Jasper Thorne

ข้อความ iMessage สุดสยิวบน iPad ของครอบครัว คือรอยร้าวแรกในชีวิตที่สมบูรณ์แบบของฉัน ฉันคิดว่าลูกชายวัยรุ่นกำลังมีปัญหา แต่ผู้ใช้นิรนามใน Pantip กลับชี้ให้เห็นความจริงอันน่าขนลุก ข้อความนั้นไม่ได้ส่งถึงเขา แต่ส่งถึง ‘อาร์ม’ สามีของฉันที่อยู่กินกันมานานถึงยี่สิบปี การทรยศครั้งนี้กลายเป็นการสมรู้ร่วมคิด เมื่อฉันบังเอิญได้ยินพวกเขาคุยกัน พวกเขากำลังหัวเราะเรื่องที่อาร์มไปมีอะไรกับครูแนะแนวสาวสุด ‘คูล’ ที่โรงเรียนของลูกชาย “แม่น่าเบื่อจะตายไป พ่อ” ลูกชายฉันพูด “ทำไมพ่อไม่เลิกกับแม่ แล้วไปอยู่กับครูเขาซะล่ะครับ” ลูกชายของฉันไม่ใช่แค่รู้เห็น แต่เขากำลังเชียร์ให้คนใหม่มาแทนที่ฉัน ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบของฉันเป็นเรื่องโกหก และฉันก็เป็นแค่ตัวตลกในเรื่องนี้ แล้วข้อความจากทนายคนหนึ่งใน Pantip ก็จุดไฟขึ้นในซากปรักหักพังของหัวใจฉัน “รวบรวมหลักฐาน แล้วเผาโลกทั้งใบของมันให้เป็นจุล” นิ้วของฉันนิ่งสนิทขณะพิมพ์ตอบกลับ “บอกมาเลยว่าต้องทำยังไง”

ภาคินกับอาร์ตี้ สามีและลูกชายของฉัน หมกมุ่นในตัวฉันอย่างป่วยจิต พวกเขาทดสอบความรักของฉันอยู่เสมอ ด้วยการหันไปทุ่มเทความสนใจให้ผู้หญิงอีกคน...แก้วใส ความหึงหวงและความทุกข์ทรมานของฉัน คือเครื่องพิสูจน์ความภักดีในสายตาของพวกเขา แล้วอุบัติเหตุรถยนต์ก็เกิดขึ้น มือของฉัน...มือที่ใช้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์จนได้รับรางวัลมากมาย...ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด แต่ภาคินกับอาร์ตี้กลับเลือกที่จะให้ความสำคัญกับแผลเล็กน้อยที่ศีรษะของแก้วใสก่อน ทิ้งให้อาชีพการงานของฉันพังทลายลงต่อหน้าต่อตา พวกเขามองฉัน รอคอยน้ำตา ความโกรธเกรี้ยว ความหึงหวง แต่กลับไม่ได้อะไรเลย ฉันนิ่งเหมือนรูปปั้น ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ความเงียบของฉันทำให้พวกเขาไม่สบายใจ พวกเขายังคงเล่นเกมอันโหดร้ายต่อไป จัดงานวันเกิดให้แก้วใสอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย ขณะที่ฉันได้แต่นั่งมองอยู่ในมุมหนึ่ง ภาคินถึงกับกระชากสร้อยล็อกเก็ตทองคำของแม่ที่เสียไปแล้วออกจากคอฉันเพื่อเอาไปให้แก้วใส ซึ่งเธอก็ตั้งใจกระทืบมันจนแหลกละเอียดคาส้นสูง นี่ไม่ใช่ความรัก มันคือกรงขัง ความเจ็บปวดของฉันคือกีฬาของพวกเขา และความเสียสละของฉันคือถ้วยรางวัลของพวกเขา ขณะที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ที่เย็นเฉียบ ฉันรู้สึกได้ว่าความรักที่เฝ้าทะนุถนอมมานานหลายปีกำลังจะตายลง มันเหี่ยวเฉาและกลายเป็นเถ้าถ่าน ทิ้งไว้เพียงบางสิ่งที่แข็งกระด้างและเย็นชา ฉันพอแล้ว ฉันจะไม่แก้ไขพวกเขาอีกต่อไป ฉันจะหนี...และฉันจะทำลายพวกเขาให้ย่อยยับ

หลังจากเจ็ดปีผ่านไป จ้าวอันหรานลดน้ำหนักจาก 75 กิโลกรัมเหลือเพียง 40 กิโลกรัม เปลี่ยนชื่อใหม่ อดีตสามีของเธอจำเธอไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว เขากำลังป่วยหนักและต้องการเลือดของเธอเพื่อช่วยชีวิต จ้าวอันหรานปฏิเสธเงินจำนวนมาก และขอเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น : ให้เขาเป็นพ่อของลูกสาวเธอหนึ่งเดือน โจวเทียนหยูตอบตกลงทันทีโดยไม่คิด แต่เมื่อหันหลังกลับ เขากลับไม่ไปตามนัดที่สวนสนุกเพราะมัวหลงไหลกับคนรักในอดีตที่ยังมีคุณค่าในใจ และพลาดงานกีฬาครอบครัว ทำให้ลูกสาวต้องถูกเพื่อนร่วมชั้นล้อว่าเธอไม่มีพ่อ จ้าวอันหรานถามเขา แต่เขากลับโยนเช็คใส่เธออย่างดูถูก “เนี่ยเนี่ยไม่ใช่ลูกของฉัน เราแค่ความสัมพันธ์ชั่วคราว อย่าทำตัวเหมือนกำลังเล่นเกมการเมือง” โจวเทียนหยูไม่รู้ว่า เนี่ยเนี่ยคือลูกสาวแท้ๆ ของเขา ก็ดี ก็ดี หลังจากผ่าตัดเสร็จ จ้าวอันหรานจะพาลูกสาวจากไป และจะหายไปจากชีวิตของเขาตลอดไป

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”

เมื่อตอนเด็ก หลินอวี่เคยช่วยชีวิตเหยาซีเยว่ที่กำลังจะตาย ต่อมา หลินอวี่กลายเป็นพืชหลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอแต่งงานเข้าตระกูลหลินโดยไม่ลังเลใจและใช้ทักษะทางการแพทย์ของเธอเพื่อรักษาหลินอวี่ สองปีของการแต่งงานและการดูแลอย่างสุดหัวใจของเธอเพียงเพื่อตอบแทนบุญคุณ และเพื่อที่เขาจะให้ความสำคัญกับตัวเองบ้าง แต่ความพยายามทั้งหมดของเธอกลับไร้ประโยชน์เมื่อคนในใจของหลินอวี่กลับมาประเทศ เมื่อหลินอวี่โยนข้อตกลงการหย่ามาใส่เธออย่างไร้ความปราณี เธอก็รีบเซ็นชื่อทันที ทุกคนหัวเราะเยาะเธอที่เป็นผู้หญิงที่ถูกครอบครัวใหญ่ทอดทิ้ง แต่ใครจะไปรู้ว่า เธอคือ Moon นักแข่งรถที่ไม่มีใครเทียบได้บนสนามแข่งรถ เป็นนักออกแบบแฟชั่นที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ เป็นอัจฉริยะของแฮ็กเกอร์ และเธอยังเป็นหมอมหัศจรรย์ระดับโลก... อดีตสามีของเธอเสียใจมากจนคุกเข่าลงกับพื้นขอร้องให้เธอกลับมา ผู้เผด็จการคนหนึ่งอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาแล้วพูดว่า "ออกไป! นี่คือภรรยาของฉัน!" เหยาซีเยว่ "?"

สามีกล่าวหาว่าฉันเป็นต้นเหตุให้ผู้ช่วยของเขาต้องเข้าโรงพยาบาล เขาอ้างว่าแอร์ที่ฉันเปิดทำให้เธอปวดท้องเกร็ง ทั้งที่ฉันท้องแปดเดือนและออฟฟิศก็ร้อนจนแทบทนไม่ไหว เพื่อเป็นการ “ชดใช้” เขาหลอกพาฉันไปงานปาร์ตี้ แต่ฉันกลับตื่นขึ้นมาบนพื้นในห้องแช่แข็งผนังกระจก ด้านนอก สามีของฉันยืนโอบเอวผู้ช่วยที่ดูแข็งแรงสบายดี เขายกแก้วชนกับเหล่าไฮโซเพื่อ “ดับร้อน” ให้กับภรรยาของเขา พวกเขายืนมองคนของเขาถอดเสื้อผ้าฉันออก แล้วราดน้ำแข็งเย็นเฉียบลงบนท้องที่กำลังตั้งครรภ์ของฉัน ฉันกรีดร้องขอความเมตตา แต่กลับรู้สึกถึงของเหลวอุ่นๆ ไหลรินอยู่ระหว่างขา ฉันกำลังสูญเสียลูกของเรา ขณะที่ฉันนอนจมกองเลือด เขากลับแสยะยิ้มและตะโกนสั่งให้ฉันขอโทษ "ยอมรับผิดซะ พ่อเธอตายไปแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนมาช่วยเธอได้หรอก!" ฉันจ้องมองผู้ชายที่ฉันรักจนหมดหัวใจ ด้วยความสับสนและสิ้นหวังอย่างที่สุด ทำไมเขาถึงเลือดเย็นกับสายเลือดของตัวเองได้ขนาดนี้? แต่เขาไม่รู้เลยว่า พ่อของฉันยังไม่ตาย และการล้มละลายของตระกูลฉันก็เป็นเพียงแค่ฉากบังหน้า เมื่อฉันฟื้นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลพร้อมกับหน้าท้องที่แบนราบ ความรักทั้งหมดได้ถูกเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน ฉันปฏิเสธเงินชดเชยการหย่ามหาศาล แต่ขอแค่เศษหุ้นบริษัทเขาเพียงเล็กน้อย เพราะฉันจะลงมือบดขยี้เขาให้พังพินาศด้วยมือของฉันเอง

เมื่อพวกเขาพบกันอีกครั้ง ฟู่หนานเซียวก็ขจัดความหวาดระแวงและความเย่อหยิ่งให้หมดแล้ว และกอดเมิ่งชิงหนิงอย่างแน่น "กลับมาอยู่กับผมดีมั้ย?" เธอเคยเป็นเลขาของเขา และเป็นคู่นอนของเขาในตอนกลางคืนด้วย ใช้ชีวิตแบบนี้กินเวลาสามปี เมิ่งชิงหนิงทำตามที่เขาบอกโดยตลอด ราวกับสัตว์เลี้ยงที่ว่าง่าย จนกระทั่งฟู่หนานเซียวประกาศว่าเขากำลังจะแต่งงานกับคนอื่น เธอจึงตัดสินใจให้พ้นจากความรักที่ไร้ค่าของตนเองและเตรียมจะจากไป แต่ใครจะไปรู้ว่า มีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความพัวพันของเขา การตั้งครรภ์ของเธอ และความโลภของแม่เธอค่อยๆ ผลักเธอลงสู่นรก สุดท้ายก็โดนทรมานอย่างหนัก เมื่อเธอกลับมาในอีกห้าปีต่อมา เธอก็ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป แต่เขาตกอยู่ในความบ้าคลั่งห้าปี

ในวันครบรอบแต่งงาน เหวินซือถูกเมียน้อยของสามีวางยาและไปมีอะไรกับคนแปลกหน้า เธอสูญเสียความบริสุทธิ์ไป แต่เมียน้อยคนนั้นกลับตั้งท้องลูกของสามี ภายใต้ความกดดันต่างๆ เหวินซื่อสูญรู้สึกสิ้นหวังและตัดสินใจหย่า แต่สามีของเธอกลับไม่แยแสโดยคิดว่าเธอกำลังเล่นลูกไม้อยู่ หลังจากการหย่ากัน เหวินซือกลายเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงและมีผู้ชายนับไม่ถ้วนที่ตามจีบเธอ อดีตสามีไม่ยอมและขอคืนดีไปถึงที่ จากนั้นก็ว่า เธออยู่ในอ้อมแขนของคนใหญคนโตคนหนึ่ง และชายคนนั้นก็พูดอย่างสงบว่า "ดูให้ดี นี่คือพี่สะใภ้ของนาย"

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

เวินอี่ถงได้เห็นความรักอันลึกซึ้งของเจียงยวี่เหิง แต่ก็ได้สัมผัสกับการทรยศของเขาเช่นกัน เธอเผารูปแต่งงานของพวกเขาต่อหน้าเขา แต่เขากลับมัวแต่ง้อชู้ของเขา ทั้งๆ ที่เขาแค่มองดูแวบหนึ่งก็จะเห็น แต่เขากลับไม่สนใจเวินอี่ถงสุดจะทน ตบหน้าเขาอย่างแรง พร้อมอวยพรให้เขากับชู้ของรักกันยืนยาว แล้วเธอก็หันหลังสมัครเข้ากลุ่มวิจัยลับเฉพาะ ลบข้อมูลประจำตัวทั้งหมด รวมถึงความสัมพันธ์การแต่งงานกับเขาด้วย! ก่อนจากไป เธอยังมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เขาอีกด้วยเมื่อถึงเวลาที่จะเข้ากลุ่ม เวินอี่ถงก็หายตัวไป บริษัทของเจียงยวี่เหิงประสบปัญหาล้มละลาย เขาจึงออกตามหาเธอด้วยทุกวิถีทาง แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นใบมรณบัตรที่ต้องสงสัยเขาสติแตก “ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่ยอมรับ!”เมื่อพบกันอีกครั้ง เจียงยวี่เหิงต้องตกใจที่พบว่าเวินอี่ถงเปลี่ยนตัวตนใหม่แล้ว โดยข้างกายมีผู้มีอำนาจที่เขาต้องยอมก้มหัวให้เขาอ้อนวอนอย่างสิ้นหวัง “ถงถง ผมผิดไปแล้ว คุณกลับมาเถอะ!”เวินอี่ถงเพียงยิ้มยักคิ้ว จับแขนของผู้มีอำนาจข้างๆ “น่าเสียดาย ตอนนี้ฉันอยู่ในระดับที่นายไม่อาจเอื้อมถึงแล้ว”

วันแต่งงานที่ควรจะสวยงามที่สุดในชีวิตของฉัน กลับกลายเป็นนรกขุมที่ลึกที่สุด เลยฤกษ์งามยามดีมาเป็นชั่วโมง เปรมศักดิ์ เจ้าบ่าวของฉันก็ยังไม่ปรากฏตัว ก่อนที่คุณหญิงแม่ของเขาจะเดินขึ้นเวที คว้าไมค์ประกาศยกเลิกงานวิวาห์กลางคัน โดยทิ้งท้ายอย่างเลือดเย็นว่าปัญหาทั้งหมดเกิดจากฉันที่ไม่รู้จักเอาอกเอาใจสามี ทั้งที่ความจริงแล้วเขาหนีงานแต่งไปหาคนรักเก่า แขกเหรื่อนับร้อยซุบซิบนินทา แสงแฟลชจากนักข่าวสาดส่องราวกับฉันเป็นตัวตลก พ่อเลี้ยงพุ่งเข้ามาตะคอกด่าว่าฉันทำธุรกิจของเขาพังพินาศ แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างสายเลือดรุมทุบตีและเหยียดหยามฉันสารพัด พวกเขาไม่แคร์ความอับอายของฉันเลยสักนิด แคร์แต่ผลประโยชน์ที่ตัวเองสูญเสียไป ฉันต้องวิ่งหนีออกจากงานในสภาพชุดเจ้าสาวที่ยับเยินและน่าสมเพชที่สุด ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายก้มหน้ายอมรับความอัปยศนี้? ทำไมฉันต้องถูกครอบครัวปิงปลิงเหยียบย่ำจนจมดิน? ในจังหวะที่โลกทั้งใบกำลังพังทลาย ฉันเหลือบไปเห็นห้องจัดเลี้ยงข้างๆ ที่งานล่มไม่ต่างกัน ตรงกลางห้องโถงมีร่างของชายทุพพลภาพในชุดเจ้าบ่าวนั่งโดดเดี่ยวอยู่บนรถเข็นไฟฟ้า ความคิดบ้าบิ่นแล่นเข้ามาในหัว ฉันปาดน้ำตาลวกๆ เชิดหน้าขึ้น แล้วเดินตรงเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น "ในเมื่อเจ้าสาวของคุณหนีไปแล้ว...คุณจะแต่งงานกับฉันไหมคะ" ตอนนั้นฉันไม่รู้เลยว่า ผู้ชายพิการที่ฉันขอแต่งงานด้วยเพื่อประชดชีวิต จะเป็นถึงคุณชายสามแห่งตระกูล 'จรัญสนิทวงศ์' อภิมหาเศรษฐีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ...และขาของเขาก็ไม่ได้พิการอย่างที่ทุกคนคิด!

ชีวิตแต่งงานของฉันจบลงในงานกาล่าการกุศลที่ฉันเป็นคนจัดเอง ชั่ววินาทีหนึ่งฉันยังเป็นภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์และมีความสุขของเจ้าพ่อวงการเทคโนโลยี แต่วินาทีต่อมา หน้าจอโทรศัพท์ของนักข่าวก็สว่างวาบ ประกาศข่าวด่วนให้โลกรู้ว่าสามีของฉันกับคนรักในวัยเด็กกำลังจะมีลูกด้วยกัน เขาโอบกอดเธอต่อหน้าสาธารณชน ยอมรับเด็กคนนั้น และลบตัวตนของฉันกับลูกในท้องทิ้งไปอย่างเลือดเย็น เพื่อปกป้องการทำ IPO มูลค่าพันล้านดอลลาร์ แม่สามีและพ่อแม่บุญธรรมของฉันต่างสมรู้ร่วมคิดกัน พวกเขาพาเมียน้อยเข้ามานอนบนเตียงของฉัน ปฏิบัติต่อเธอราวกับราชินี ขณะที่ฉันถูกลดขั้นกลายเป็นนักโทษในบ้านตัวเอง พวกเขาสร้างเรื่องใส่ร้ายว่าฉันคบชู้ อ้างว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขา และคำสั่งสุดท้ายที่โหดร้ายที่สุดคือการบังคับให้ฉันทำแท้ง "ถ้าเธอไม่ยอมเดินเข้าไปทำแท้งเอง ฉันก็จะให้คนลากตัวเธอไป" ฉันถูกขังไว้ในห้องอันมืดมิด สิ้นหวังและเจ็บปวดจนเจียนบ้า ทำไมคนที่ฉันรักและไว้ใจที่สุดถึงยอมฆ่าสายเลือดของตัวเองเพื่อแลกกับตัวเลขในตลาดหุ้น? แต่พวกเขาทำพลาดไปอย่างหนึ่ง... พวกเขาคืนโทรศัพท์ให้ฉันเพื่อหวังให้ฉันสงบสติอารมณ์ ฉันแสร้งทำเป็นยอมจำนน ก่อนจะกดโทรออกไปยังหมายเลขลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายปี หมายเลขของ 'แอนโทนี ดีน' พ่อแท้ๆ ของฉัน ผู้เป็นผู้นำตระกูลมหาอำนาจที่ทรงอิทธิพลมากพอที่จะแผดเผาโลกทั้งใบของสามีฉันให้มอดไหม้เป็นจุณ