สิงโตมันไม่มีฤดูผสมพันธ์ุที่แน่นอนหรอกนะ เพราะฉะนั้นมันจึงสามารถผสมพันธ์ุได้ทุกที่ทุกเวลา เจ้าแน่ใจไหมเซียร่าว่าร่างกายเล็กๆของเจ้าจะรับความต้องการของข้าไหว?
สิงโตมันไม่มีฤดูผสมพันธ์ุที่แน่นอนหรอกนะ เพราะฉะนั้นมันจึงสามารถผสมพันธ์ุได้ทุกที่ทุกเวลา เจ้าแน่ใจไหมเซียร่าว่าร่างกายเล็กๆของเจ้าจะรับความต้องการของข้าไหว?
"ใบหน้าที่งดงามจะต้องเชิดขึ้นมาเสมอ และรอยยิ้มที่มุมปากจะต้องพอดิบพอดี ไม่มากหรือว่าน้อยจนเกินไป อย่าลืมว่าเลดี้จะต้องนั่งในตำแหน่งพระชายาองค์รัชทายาทนะคะ ตำแหน่งที่สตรีทั่วทั้งจักรวรรดิต่างก็ใฝ่ฝันถึงทั้งนั้น การประพฤติตัวให้มีมารยาทที่ชนชั้นสูงพึงมีถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะสำคัญมากทีเดียว"
รอยยิ้มจางๆปรากฏอยู่บนใบหน้าที่แสนงดงามประหนึ่งภาพวาดของเซียร่า แลนด์ เธอคือทายาทเพียงผู้เดียวของตระกูลแลนด์ผู้กล้าหาญ วีรบุรุษสงครามที่กอบกู้จักรวรรดิคิงส์ตันให้กลับมาอยู่ในมือขององค์จักรพรรดิอีกครั้ง และด้วยความดีความชอบที่ใหญ่หลวงนี้องค์จักรพรรดิจึงพระราชทานสัญญาหมั้นหมายให้แก่องค์รัชทายาทและบุตรีของตระกูลแลนด์
ถึงเซียร่าจะเป็นบุตรีที่เกิดจากตระกูลนักรบ แต่ทว่าเธอไม่เคยได้มีโอกาสจับดาบหรือว่าคุ้นเคยกับการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย เซียร่าถูกท่านพ่อบังคับให้อยู่ที่คฤหาสน์เพื่อเรียนหนังสือและเรียนเรื่องมารยาท
"ถึงลูกจะมาจากตระกูลนักรบที่แสนต่ำต้อย แต่ทว่าลูกจะต้องเป็นเลดี้ชนชั้นสูงที่ทรงเกียรติ"
เซียร่ามิได้ทำให้ท่านพ่อผิดหวังเพราะว่าเธอร่ำเรียนมารยาทเรียนเรื่องการเมืองการปกครองไม่แพ้บุรุษที่เป็นชนชั้นสูงเลย เธอทำได้ดีดั่งที่ท่านพ่อคาดหวังเอาไว้
ทว่าเซียร่าที่งดงามและถึงพร้อมด้วยกิริยามารยาทที่งดงาม กลับไม่เป็นที่ต้องการขององค์รัชทายาท จริงอยู่ที่นางงดงามและจริงอยู่ที่นางจะเป็นประโยชน์แก่เขา
แต่ถึงอย่างนั้นองค์รัชทายาทมิอยากได้พระชายาที่ทั้งจืดชืดและไร้สีสันเช่นลูกสาวของนักรบที่เป็นเพียงสามัญชน มันทั้งน่าเบื่อหน่ายและน่าขยะแขยงจริงๆ เขาควรจะคู่ควรกับเลดี้ชนชั้นสูงที่เป็นลูกสาวของดยุคหรือว่าบุตรีของเคาน์สิ นี่พ่อนางยังไม่มียศอะไรเลยด้วยซ้ำแต่กลับจะมาแต่งงานกับเขา
เรื่องนั้นองค์รัชทายาทอาเดนไม่สามารถทำใจยินยอมรับได้จริงๆ
"ก็แค่กำจัดนางสิเพคะ แค่ลูกสาวทหารคนเดียว ต่อให้นางตายไปก็ไม่มีใครกล้าเคลือบแคลงเจตนาของพระองค์หรอก"
หรือต่อให้มีคนสงสัยจริงๆใครมันจะไปกล้าพูด ทุกคนจะต้องปิดปากเงียบสนิทอย่างแน่นอนหากว่าเขาลงมือกับเซียร่า ยัยบ้านนอกนั่น
"องค์รัชทายาทมีข่าวลือหนาหูเรื่องสตรีเลยล่ะ การต้องไปเป็นภรรยาคนแบบนั้นมันคือนรกที่รอคอยเทพธิดาอย่างเจ้าแน่นอนเซียร่า"
เซียร่าส่งยิ้มจางๆให้กับนาเดียภรรยาคนสวนที่คฤหาสน์ อันที่จริงเราคือเพื่อนกันเป็นเพื่อนมากกว่าที่จะเป็นเจ้านายหรือลูกน้อง
"แล้วข้าดูเหมือนคนที่มีทางเลือกอย่างนั้นหรือนาเดีย"
เธอถูกขังอยู่ในคฤหาสน์แลนด์ตั้งแต่เด็กจนตอนนี้อายุสิบเก้าปีก็ยังคงถูกขังอยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้ เซียร่าไม่เคยมีเพื่อนหรือว่าคนรัก เธออยู่ที่นี่เพื่อร่ำเรียนอย่างหนักตามที่ท่านพ่อสั่ง ส่วนท่านแม่จากไปตั้งแต่เธอยังเด็ก
การเติบโตขึ้นมาท่ามกลางความเข้มงวดของท่านพ่อ สร้างความอึดอัดใจให้เซียร่าไม่น้อย เธอมิได้อยากไปเป็นพระชายาอะไรนั่นสักหน่อย เธออยากจะมีคนรัก อยากมีความรักที่แสนหวานเหมือนในนิยายที่เคยอ่าน
มีค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนบนเตียงและ..มีลูกๆที่น่ารัก
ทว่าความฝันก็คือความฝันเพราะว่าในยามนี้เธอจะต้องเดินทางไปเผชิญความจริง วันนี้เป็นวันที่จะต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงในพระราชวังและวันนี้เป็นวันแรกที่จะเปิดตัวเธอในฐานะพระชายา..
หลังจากอยู่ในกรงที่ท่านพ่อสร้างเอาไว้จนถึงอายุสิบเก้า เธอก็จะต้องเดินทางไปติดอยู่ในกรงทองที่เรียกได้ว่ามันคือพระราชวัง กฎระเบียบมากมายพวกนั้นจะตรึงเธอเอาไว้จนแทบหายใจไม่ออก
"ชีวิตมันเป็นของเจ้าเซียร่า พระเจ้าสร้างเราขึ้นมาเพื่อให้มีสิทธิ์เลือกทางเดินของตัวเอง และเจ้าในยามนี้มิใช่เด็กน้อย เจ้าคือสตรีที่งดงามสะพรั่งและคือสตรีที่ถึงวัยออกเรือนแล้ว เจ้าจะยินยอมให้พ่อของเจ้าบงการชีวิตไปถึงไหนกัน?"
ในกระจกเงาสะท้อนใบหน้าที่ลังเลของเซียร่าอย่างชัดเจน เธอจ้องมองนาเดียด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวั่นใจ
"ข้าแค่เพิ่มทางเลือกให้เจ้า และแน่นอนหากในใจมันมีแต่ความหวาดกลัว เจ้าก็แค่เดินตามทางที่ปลอดภัยทางที่พ่อของเจ้าขีดเส้นเอาไว้ให้"
มีความลังเลอัดแน่นอยู่เต็มหัวใจของเธอ เซียร่าเข้าใจความหมายที่นาเดียจะสื่อ เพราะหากว่าเธอไม่หนีในวันนี้ จะไม่มีโอกาสให้เธอได้หนีไปอีกแล้วเพราะเมื่อเธอเปิดตัวพระชายา ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปทั้งหมด วันนี้เป็นวันสุดท้ายด้วยซ้ำที่เธอจะได้อยู่ที่นี่ แต่ท่านพ่อก็ยังไม่มาส่งเธอเลย
ท่านพ่อยังคงอยู่ที่ชายแดน คงคิดว่าการส่งเธอไปที่พระราชวังในฐานะพระราชาจะทำให้เธอมีความสุขมากๆงั้นสิ เซียร่าโบกมือลาเดียน่าและคนงานที่คฤหาสน์แลนด์ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเดินขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางไปที่พระราชวัง เราอาจจะต้องเดินทางถึงสองวันเต็มๆด้วยระยะทางที่ห่างไกล องค์รัชทายาทผู้นั้น ใบหน้าที่เธอเห็นผ่านรูปวาดนั้นก็ดูไม่เลวแต่ด้วยนิสัยที่มักมากของเขา เซียร่าคิดว่าเธอไม่น่าจะทนเขาได้
ในมือกำถุงเหรียญทองและของสำคัญเอาไว้แน่น ต้องหนี..มีแต่จะต้องหนีตอนนี้เท่านั้น!
เธอปรายตามองไปที่ด้านนอกหน้าต่าง หากกระโดดไปตอนนี้แขนหรือว่าขาของเธออาจจะหักได้เพราะว่าเรากำลังเดินทางไปตามทางที่ลัดเลาะภูเขา แต่นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะว่าเธอจะได้เป็นอิสระ เธอจะได้ไปตามหาความรักที่สวยงามดั่งเทพนิยายที่เคยฟังก่อนนอน
เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!
ขณะที่เซียร่าเปิดหน้าต่างรถม้าเพื่อจะปีนออกไป คนขับรถม้าก็ดึงเชือกเพื่อหยุดรถ เซียร่าที่ไม่ทันได้ตั้งตัวพุ่งออกมานอกหน้าต่างรถม้าในทันที เธอกลิ้งลงไปสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้นของหน้าผาที่สูงชัน..
"ปกป้องคุณหนู เราถูกโจมตี!"
.....
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเจ้าหญิงที่แสนงดงามนามว่าเพเนลีน่า ความงดงามที่ทำให้อัศวินหนุ่มที่พบพานเพียงครั้งละทิ้งทั้งดาบและชุดเกราะเดินเข้ามาขอเจรจาสงบศึก.."
"ว้าว ความรักมันงดงามอย่างนั้นเลยเหรอคะแม่นม"
"ใช่แล้วค่ะคุณหนูเพราะว่าความรักนั้นมีพลังวิเศษ ที่สามารถทำให้หัวใจของเราเต้นแรง เพียงสบตาก็สามารถทำให้เราตกอยู่ในห้วงแห่งความหลงใหลที่ไม่มีวันจบสิ้น"
ข้าเองก็อยากจะมีช่วงเวลานั้นเหมือนกันค่ะแม่นม ข้าอยากจะมีความรักที่เพียงสบตาหัวใจก็พองโตขึ้นมา..
"บอกข้าทีว่าเจ้ายังไม่ตายใช่ไหม?"
เซียร่าคิดว่าร่างกายของเธอมันขยับไม่ได้เลย มันชาไปหมด และพอมองดูตามแขนและขาก็พบว่ามีผ้าและใบไม้พันเอาไว้หนาๆจนมันกลายเป็นว่าตัวเธอถูกห่อหุ้มด้วยใบไม้ ส่วนชุดที่ใส่มาก็ถูกกิ่งไม้เกี่ยวขาดไปหมด
ทว่านั่นไม่ใช่สาระสำคัญ ไม่ใช่เลย..ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะมีแค่ผ้าบางๆที่ปิดตรงส่วนนั้นเอาไว้แต่มันมีสิ่งที่สำคัญมากกว่านั้นก็คือหัวใจของเธอมันกำลังเต้นแรง
เพียงสบตาก็ทำให้หัวใจเต้นแรงแล้ว ข้าพบแล้วค่ะแม่นม คนรักของข้า!
ฉันจะเปลี่ยนโชคชะตาของตัวเอง จากเดิมที่ต้องตายในตอนจบ โอฟีเลียคนนี้จะร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิแห่งนี้ให้ดู..ว่าแต่ท่านแม่คะ นั่นท่านพาตัวร้ายเข้ามาในบ้านของเราทำไมกัน?
จะมีอะไรซวยมากไปกว่าการเข้ามาอยู่ในเกมนักสืบแล้วบทบาทที่ได้รับคือฆาตกร ฉันจะต้องตีเนียนว่าไม่ได้ทำ แถมยังต้องตามหาพันธมิตรที่พร้อมจะยืนยันว่าฉันคือผู้บริสุทธิ์อีกต่างหาก
ความลับเดียวของพนักงานอย่างฉัน คือฉันเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก ฉันสามารถปกปิดความลับนี้มาได้ตลอดจนฉันมารู้ว่าเจ้านายเป็นแฟนตัวยงของนิยายฉัน!!
ทารีน่าคือตัวร้ายในนิยายเรื่องนี้ ก่อนที่จะเข้ามาอยู่ในร่างของตัวร้าย เมนของเธอคือไคล์ เขาชอบนางเอกและพยายามฆ่าทารีน่าครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อปกป้องนางเอก นี่ชีวิตของเธอจะต้องถูกเมนตัวเองฆ่าเหรอวะเนี่ย
เมื่อสองปีที่แล้ว เพื่อช่วยคนรักในใจ พระเอกถูกบังคับให้แต่งงานกับนางเอก ในใจของเขา เธอเป็นคนน่ารังเกียจและแย่งคนรักของคนอื่น เขาเลยเย็นชาต่อเธอมาตลอด แต่กลับอ่อนโยนและเอาใจใส่กับคนรักในใจถึงเป็นเช่นนี้ เธอยังคงรักเขาอย่างเงียบ ๆ เป็นเวลาสิบปี ต่อมาตอนที่เธอรู้สึกเหนื่อยและอยากจะท้อแท้นั้น เขากลับตื่นตระหนก... เมื่อเธอกำลังจะตายขณะตั้งท้องลูกของเขา ในที่สุดเขาก็ตระหนักว่าผู้หญิงที่เขายอมเอาชีวิตตัวเองไปแลกนั้นก็คือเธอโดยตลอด
ซูหลีพยายามทำทุกอย่างเพื่อเอาใจตระกูลซูมาตลอดห้าปี แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ต่อคำใส่ร้ายของน้องสาวเพียงคำเดียว เรื่องที่ซูหลีเป็นคุณหนูปลอมก็ถูกเปิดเผย ทำให้คู่หมั้นทิ้งเธอ เพื่อนๆ ก็ห่างเหิน และพี่ชายขับไล่เธอออกจากบ้าน บอกให้เธอกลับไปหาพ่อแม่ชาวนาของเธอ ในที่สุดซูหลีก็สิ้นหวังและตัดสินใจตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลซู ยึดความช่วยเหลือทุกอย่างคืนและไม่อดทนอีกต่อไป แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าชาวนาที่พี่ชายพูดถึงนั้นกลับกลายเป็นตระกูลลั่วผู้มั่งคั่งที่สุดในประเทศ ในคืนเดียวเธอเปลี่ยนจากคุณหนูตัวปลอมที่ถูกทุกคนรังเกียจเป็นลูกสาวของมหาเศรษฐีที่มีพี่ชายสามคนที่รักเธอ พี่ชายคนโตที่เป็นผู้บริหารใหญ่“เลิกประชุม จองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศ ฉันอยากดูสิว่าใครกล้าแกล้งน้องสาวฉัน” พี่ชายคนที่สองที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยมระดับโลก“หยุดการวิจัย ฉันจะไปรับน้องสาวกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ” พี่ชายคนที่สามที่เป็นนักดนตรีระดับโลก “เลื่อนคอนเสิร์ต ไม่มีอะไรสำคัญเท่าน้องสาวของฉัน” จู่ๆ คนทั้งเมืองจิงก็ต้องตกใจช็อก ตระกูลซูเสียใจจนสุดขีด คู่หมั้นก็กลับมาขอคืนดี ผู้คนที่มาขอจีบเธอก็แห่กันมาถึงหน้าบ้าน ไม่ทันที่ซูหลีจะตอบสนอง ตระกูลชือซึ่งเป็นตระกูลสูงสุดในเมืองจิงและมีตำแหน่งสูงสุดในกองทัพเรือ ก็เสนอใบสมรสให้เธอ ทำให้เธอกลายเป็นคนดังในสังคมชั้นสูง!
ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ
หนุ่มวิศวะปีสี่ที่ได้ฉายา เสือยิ้มยาก เขาผู้ไม่เคยยิ้มให้ใครแต่กลับยิ้มให้เธอเห็นเพียงคนเดียว จากคนที่ไม่คิดจะรักใครแต่กลับรักเธอจนโงหัวไม่ขึ้น มารู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากเป็นแค่รุ่นพี่แล้วแต่อยากเป็น(ผัว)
เพื่อค่ารักษาของพ่อ ฟางจิ้งหร่านยอมแทนที่น้องสาว แต่งงานกับชายผู้เสื่อมเสียชื่อเสียงและหูหนวก คืนแรกของวันแต่งงาน เธอค่อยๆ ถอดชุดทีละชิ้น ด้วยความคาดหวัง... แต่กลับได้ยินเพียงคำเตือนเย็นชาจากเขา "การแต่งงานของเราเป็นแค่สัญญา" อยู่ข้างกายชายเจ้าอารมณ์คนนี้ ฟางจิ้งหร่านต้องระมัดระวังทุกเมื่อ โดยกลัวว่าจะทำเขาไม่พอใจเข้า ทุกคนรอคอยดูเธอเสียหน้า... แต่ใครจะไปคิดว่า สามีคนนี้กลับกลายเป็น"ที่พึ่งที่มั่นคงที่สุด"ของเธอ จนกระทั่งวันที่สัญญาครบกำหนด ฟางจิ้งหร่านถือกระเป๋าเตรียมตัวจะจากไป... ชายคนนั้นกลับมีดวงตาแดงก่ำ กระซิบขอร้องว่า "อย่าไป..."
ในวันแต่งงาน เจ้าบ่าวของเฉียวซิงเฉินหนีไปกับผู้หญิงอีกคน เธอโกรธมาก จึงสุ่มหาชายคนหนึ่งมาแต่งงานด้วยทันที "ตราบใดที่คุณกล้าแต่งงานกับฉัน ฉันก็ยอมเป็นเมียคุณ" หลังจากแต่งงาน เธอได้ค้นพบว่าสามีของเธอคือลูกชายคนโตของตระกูลลู่ที่ขึ้นชื่อว่าไร้ประโยชน์ ชื่อลู่ถิงเซียว ทุกคนเยาะเย้ยว่า "เธอยนี่ช่วยไม่ได้จริงๆ" และผู้ชายที่ทรยศเธอก็มาเกลี้ยกล่อมว่า "ไม่เห็นต้องทำร้ายตัวเองเพราะฉันหรอก สักวันเธอต้องเสียใจแน่ๆ" เฉียวซิงเฉินหัวเราะเยาะและโต้ตอบว่า "ไปให้พ้น ฉันกับสามีรักกันมาก" ทุกคนต่าก็คิดว่าเธอเป็นบ้า ไปแล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อตัวตนที่แท้จริงของลู่ถิงเซียวถูกเปิดเผย ที่แท้เขาเป็นคนรวยอันดับต้นๆในโลก ในการถ่ายทอดสดทั่วโลก ชายคนนี้คุกเข่าข้างเดียว ถือแหวนเพชรมูลค่าหลักพันล้าน และพูดช้าๆ ว่า "คุณภรรยา ชีวิตที่เหลือนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ"
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY