ManaMi

เสือดำอย่าง 'เฮยอวิ้น' จู่ๆ ก็มีเจ้าสาววิ่งเข้ามาหาถึงถิ่น นานมาแล้ว หลังจากทำสัญญาระหว่างมนุษย์และสัตว์ป่าจะไม่ก้าวก่ายกัน แต่หญิงสาวผู้นั้นทำให้เขาเลียริมฝีปาก คิดว่า.. งานนี้ได้มีอาหารอันโอชะตกถึงท้องแล้ว!

ท่ามกลางสงครามระหว่างแคว้น “กงอวิ๋นเทียน” รองแม่ทัพแคว้นเป่ยซีที่บาดเจ็บสาหัสถูกช่วยเหลือโดยหญิงเก็บสมุนไพร เขาสูญเสียความทรงจำ และตกหลุมรักนาง... เพราะรักมาก จึงหมายเอาเปรียบ เพราะรักเกินไป จึงเผลอทำร้ายอย่างแสนสาหัส เป็นเพราะความรักที่บดบังตาจนกระทำเรื่องเห็นแก่ตัว และไม่ตระหนักสักนิดเลยว่า เหตุใดตัวตนของนางจึงเป็นปริศนา คำตอบแน่ชัดอยู่แล้ว เพราะนางหาใช่มนุษย์ แต่เป็น...ปีศาจ!

นาง...ศิษย์สำนักเต๋า เรียบร้อยดุจผ้าขาวที่พับไว้ เขา...เจ้าสำนักดินแดนตะวันตก ดิบเถื่อนและไม่ไว้หน้าใคร เมื่อนางต้องมาพบกับเขา ความอดทนและความเป็นกุลสตรีของนางต้องแตกออกเป็นเสี่ยงไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ! “อยู่กับข้าไม่ดีตรงไหน ข้าเป็นถึงเจ้าสำนักเสือขาว เป็นลูกบุญธรรมของข่านเผ่าทูเจวี๋ย หน้าตาหล่อเหลา มีวรยุทธ์สูงส่ง เจ้าคิดว่าข้ายังไม่ดีพอสำหรับเจ้าอีกหรือ” ชายหนุ่มกล่าว “ข้าไม่สน” นางตอบกลับโดยไม่หยุดคิด คราวนี้เขาไม่พูดอะไรอีก ยอมปล่อยมือจากนางแต่โดยดี หนำซ้ำยังลุกขึ้นยืน มือเกี่ยวบนขอบกางเกงซึ่งเป็นอาภรณ์ชิ้นเดียวบนตัวของเขา ดวงตาก็มองจดจ่อบนใบหน้าของนาง ระหว่างที่นางมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาก็ถอดกางเกงของตนต่อหน้าต่อตานางโดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้า หญิงสาวลืมตัวเบิกตามองส่วนสงวนของเขาเต็มๆ คนเปลือยเปล่าล่อนจ้อยต่อหน้านางกลับไม่สะทกสะท้าน ยังหันกลับมากำชับนาง “ข้าจะอาบน้ำ อย่าแอบดูข้าล่ะ” หญิงสาวหน้าแดงแจ๋ เปล่งเสียงคำรามใส่ด้วยความเดือดดาล ก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปทันที “สายตาของข้าแปดเปื้อนแล้ว คนสารเลว!”

'เรนกิ ซูซูกิ' ทำงานเป็นบรรณาธิการให้กับสำนักพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง 10 ปีที่ทุ่มเทให้กับงาน ผลตอบแทนคือถูกเนรเทศให้ไปอยู่หมวด BL นอกจากต้องหงุดหงิดกับความมืดมนของนักเขียนนามว่า 'ยูโกะ' ยังต้องทนกับความตีสต์ขั้นเทพ แต่ในที่สุด ความทรมานใจเหล่านั้นก็จบลง เมื่อเรนกิประสบอุบัติเหตุระหว่างทางไปอพาร์ตเม้นต์ของยูโกะ ทว่า.... "ขอต้อนรับสู่โลกใบใหม่" เจ้านักเขียนตีสต์แตกพูดกับเขา ในขณะที่เรนกิแตกตื่น วิญญาณของเขาก็ได้เข้ามาอยู่ในร่างของจอมมาร ในมังงะ Yaoi 18+ และยังเป็นฝ่ายรับ ถูกผู้กล้าข่มเหงตั้งแต่ต้นเรื่องยันจบเรื่อง ไม่ว่าจะพยายามหลีกเลี่ยงเนื้อเรื่องเรท 18+ อย่างไร แต่คนที่เข้ามาพัวพันกับเขาก่อนมักจะเป็นผู้กล้าทุกครั้ง และอีกอย่าง เขาได้พบความลับของโลกใบนี้ ซึ่งที่จริงแล้ว....

ตลอดสามปีที่แต่งงานเข้าตระกูลเศรษฐี ฉันยอมทิ้งตัวตนเพื่อเป็นภรรยาและสะใภ้ที่แสนดีมาตลอด แต่จู่ๆ สามีกลับโยนหนังสือหย่าและเช็คห้าสิบล้านกระแทกใส่หน้าฉัน เขาบอกว่าผู้หญิงที่เขารักกลับมาแล้ว ไม่อยากให้เธอต้องลำบากใจ แม่ผัวกับน้องสะใภ้พากันรุมด่าทอ เหยียดหยามว่าฉันเป็นแค่อดีตคนรับใช้ที่หวังเกาะผู้ชายรวยกิน ส่วนเมียน้อยก็บีบน้ำตาแสร้งทำเป็นคนดีเยาะเย้ยฉัน พวกเขาคิดว่าฉันจะต้องคุกเข่าร้องไห้ฟูมฟาย อ้อนวอนไม่ให้ถูกทิ้งเหมือนหมาข้างถนน พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่า ภายใต้คราบผู้หญิงจืดชืดไร้ค่า ฉันคือ 'เทีย' ตำนานแชมป์โลกกีฬายิงปืน และผู้ถือหุ้นใหญ่ที่คอยช่วยธุรกิจของเขาอยู่เบื้องหลัง "สำหรับของที่คนอื่นใช้แล้ว ฉันไม่สนใจอยากจะเก็บไว้" ฉันจรดปากกาเซ็นหย่าอย่างไม่ลังเล ทิ้งเศษเงินห้าสิบล้าน สาดน้ำชาร้อนๆ ใส่หน้าพวกที่ดูถูกฉัน แล้วก้าวออกจากกรงทองเพื่อกลับไปทวงบัลลังก์ของฉันคืน

ตลอดสามปีที่แต่งงานกับทายาทตระกูลมหาเศรษฐี ฉันยอมทิ้งตัวตนเพื่อเป็นภรรยาที่แสนดีและเชื่อฟัง แต่ในดินเนอร์วันครบรอบ เขากลับโยนใบสำคัญการหย่าใส่หน้าฉัน พร้อมกับสร้อยคอเพชรที่เขาบอกว่า 'รักแรก' ของเขาเป็นคนออกแบบ เขาบอกว่ารักแรกของเขากลับมาแล้ว และผู้หญิงธรรมดาๆ ที่เป็นแค่สัตวแพทย์กระจอกอย่างฉัน ไม่มีอะไรคู่ควรกับตระกูลของเขาเลยสักนิด เขาคาดหวังให้ฉันร้องไห้ฟูมฟาย คุกเข่ากอดขาอ้อนวอนขอร้องไม่ให้เขาทิ้งไปเหมือนคนไร้ค่า เขาไม่เคยรู้เลยว่า สร้อยคอเส้นที่เขาภูมิใจนักหนา ฉันเป็นคนวาดแบบมันขึ้นมาเองกับมือ และเขาไม่รู้เลยว่าภายใต้คราบภรรยาหัวอ่อน คือผู้หญิงที่เขาไม่มีวันเอื้อมถึง ฉันเซ็นใบหย่าอย่างไม่ลังเล แล้วเดินหันหลังออกมาเพื่อกลับไปสวมมงกุฎราชินีของตัวเองอีกครั้ง เมื่อพวกเขากำลังดิ้นรนแทบตายเพื่อแย่งชิงสิทธิ์การรักษาจาก 'หมอเทวดา' ไปช่วยชีวิตรักแรกที่กำลังป่วยหนัก ฉันจึงตัดสินใจก้าวลงสู่สนามประลองยิงปืนใต้ดินในฐานะ 'S' ตำนานนักแม่นปืนที่ไร้พ่าย เพื่อคว้าสิทธิ์นั้นมาเหยียบย่ำไว้ใต้ฝ่าเท้า ในวินาทีที่หน้ากากของฉันถูกกระชากออก อดีตสามีที่เคยหยิ่งผยองถึงกับหน้าซีดเผือดและทรุดลงไปกองกับพื้น "หนี้ที่พวกคุณติดค้างฉันไว้ ได้เวลาทวงคืนแล้ว"

วันที่ครอบครัวที่แท้จริงซึ่งเป็นมหาเศรษฐีมารับตัวฉันกลับ พ่อแม่บุญธรรมโยนเช็คสองแสนบาทใส่หน้าและไล่ฉันออกจากบ้าน แต่ก่อนที่ฉันจะก้าวพ้นประตู รัศมี น้องสาวบุญธรรมก็กรีดร้องขึ้นมา กล่าวหาว่าฉันขโมยสร้อยเพชรราคาห้าแสนและแบบร่างดีไซน์จบการศึกษาของเธอไป แม่บุญธรรมสั่งให้คนค้นกระเป๋าเดินทางของฉันอย่างหยาบคาย และค้นเจอสร้อยคอเส้นนั้นที่รัศมีแอบยัดไว้จริงๆ เพื่อนบ้านต่างพากันมามุงดูและชี้หน้าด่าทอฉัน "แกมันเนรคุณ ขี้ขโมย! ไปโรงพักกับฉันเดี๋ยวนี้!" รัศมีบีบน้ำตาร้องไห้ฟูมฟาย บอกว่าฉันอิจฉาที่ถูกไล่ออก เลยกะจะทำลายอนาคตของเธอด้วยการขโมยผลงาน ส่วนพ่อบุญธรรมก็มองฉันด้วยสายตาผิดหวังเสแสร้ง ปล่อยให้ทุกคนรุมประณามและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉัน พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมา แบบร่างดีไซน์ที่หล่อเลี้ยงโรงงานใกล้เจ๊งของพวกเขา รถหรูที่รัศมีขับ เสื้อผ้าแบรนด์เนมที่พวกเธอใส่ ล้วนมาจากฝีมือการออกแบบของฉันทั้งสิ้น ทำไมพวกเขาถึงกล้าใช้การใส่ร้ายป้ายสีที่น่ารังเกียจมาตอบแทนความช่วยเหลือของฉัน ฉันมองดูละครปาหี่ของครอบครัวนี้ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะง้างมือขึ้นแล้วตบหน้ารัศมีอย่างแรงสองฉาด ถึงเวลาที่ฉันจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง และทำให้พวกเขารู้ว่าการสูญเสียฉันไปคือจุดจบที่แท้จริงของตระกูลนี้

ลู่จื้อ อาศัยอยู่ในไต้หวัน เธอเป็นเจ้าของคาสิโนขนาดใหญ่ ที่ส่งต่อมาจากพ่อบุญธรรมที่รับเธอมาเลี้ยงจากบ้านเด็กกำพร้า เธอวางมือคืนอำนาจให้ญาติพี่น้องของพ่อบุญธรรม แต่พวกเขากลับตามฆ่าเธอ

ฉันลากร่างที่โชกเลือดของสามีออกมาจากซากรถและปั๊มหัวใจช่วยชีวิตเขาอย่างสุดกำลังเมื่อสามปีก่อน แต่วันนี้ เขากลับโยน "ใบหย่า" ใส่หน้าฉันอย่างแรง พร้อมด่าทอว่าฉันเป็นนางแพศยาที่กล้าผลักเมียน้อยของเขาตกน้ำ เขาดึงผู้หญิงคนนั้นมาหลบอยู่ด้านหลัง ปกป้องเธอราวกับสมบัติล้ำค่า แล้วหันมามองฉันด้วยสายตาราวกับมองขยะเปียกชิ้นหนึ่ง "ไสหัวออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้! ไปแต่ตัว!" เขาไล่ฉันออกจากตระกูลคล่องแคล่วกลางดึกที่พายุฝนโหมกระหน่ำ โดยไม่ให้หยิบของติดตัวไปแม้แต่ชิ้นเดียว พร้อมกับทิ้งคำเย้ยหยันไว้ว่า ถ้าไม่มีเงินของเขา ฉันก็ไม่มีปัญญาเอาชีวิตรอดได้แม้แต่วันเดียว ท่ามกลางความหนาวเหน็บ ฉันทรุดลงไปกองกับพื้นและอาเจียนออกมาอย่างหนัก ก่อนจะได้รับผลตรวจเลือดว่า... ฉันกำลังตั้งครรภ์ การทุ่มเทความรักมาตลอดสามปีแลกมาด้วยบาดแผลเต็มตัวและการถูกหักหลังอย่างเลือดเย็น เขาและทุกคนในสังคมชั้นสูงต่างหัวเราะเยาะ คิดว่าฉันเป็นแค่แม่บ้านไร้ค่าที่ถูกเขี่ยทิ้ง เป็นผู้หญิงหิวเงินที่ไม่มีทางสู้ แต่พวกมันไม่มีใครรู้เลยว่า เพื่อที่จะมาเป็นภรรยาของเขา ฉันยอมเก็บซ่อนตัวตนและสละป้ายคำสั่งแห่ง "เปลวอัคคี" องค์กรใต้ดินที่ทรงอิทธิพลที่สุดทิ้งไป ฉันมองหยาดฝนที่ปะปนไปกับน้ำตา ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกดโทรออก "ศศิธร ฉันหย่าแล้ว เตรียมรถให้หน่อย" หนี้ที่พวกมันติดค้างฉันไว้ ถึงเวลาที่ฉันจะกลับไปทวงคืนทั้งต้นทั้งดอก และเหยียบย่ำความหยิ่งยโสของพวกมันให้จมดินบนสนามแข่งรถ!

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบครัวของนางต้องการไล่นางออก! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนเลวทรามและไร้ความปรานี วางยาน้องสาว และพ่อของนางต้องการโบยนางจนตาย! ในความเป็นจริงหากอยากจะกล่าวหาผู้ใดสักคน มันก็หาข้ออ้างได้ทั่ว แต่นางเป็นคนไม่ยอมใคร นางผอมบางนางหนึ่งปลุกปั่นโลกด้วยความสามารถอันทรงพลังตนเอง ท่านอ๋องกล่าวว่า หากได้เจ้ามาครอบครอง ข้ายอมทรยศทุกคนในโลก นางกล่าวว่า เพื่อท่าน ต่อให้ทุกคนในโลกเกลียดข้า ข้าก็ยอม

นางเอกสาวพราวเสน่ห์ของโลกมนุษย์ VS พระเอกอ่อนโยนแสนร้ายกาจ สามปีต่อมา เธอกลับมาที่เมืองจินเฉิงอีกครั้ง ก็มีชาติตระกูลโด่งดัง มีคนรักที่รักใคร่กลมเกลียวกับลูกแฝดน่ารักคู่หนึ่ง เดินถือแก้วไวน์ไปในงานเลี้ยง เธอยิ้มสดใสเหมือนดอกไม้แรกแย้ม แต่เมื่อหันหลังกลับ กลับถูกเขาจับตัวกดไว้กับด้านหลังเสาที่ไม่มีคน เขาคือดวงดาวริบหรี่บนท้องฟ้ายามราตรี เป็นความฝันที่เคยไกลเกินเอื้อมของเธอในอดีต แต่ตอนนี้กลับพูดเสียงเข้มข้นข้างหูว่า “ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว！ ” ริมฝีปากของเธอถูกกัดจนเป็นแผล แววตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ “คุณเว่ย ต้องให้ฉันเตือนคุณไหม？ เราหย่ากันไปนานแล้วนะคะ”

ในคืนแต่งงาน ฟู่ฮันจุนบีบคอของเธอ “เจียงอี้หาน ยินดีกับเธอด้วยนะ ตั้งแต่วันนี้ไปชีวิตของเธอจะตกนรก！ ” เขาเชื่อว่าเธอเป็นคนทำให้พี่ชายของเขาตาย แต่งงานกับเธอแต่ไม่แตะต้องเธอ ปล่อยให้เธอใช้ชีวิตโดดเดี่ยวไปตลอดชีวิต！ แต่น่าเสียดายที่เกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันขึ้น เจียงอี้หานถูกบีบบังคับให้ใช้ร่างกายของเธอช่วยชีวิตฟู่ฮันจุน และตั้งท้องลูกของเขา เจียงอี้หานปกปิดท้องของเธอ ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังภายใต้สายตาของฟู่ฮันจุน ฟู่ฮันจุนเกลียดเธอ ตั้งใจทำให้เธออับอายทรมาน แต่กลับไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ—— “คุณฟู่ คุณนายตบตีกับคนอื่นแล้วครับ！ ” เขาแอบไปจัดการคนพวกนั้นจนสิ้นซาก “คุณฟู่ คุณนายบอกว่าทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลฟู่เป็นของเธอครับ！ ” เขาแอบโอนหุ้นทั้งหมดให้เป็นชื่อของเธอ เจียงอี้หานไม่รู้เรื่องอะไรด้วยซ้ำ คิดแค่จะหนีให้พ้นอย่างเดียว ฟู่ฮันจุนใช้กำลังกอดเธอเข้ามาในอ้อมแขน “คุณนายฟู่ คุณจะพาลูกของเราไปไหนหรือ？ ”

ซ่งชิงเหอโดนหักหลังและกลายเป็นฆาตกรในสายตาคนอื่น เธอจึงหย่ากับสีจั้นถิง สามีของเธอ และเดินทางออกจากเมืองหวยไปด้วยความเกลียดชัง หกปีต่อมา เธอหวนกลับมาราวกับนกฟีนิกซ์พร้อมกับคู่แข่งของสามีเก่าเธอ เธอเติบโตขึ้นกลายเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง เธอสาบานกับตัวเองว่าจะทำให้ทุกคนต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำไว้กับเธอ เธอยอมร่วมมือกับเขาเพียงเพื่อแก้แค้น โดยไม่รู้เลยว่าเธอตกเป็นเหยื่อของเขาไปแล้ว ในเกมแห่งความรักและความปรารถนา ไม่มีใครรู้ว่าสุดท้ายแล้วผู้ชนะที่แท้จริงจะเป็นใคร

คนที่ไม่ได้รักกัน แต่ถูกจัดให้แต่งงานกันเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจของครอบครัว ให้ตายก็รักกันไม่ได้อยู่ดี