ

สามีของฉัน อาทิตย์ เขามีรูปแบบของเขา เขานอกใจ ฉันจับได้ แล้วหนังสือหายากเล่มหนึ่งก็จะมาปรากฏบนชั้นวางของฉัน สี่สิบเก้าครั้งที่ทรยศ สี่สิบเก้าคำขอโทษราคาแพง มันคือการแลกเปลี่ยน ความเงียบของฉันเพื่อวัตถุสวยงามชิ้นหนึ่ง แต่ครั้งที่สี่สิบเก้านี่มันฟางเส้นสุดท้าย เขาเบี้ยวงานรับรางวัลของพ่อฉันที่กำลังจะตาย ทั้งที่สัญญตอนจับมือท่านไว้ เพื่อไปซื้อคอนโดให้จุลิตา รักแรกสมัยมัธยมของเขา คำโกหกที่หลุดออกมาง่ายๆ นั่นแหละที่ทำฉันแหลกสลายยิ่งกว่าเรื่องชู้สาว แล้วเขาก็พาหล่อนไปที่สวนอนุสรณ์ของแม่ฉัน เขายืนมองเฉยๆ ตอนที่หล่อนพยายามจะตั้งป้ายหินอ่อนให้แมวที่ตายไปแล้วของตัวเองข้างๆ ม้านั่งของแม่ฉัน พอฉันไปเผชิญหน้า เขายังหน้าด้านมาขอให้ฉันเมตตา “เรามาเมตตากันหน่อยเถอะ” เขาพูด เมตตาผู้หญิงที่กำลังย่ำยีความทรงจำเกี่ยวกับแม่ของฉัน เมตตาผู้หญิงที่เขาเอาเรื่องที่ฉันแท้งลูกไปเล่าให้ฟัง ความโศกเศร้าอันเป็นส่วนตัวที่เขาเอาไปปูดเหมือนเป็นความลับสกปรก ตอนนั้นฉันถึงได้ตระหนักว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องอกหัก แต่มันคือการรื้อถอนคำโกหกที่ฉันช่วยเขาสร้างมันขึ้นมา คืนนั้น ขณะที่เขาหลับ ฉันติดตั้งแอปดักฟังในมือถือของเขา ฉันเป็นนักวางกลยุทธ์ทางการเมือง ฉันเคยทำลายชีวิตคนอื่นมาแล้วด้วยข้อมูลที่น้อยกว่านี้เยอะ หนังสือเล่มที่ห้าสิบจะไม่ใช่คำขอโทษของเขาอีกต่อไป แต่มันจะเป็นคำประกาศปิดฉากของฉันเอง

“หมาป่าที่อ่อนแออย่างเธอ ก็ควรกินขยะ” พ่อเลี้ยงของฉันกำลังบังคับให้ฉันกินเปลือกผลไม้ที่เต็มไปด้วยอสุจิของเขา ฉันดิ้นสุดชีวิต พยายามจะหนีออกจากเงื้อมมือของเขา แต่กลับถูกเขาหักมือทั้งสองข้าง น้ำตาไหลคลอเบ้า ในใจของฉันเต็มไปด้วยความกลัวและสิ้นหวัง “หยุดนะ！ ” และในเวลานี้ เสียงที่คุ้นเคยหนักแน่นก็ดังขึ้น ชายคนหนึ่งไม่รู้ว่าปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ เป็นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งอีกท่าน！ พ่อเลี้ยงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ปล่อยฉันทันที ในแววตาปรากฏความตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย ฉันใช้โอกาสนี้ดิ้นจนหลุด เดินโซซัดโซเซไปหลบข้างหลังเขาอย่างตัวสั่น “นายทำแบบนี้กับลูกสาวของตัวเองได้ยังไง！ ” อเล็กซานเดอร์จ้องมองพ่อเลี้ยงของฉันด้วยความโกรธ พ่อเลี้ยงไม่ตอบ แค่จ้องฉันด้วยความโกรธแวบหนึ่ง จากนั้นก็ออกไปจากบ้านทันที ฉันกอดอเล็กซานเดอร์ไว้แน่น เขาตบหลังฉันเบา ๆ ปลอบใจฉันว่า “ไม่ต้องกลัว เขาจะไม่ทำร้ายเธออีก” ในเวลานั้น ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ต่อมา ฉันได้เป็นลูน่าคู่ชีวิตของเขาตามปรารถนา และคิดว่าจะมีความสุขตลอดไป แต่ทั้งหมดนี้ ก็เปลี่ยนไปในวันครบรอบการแต่งงานสิบปี รักแรกของเขากลับมาที่เผ่า เขาทิ้งฉันไปหาเธอ และยังฆ่าลูกหมาป่าตัวแรกของเราตายด้วย แต่เขากลับไม่สนใจ บอกว่าสักวันหนึ่งเราจะมีลูกหมาป่าตัวที่สอง แต่เขาไม่รู้ว่า ฉันได้ป่วยด้วยภาวะพิษจากเงินแล้ว ยังเหลืออีกหกสิบหกวัน ฉันก็จะตาย

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

เฉียวอีที่ไม่สามารถมีบุตรได้ถูกบังคับให้หย่าร้าง ยุติความสัมพันธ์ที่คบกันมาสี่ปี ด้วยความหมดหวัง เฉียวอีไปเยียวยาหัวใจในเมืองเล็กๆ โดยบังเอิญพบเด็กทารกชายคนหนึ่ง ด้วยความเห็นแก่ตัว เธอจึงตัดสินใจเก็บเด็กคนนั้นไว้เลี้ยงดูเอง สี่ปีต่อมา รถหรูเรียงรายจอดอยู่หน้าตึกที่เฉียวอีอาศัยอยู่ กู้เช่อหยิบการ์ดเงินออกมาใบหนึ่ง : นี่คือสิบล้านบาท ถือเป็นค่าตอบแทนที่คุณเลี้ยงดูบุตรชายของผมในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา เฉียวอีปกป้องเด็กไว้ด้านหลัง : เด็กเป็นของฉัน ฉันจะไม่มีวันแยกจากเขาได้ กู้เช่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: งั้นก็ได้ พาไปด้วยกันทั้งคู่เลย!

ในการแต่งงานที่ทำข้อตกลงไว้ เจียงหว่านเป็นฝ่ายที่มีใจให้อีกฝ่ายก่อน แต่ตอนที่เธอต้องการเผยเสี้ยนมากที่สุด เขากลับอยู่เคียงข้างคนรักในใจของเขา ในท้ายที่สุด เจียงหว่านก็ตัดสินใจหย่า และเริ่มต้นชีวิตใหม่ เมื่อเผยเสี้ยนรู้สึกตัวขึ้นมา เธอก็จากไปแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่เข้าคิวเพื่อรับป้ายหมายเลข เผยเสี้ยนหยิบเงินร้อยล้านออกมาและพูดว่า "หว่านหว่าน คู่รักก็ต้องเป็นคู่เดิมเราแต่งงานใหม่อีกครั้งได้ไหม"

เธอตกหลุมพรางของว่าที่สามีและเพื่อนสนิทของตัวเอง ทำให้เธอสูญเสียไปทุกอย่าง เธอตายอยู่บนถนน เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกที ก็พบว่าสามีของเธอกำลังพยายามรัดคอเธอให้ตาย แต่โชคดี ที่สุดท้ายเธอรอดชีวิตมาได้ แล้วเธอก็ตกลงเซ็นข้อตกลงการหย่ากับสามีของเธออย่างไม่ลังเล ที่เธอคิดไม่ถึงคือ แม่ของเธอได้ทิ้งทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลก้อนหนึ่งให้เธอ ซึ่งช่วยให้เธอได้มีโอกาสแก้แค้นและพลิกสถานการณ์ทั้งหมด จากนั้น ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น และเธอก็ได้รับความรักอีกครั้งกับอดีตสามีของเธอ...

เมื่อเธออายุยี่สิบ ชิงฉือได้รู้ว่าตนเองไม่ใช่ลูกโดยกำเนิดของตระกูลต้วน เธอถูกลูกสาวที่แท้จริงของตระกูลต้วนล้อมกรอบ จนถูกพ่อแม่บุญธรรมไล่ออกจากบ้านและกลายเป็นตัวตลกในเมือง เมื่อเธอกลับไปหาพ่อแม่ชาวนา จากนั้นก็พบว่าบิดาผู้ให้กำเนิดของเธอเป็นคนที่รวยที่สุดในเมืองเจียงเฉิงส่วนพี่ชายของตนเองเป็นอัจฉริยะในแวดวงต่างๆ ทุกคนมองดูเด็กสาวตัวเล็กคนนี้ด้วยความเห็นใจและถือว่าเธอเป็นสมบัติล้ำค่า แต่ค่อยๆ พบว่า... ที่แท้ว่าน้องสาวเป็นคนมากความสามารถ? อดีตแฟนหนุ่มผู้น่ารังเกียจหัวเราะเยาะ "อย่ามาตามเซ้าซี้ไม่เลิก ฉันมีแต่เมียนเมียนอยู่ในใจ!" คนใหญ่แห่งเมืองหลวงปรากฏตัว "เมียฉันจะเห็นหัวนายเหรอ?"

เพื่อค่ารักษาของพ่อ ฟางจิ้งหร่านยอมแทนที่น้องสาว แต่งงานกับชายผู้เสื่อมเสียชื่อเสียงและหูหนวก คืนแรกของวันแต่งงาน เธอค่อยๆ ถอดชุดทีละชิ้น ด้วยความคาดหวัง... แต่กลับได้ยินเพียงคำเตือนเย็นชาจากเขา "การแต่งงานของเราเป็นแค่สัญญา" อยู่ข้างกายชายเจ้าอารมณ์คนนี้ ฟางจิ้งหร่านต้องระมัดระวังทุกเมื่อ โดยกลัวว่าจะทำเขาไม่พอใจเข้า ทุกคนรอคอยดูเธอเสียหน้า... แต่ใครจะไปคิดว่า สามีคนนี้กลับกลายเป็น"ที่พึ่งที่มั่นคงที่สุด"ของเธอ จนกระทั่งวันที่สัญญาครบกำหนด ฟางจิ้งหร่านถือกระเป๋าเตรียมตัวจะจากไป... ชายคนนั้นกลับมีดวงตาแดงก่ำ กระซิบขอร้องว่า "อย่าไป..."

การแต่งงานที่แอบปกปิดไว้สามปี ในที่สุด ฉู่ช่านก็รอวันแต่งงานของเธอมาจนได้ แต่ในคืนก่อนงานแต่งงาน สามีที่เธอรักสุดหัวใจมาหลายปีกลับบอกเธอว่าเขาจะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน “เสี่ยวหน่วนเคยช่วยชีวิตฉันไว้ เรามาช่วยเธอเถอะได้ไหม?” ฉู่ช่านรู้สึกผิดหวังมาก ไม่ต้องการเป็นภรรยาที่ต้องซ่อนเร้นในชีวิตเขาอีกต่อไป การหย่าที่เคยเป็นเพียงแค่การแกล้งกลายเป็นการหย่าจริงที่ตัดขาดความรักของฉู่ช่าน หลังจากหย่าแล้ว สามีเก่ากลับรู้สึกเสียใจ เขาอ้อนวอนอย่างบ้าคลั่งให้ฉู่ช่านมองเขาอีกครั้ง แต่เศรษฐีที่มีชื่อเสียงและเย็นชากลับโอบเอวของฉู่ช่านไว้ มองเขาด้วยสายตาที่เหยียดหยาม “ตอนนี้ ฉู่ช่านเป็นผู้หญิงของฉันแล้ว”

【สาวน้อยผู้มีความรักในใจกลายเป็นหญิงสาวที่มีสติปัญญา vs ซีอีโอผู้ตามรักอย่างบ้าคลั่ง】 ในปีที่ห้าของการแต่งงานแบบลับๆ ของเธอ เสิ่นจาวหนิงเห็นสามีของไปเปิดห้องที่โรงแรมกับรักแรกของเขากับตาตนเอง จากนั้นเธอเพิ่งรู้ว่าลี่เยี่ยนซิวแต่งงานกับเธอเพราะเธอดูคล้ายกับรักแรกของเขา เสิ่นจาวหนิงตายใจและหลอกให้ลี่เยี่ยนซิวเซ็นสัญญาหย่า หนึ่งเดือนต่อมา เธอประกาศต่อหน้าผู้คนว่า “ลี่เยี่ยนซิว ฉันไม่ต้องการคุณอีกแล้ว อให้คุณกับรักแรกของคุณจะอยู่ด้วยกันตลอดไป” ลี่เยี่ยนซิวกอดเธอพร้อมน้ำตาคลอเบ้า “เสิ่นจาวหนิง คุณเป็นคนที่เข้ามาหาผมก่อน แล้วตอนนี้คุณจะทิ้งผมง่ายๆ ได้ยังไง?” ****** หลังจากที่เสิ่นจาวหนิงหย่า งานของเธอไปได้ดีขึ้นเรื่อยๆ บริษัทก็เตรียมที่จะเข้าตลาดหลักทรัพย์ ในงานเลี้ยงฉลอง ลี่เยี่ยนซิวก็เข้าร่วมด้วย เขามองอดีตภรรยาที่จับมือผู้ชายอื่นด้วยความหึงหวงอย่างแรง ขณะที่เสิ่นจาวหนิงเตรียมเปลี่ยนชุด เขาก็ตรงเข้ามาหาเธอในห้องลองเสื้อ “ผู้ชายคนนั้นดีขนาดนั้นเลยเหรอ?” เสิ่นจาวหนิงถึงสังเกตเห็นว่าลี่เยี่ยนซิวร้องไห้แล้ว น้ำตาของเขาตกลงบนกระดูกไหปลาร้าของเธอและมันรู้สึกร้อนๆ “เสิ่นจาวหนิง ผมเสียใจแล้ว เราคืนดีกันได้ไหม?”

ตลอดสามปีที่รักข้างเดียว เปี่ยนจือทำให้ตัวเองเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น ดังนั้น เมื่อโอวม่อเยวียนให้เธอเลือกระหว่างอาชีพกับการหย่า เปี่ยนจือเลือกหย่าโดยไม่ลังเล จากนั้นเธอก็กลับมาเป็นทายาทของเปี่ยนซื่อ กรุ๊ป ที่มีทั้งความงามและความสามารถ ต่อมา อดีตสามีและครอบครัวของเขามาขอร้องให้เธอกลับไปคืนดี พ่อของเธอคือเจ้าพ่อธุรกิจ แม่ของเธอคือแพทย์มือหนึ่งรุ่นที่ 23 จากตระกูลเปี่ยนซื่อ พี่ชายของเธอเป็นซีอีโอมีอำนาจล้นฟ้าที่พร้อมช่วยเหลือน้องสาวอย่างเต็มที่ น้องชายของเธอคือผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง อืม...ยังมีคู่แข่งที่หากไม่ตั้งใจทำงานในวงการบันเทิง ก็ต้องกลับไปสืบทอดสมบัติมหาศาลอีกด้วย คนนี้ถึงจะหยิ่งแต่ก็ใจอ่อนกับเธอเป็นพิเศษ

เสิ่นเฉียวหลงรักลี่จิ่งฮั่นโดยไม่สนใจอะไรมานานสามปีแล้ว ภาพถ่ายสัตว์ป่าที่เธอเสี่ยงชีวิตแทบตายเพื่อถ่ายได้ กลับถูกนำไปให้คนรักใหม่ของเขาใช้ขึ้นสู่ยอดการแข่งขันถ่ายภาพ เสิ่นเฉียวตาสว่างแล้ว ในเมื่อเขาไม่รักเธอ เธอก็ไม่ต้องการอีกต่อไป เธอทิ้งสัญญาการหย่าไว้ เธอสาบานว่าจะพิสูจน์ตัวเอง แต่ไม่คาดคิดว่าคู่แข่งของอดีตสามีจะยื่นข้อเสนอเข้ามา “ผมชื่นชมคนที่มีความสามารถ และไม่ชอบวิธีการที่ต่ำทรามแบบนี้ เกียรติและเสียงปรบมือควรเป็นของคนที่สมควรได้รับมันจริงๆ” เสิ่นเฉียวพยายามหลบเลี่ยง แต่อีกฝ่ายกลับรุกเข้าใกล้ จนกระทั่งเธอไม่สามารถถอยได้อีก “คุณเสิ่น ผมไม่ได้ทำเพราะแค่ความสนใจชั่วคราว แต่เป็นการวางแผนมานานแล้ว”