ฉันรักคุณมานานแล้ว

สมัยใหม่

ฉันติดอยู่ในห้องที่ไฟกำลังลุกไหม้ ควันดำหนาทึบทำให้ฉันสำลักจนแทบขาดใจ ฉันใช้แรงเฮือกสุดท้ายโทรหาสามีที่แต่งงานกันมาสามปีเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เขากลับตวาดด้วยความรำคาญว่าฉันกำลังเล่นบ้าอะไรเพื่อเรียกร้องความสนใจ แล้วตัดสายทิ้งไปทันที เพียงเพราะได้ยินเสียงบ่นว่าหายใจไม่ออกของนางเอกสาวที่เขาแอบควงอยู่ ในขณะที่ฉันต้องเอาเก้าอี้ทุบกระจกหนีตายจนแขนถูกไฟลวก หน้าจอโทรศัพท์กลับเด้งแจ้งเตือนข่าวบันเทิงด่วน ภาพสามีของฉันกำลังประคองผู้หญิงคนนั้นเข้าโรงพยาบาลกลางดึกด้วยสายตาห่วงใยสุดซึ้งปรากฏหราอยู่บนนั้น ตลอดสามปีที่ฉันยอมทิ้งอนาคตนักเขียนบทชื่อดังมาเป็นภรรยาในเงามืด คอยดูแลเขาทุกอย่าง แต่ในนาทีความเป็นความตาย เขากลับเลือกที่จะปล่อยให้ฉันถูกไฟคลอกตาย เพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นเวียนหัว ฉันมองแผลไฟลวกที่แขนแล้วได้แต่สมเพชความโง่เขลาของตัวเอง ฉันยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อความรักที่ไม่มีอยู่จริง เป็นแค่ของเล่นที่เขาพร้อมจะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันถอดแหวนแต่งงานที่เปื้อนเขม่าควันทิ้ง ร่างหนังสือสัญญาหย่าพร้อมเซ็นชื่ออย่างไม่ลังเล ก่อนจะโอนเงินแปดหลักคืนให้เขาเป็นค่าอาหารและที่พักตลอดสามปีที่ผ่านมา "การแต่งงานที่น่าสมเพชนี้... มันจบลงแล้ว" ฉันลากกระเป๋าออกจากคฤหาสน์หลังนั้น บล็อกเบอร์เขาทุกช่องทาง แล้วกลับคืนสู่วงการบันเทิงในฐานะตัวแม่ที่ทุกคนต้องการตัว และครั้งนี้ ฉันจะทวงทุกอย่างที่เป็นของฉันคืนมา

โรแมนติก

อเล็คซานเดอร์ เชอร์ราวิน CEO หนุ่มหล่อจากแดนหมีขาว กับเกมการหลอก “ล่อ” กระต่ายป่าในชุดพยาบาลสีขาวบริสุทธิ์ เขารู้สึกเสียหน้า เมื่อหยอดคำหวานให้สาวเจ้า กลับได้รับกลับมาแค่ความเฉยชา เขาจึงขอแก้หน้าโดยการกระชากพรหมจรรย์ของ พิชญ์สินี สิทธิเดชเดชาเป็นการแก้หน้าแทน ที่หญิงผู้นั้นทำให้ตัวเองต้องอับอายข

โรแมนติก

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบคร

สมัยใหม่

เพื่อชดใช้หนี้ให้แก่เขา เธอต้องจำยอมเป็นเจ้าสาวของเขา เขาผู้ที่ทุกคนขนานนามว่าเป็นเสมือนปีศาจ เขามีอำนาจที่ทำให้ทุกคนยอมสยบแทบเท้า เธอรู้สึกท้อแท้ และสิ้นหวัง เขาโหดเหี้ยม และไร้ความเมตตา แต่แล้วความอ่อนหวานของเธอ ก็ทำให้เขาต้องจำนนต่อความลุ่มหลงที่ไม่อาจห้ามใจได้ ก่อนที่เขาจะรู้สึกตัว เขาก็ไม่สามาร

สมัยใหม่

เธอเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวย แต่ต้องประสบเคราะห์กรรมสูญเสียแม่ไปตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่วันนั้นเธอก็ไม่มีวันอยู่เป็นสุขเลย พ่อแท้ ๆ และแม่เลี้ยงของเธอบังคับให้เธอแต่งงานกับชายที่เธอไม่รักแทนน้องสาวต่างมารดาของเธอ เธอไม่ยอมแพ้ต่อชะตากรรมของตน ในวันแต่งงาน เธอหนีออกจากบ้านไปและได้มีอะไรกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง

โรแมนติก

เรื่องราวของเชอรีนสาวน้อยวัย20ปี กับปินโตพี่ชายจอมหื่นที่เป็นลูกคนละไส้ เขาเป็นลูกติดจากพ่อกับเมียเก่า ส่วนเธอเป็นลูกติดแม่กับผัวเก่า เมื่อพ่อแม่ทั้งสองแต่งงานกันทั้งคู่จึงต้องมาอยู่ในบ้านหลังเดียวกันไปโดยปริยาย

เมืองแฟนตาซี

"อ๊ะ..ที่ไหนนี่มืดจัง อึดอัดจังเลย โอ้ย !!ใครถีบหัววะ" "ฮูหยินคลอดแล้วเป็นคุณชายน้อยเจ้าค่ะ ยังมีอีกคนเจ้าค่ะ เบ่งอีกเจ้าคะ " "อุ๊แว" "เป็นคุณหนูเจ้าค่ะฮูหยิน"

สมัยใหม่

แต่งงานกับมู่หนานจือมาเป็นเวลาสามปี ซูป้านเซี่ยคอยดูแลและเอาใจเขามาโดยตลอด แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับจากเขาคือความเย็นชาและความรังเกียจ เมื่อคนรักของมู่หนานจือกลับมา เธอก็รู้สึกว่าสามีของเธอยิ่งห่างเหินจากเธอ ในที่สุด เธอไม่สามารถทนต่ออีกต่อไปและเป็นฝ่ายเสนอให้หย่ากัน มู่หนานจือมองตามหลังซูป้านเซี่ยที่

สมัยใหม่

หลังจากเมา เธอก็ได้รู้จักกับคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง เธอต้องการความช่วยเหลือจากเขา ส่วนเขาหลงเสน่ห์รูปร่างที่ดีและความสวยงามของเธอ พอเวลาผ่านไป เธอก็ตระหนักได้ว่าเขามีคนอยู่ในใจแล้ว เมื่อรักแรกของเขากลับมา เขาก็ไม่ค่อยได้กลับบ้าน แต่ละคืนเหวินม่านอยู่ในห้องว่างเปล่าด้วยคนเดียว แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เธอได้ร

โรแมนติก

“ฮึ ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เป็นแม่ของลูกฉันจำใส่หัวเธอไว้!” “ค่ะ หนูรู้ตัวดีว่าตัวเองก็แค่ของเล่นชิ้นหนึ่งที่คุณใช้เงินซื้อมา” “รู้ตัวก็ดี จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำ!” น้ำเสียงราบเรียบท่าทีนิ่งเฉยสายตาเย็นชาของ ปรเมศวร์ จ้องหน้า พิชญา เด็กสาวด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจ เพราะไม่มีทางเลือกเธอต้องยอมเป็นของเล่น

มหาเศรษฐี

***“เธอรู้อะไรไหมแก้วตา ความจริงฉันหวั่นไหวตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเธอแล้ว แต่ฉันแค่ไม่อยากยอมรับ เพราะฉันยังไม่อยากมีครอบครัว คิดดูสิว่ามาเฟียเพลย์บอยอย่างฉัน จะต้องกลายเป็นผู้ชายกลัวเมีย ไม่อะ ฉันยอมรับไม่ได้ มันเสียเชิงชาย” ***ถึงเธอจะตบตาเขาว่าเป็นผู้ชาย แต่เชื่อเถอะว่าเขาจำเธอได้ตั้งแต่วันแรกที่เธ