นวนิยายที่มีผู้ค้นหามากที่สุด
ฉันรักคุณมานานแล้ว
วิวาห์สายฟ้าแลบกับสามีลึกลับ
วันแต่งงานที่ควรจะสวยงามที่สุดในชีวิตของฉัน กลับกลายเป็นนรกขุมที่ลึกที่สุด เลยฤกษ์งามยามดีมาเป็นชั่วโมง เปรมศักดิ์ เจ้าบ่าวของฉันก็ยังไม่ปรากฏตัว ก่อนที่คุณหญิงแม่ของเขาจะเดินขึ้นเวที คว้าไมค์ประกาศยกเลิกงานวิวาห์กลางคัน โดยทิ้งท้ายอย่างเลือดเย็นว่าปัญหาทั้งหมดเกิดจากฉันที่ไม่รู้จักเอาอกเอาใจสามี ทั้งที่ความจริงแล้วเขาหนีงานแต่งไปหาคนรักเก่า แขกเหรื่อนับร้อยซุบซิบนินทา แสงแฟลชจากนักข่าวสาดส่องราวกับฉันเป็นตัวตลก พ่อเลี้ยงพุ่งเข้ามาตะคอกด่าว่าฉันทำธุรกิจของเขาพังพินาศ แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างสายเลือดรุมทุบตีและเหยียดหยามฉันสารพัด พวกเขาไม่แคร์ความอับอายของฉันเลยสักนิด แคร์แต่ผลประโยชน์ที่ตัวเองสูญเสียไป ฉันต้องวิ่งหนีออกจากงานในสภาพชุดเจ้าสาวที่ยับเยินและน่าสมเพชที่สุด ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายก้มหน้ายอมรับความอัปยศนี้? ทำไมฉันต้องถูกครอบครัวปิงปลิงเหยียบย่ำจนจมดิน? ในจังหวะที่โลกทั้งใบกำลังพังทลาย ฉันเหลือบไปเห็นห้องจัดเลี้ยงข้างๆ ที่งานล่มไม่ต่างกัน ตรงกลางห้องโถงมีร่างของชายทุพพลภาพในชุดเจ้าบ่าวนั่งโดดเดี่ยวอยู่บนรถเข็นไฟฟ้า ความคิดบ้าบิ่นแล่นเข้ามาในหัว ฉันปาดน้ำตาลวกๆ เชิดหน้าขึ้น แล้วเดินตรงเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น "ในเมื่อเจ้าสาวของคุณหนีไปแล้ว...คุณจะแต่งงานกับฉันไหมคะ" ตอนนั้นฉันไม่รู้เลยว่า ผู้ชายพิการที่ฉันขอแต่งงานด้วยเพื่อประชดชีวิต จะเป็นถึงคุณชายสามแห่งตระกูล 'จรัญสนิทวงศ์' อภิมหาเศรษฐีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ...และขาของเขาก็ไม่ได้พิการอย่างที่ทุกคนคิด!
บ่วงสวาททาสรัก
เลี้ยงต้อย ป๋าคิดยังไงว่าเขาชอบ อเล็กซิสมองร่างอ้วนติดในทางเตี๊ยอย่างสมเพช ไม่เคยคิดแต่งงาน พอโดนจับคลุมถุงชน หน้าตา รูปร่างเจ้าสาวทำเอาเขาสะอึกอึ้ง....
วิวาห์ชัง ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี
แม็กซิมัส ซาเมนดอฟ จำใจแต่งงานกับผู้หญิงแพศยาที่เผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยเพียงแค่ครั้งเดียว เขาเกลียดหล่อนมาก เกลียดผู้หญิงที่ยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อจับผู้ชายอย่างหล่อนเข้าไส้ เขาจึงกระทำกับหล่อนอย่างหยาบคาย ป่าเถื่อน ปฏิบัติกับหล่อนเยี่ยงโสเภณี พร้อมพาคนรักเก่ามาเหยียบหน้าถึงที่ครั้งแล้วครั้ง
ฉันนี่แหละเศรษฐี
ผมต้องทำงานนอกเวลาทุกวันเพื่อหารายได้ประคองชีวิตและจ่ายค่าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง เนื่องจากฐานะครอบครัวยากจนและไม่สามารถส่งเสียผมเข้ามหาวิทยาลัยได้ และตอนเรียนที่มหาวิทยาลัย ผมก็ได้พบกับเธอ-สาวแสนสวยที่หนุ่มๆ ทุกคนในชั้นเรียนต่างก็ใฝ่ฝันถึง ไม่เว้นแม้แต่ผมเอง แต่ผมก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเ
เมียเด็ก Honey (I hate you)
เกริ่น.... ....ยะ..อย่านะ..พี่กำลังเข้าใจผิดอยู่..อึก..~ ผมไม่สนใจที่เธอพูด ผู้หญิงคนนี้แสดงละครเก่งจริงๆ ผมเกือบจะเชื่อเธอแล้วว่าเธอไม่ได้ขายตัว ผม: เลิกเล่นได้แล้ว เรามามีความสุขกันดีกว่า ...ยะ..อย่า..หนูไม่ได้ขายตัวจริงๆ หนูไม่ได้แสดงละครอะไรทั้งนั้น หนูพูดเรื่องจริง ปล่อยหนูไปเถอะ !! ผมกดท่อนเอ็
คุณแม่ฝากรัก
เขาใจร้ายกับเธอที่สุด เขาหนีงานแต่งหักหน้าให้อับอาย แถมยังปล่อยให้เธออุ้มท้องและคลอดเพียงลำพัง เมื่อรู้ตัวก็เกือบสายไป จะง้อยังไงให้แม่ของลูกใจอ่อน งานนี้ต้องงัดทุกเล่ห์ เพื่อให้ได้ลูกแฝดแถมเมีย!!!
Oh my boss ร้ายกาจนักรักบอสจัง
เพราะเพื่อน..เธอจึงต้องทำอะไรลับๆ ล่อๆ เป็นเหตุให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอแอบชอบ ในขณะเดียวกัน เธอเองก็คิดว่าเขาเป็นเกย์ เพราะสถานการณ์บางอย่างเช่นกัน แล้วความวุ่นวายก็บังเกิด เมื่อเธอดัน…หลงรักเกย์ ‘ฮื่อ! เป็นเกย์นะเว้ยไม่ได้เป็นหวัด รักษาวันเดียวจะหายได้ไง สู้ต่อไปศิศิรา ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร
ชายาร้าย ที่ไม่ได้รัก NC18+
นางเจ็บปวดปางตายเมื่อเขาโยนร่างบอบช้ำทิ้งไว้หลังจวนโดยไม่แยแส เมิ่งลี่เฟยน้ำตาไหลพรากทว่ากลับไม่ทำให้คนที่เพิ่งเหยียบย่ำร่างกายเล็กเห็นใจแต่ประการใด"เฝ้านางเอาไว้ให้ดีอย่าให้ออกมาทำเรื่องชั่วอีก"
คลื่นรักอสูร
(คลื่นรักอสูร) ...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... “เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย”
พระชายาของข้าคนเดียว
เดิมทีนางเป็นทายาทของตระกูลแพทย์เทพ แต่จู่ๆ นางก็กลายเป็นบุตรีของภรรยาเอกจากจวนเสนาบดีที่พ่อไม่สนใจใยดีและแม่ก็เสียชีวิตตั้งแต่ยังนางยังเด็ก ในวันที่นางย้อนยุค นางถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้ร้ายตัวจริงที่สังหารฮูหยินจวนโหว นางพยายามพลิกผัน พลิกสถานการณ์ และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนาง นางคิดว่าภาวะที่กลืน
Happy ที่โสดอีกครั้ง
แต่งงานกันเป็นเวลาสามปี เสิ่มชูคิดว่าต่อให้ป๋อมู่เหนียนจะใจแข็งสักแค่ไหนก็ควรจะอ่อนลงได้ด้วยความรักที่เธอมีกับเขามาโดยตลอด แต่เมื่อเขาบังคับให้เธอคุกเข่าลงในหอบรรพบุรุษของตระกูล เสิ่มชูถึงตระหนักว่าแท้ที่จริง ผู้ชายคนนี้ไม่มีหัวใจ คนที่ไม่มีหัวใจ เธอยังจะอาลัยอาวรณ์อยู่อีกทำไม? ดังนั้น เมื่อป๋อมู่เห
