ธอรีบเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋า ความน้อยใจที่สั่

ถึงแม้ระหว่างเดินนั้นจะมีเสียงของนมทิพย์ร้อ

ถึงประตูบานใหญ่ เสียงของก

มทัน เขาก็รีบคว้าแขนเธอเอาไว

๋าใบย่อม ฉับพลันใบหน้า

ั่งเชิงถามทั้งที

ต้อง

ื่อยใจ “เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวเป็นเด็กๆ สักที เรื่องแค่นี้เองทำไมต้อง

ี๊

ความแสบสันจากฝ่ามือเล็

ที่เต็มไปด้วยคำถาม ทว่าคนที่ยืน

่สองแล้วที่เขากล่าวห

ที่ถามขึ้นเย็นเยียบ ต่างจากริมฝีปากที่สั่นระริก “เรื่

.

งพื้น สองเท้าขยับเข้

ป๊าทำใจได้ไหม จะอยู่ยังไงเพราะป๊ารักแม่มาก แต่ทุกคนคงลืมไปว่า เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็ขาดแม่เหมือนกัน...ตอนนั้นแม่คือโลก

างค

ปรางค์จึงต้องหาทางออกด้วยตัวเอง ผิดบ้าง ถูกบ้างก็แล้วจะคิดได้” เธอเปิดปากเล่าทั้งที่น้ำเสียงขมขื่น ความลับที่เก็บงำมาตลอดหลายปี ค่อยๆ ไหลออกมา “ปรางค์ยอมรับนะ

.

ๆ ป๊าก็พาปรางค์ไปเมืองนอกด้วย แต่ขากลับ...ป๊ากลับมาคนเดียว” เธอแค่นยิ้

าไม่รู้ว่าบิดามายืนตั้งแต่

นัยน์ของท่านแดงเถือก คว

ืองนอกเพราะคำสั่งเสียของแม่... แต่ป๊าขา...แม่ไม่เคยอยากให้ปรางค์ไ

และความหวาดกลัวจับใจ แม้เธอจะมีแม่บ้าน มีบอดี

รางค์ก็กลับมาใช้ชีวิตในแบบลูกคุณหนูที่ป๊าต้องการ แต่งตัวให้สวย เรียนให้เก่ง ผลาญเงินป๊าเล่นเยอะๆ เป็นไงคะ...ปรางค์ทำทุกอย่างตามที่ปรางค์ต้องการขาดตกบกพ

้าชายหนุ่ม เพราะตอนนี้เธอพอแล้ว...กับความสุขจอมปลอมที่คนอื่นมอบให้

กเดียวที่พกติดตัวไว้ตลอดขึ้นมาใช้ ทันทีที่เข้าไปนั่งรถ ความอบอุ่นก็โอบล้อมรอ

ับปรางค์

มได้ และทันทีที่เสียงยนต์ดังกระหึ่มไกลออกไป หัวใ

างค

ง ขณะเดียวกันร่างกายสูงให

ุ

ึ้นระงม เมื่อร่างไร้สติของเจ้าส

งพ่อ ขณะที่ใบหน้าของ

๊า

รถชนยังติดไม่รู้ลืม ครั้นได้ยินเสียงคนรับใช้ตะโกนกันลั่นบ้าน ชายหนุ่มจึงรู้สึกตั

่อ! ว

ปในซอยบ้าน ฉับพลันฝ่าเท้าก็แตะเบรคโดยอัตโน

ว่ากลับไม่ปรารถนาให้มันเ

ลออกไปจนลับตา พร้อมๆ กับความรู้

ู

รางค์...แค่รถฉุกเ

ความอึดอัด ตอนนี้รู้สึกใจมันหวิวไหว คล้ายกับกำลังหวา

ั้งโดยมีปลายทางคือคอนโดหรูที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเ

ำภาวนาของสิป

ล ร่างไร้สติของเจ้าสัวก็ถูกเ

ทันทีที่ประตูสีขาวขุ่นปิดลงภาพความทรงจำในอดี

ั้งยังถูกเขียนเข้าไปในห้องนั้น แต่กลับไม่มีโอกาสได้ออก

ือนกันทุกกระเบียดนิ้ว ชายหนุ่มหาความแตกต่างของเหตุการณ์ทั้งสองไม่ไ

..ขอร

างห้ามไม่ไหว ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมสินะ

จากไปในหนึ่งช

ิดขึ้นเพราะแต่ละนาทีผ่านไปอย่างเชื่องช

ุกเฉินเปิด

หน้าเครียดเข้ามาหา มือเท้าข

ณชา

คนเรียกใจสั่นร

่เจ้าสัวหมดสติใจไป หมอคาดว่าน่าจะมาจากการเกิดภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน เมื่อสักครู่หัวใจท่านหยุดเต้นไป

รรับรู้ปิดลงตั้งแต่ได้ยินว่าบิดาหัวใจหยุดเต้น เหตุการณ์ซ้ำซ

นุ่มรุ่นลูก เข้าใจดีว่าญา

ลาไหมครับ” ไม่รู้ว่าเป็นคำถามสิ้นคิดหรือเปล่า แต่อย่างน้

สิครับ คุณชายยังมีเวลาต

หากย้อนเวลากลับไปการชวนสิปรางค์ในยามเช้ามันจะ

เพราะในระหว่างที่ทำการรักษา วินาทีที่คนป่วยได้สติ เรี่ย

่ยนเป็นชุดปลอดเชื้อ ระหว่างนั

‘คุณหนู’ เข้

ง เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าลู

ารตัว แต่รอจนสัญญาณตัดไปหลายครั

์ตัดสินใจโทรหาเธอครั้งสุดท้าย ทว่าเสียงเสียงขอ

ด

ุกเฉิน พร้อมกับเสียงสัญญาณเรียกเข้าจากเครื่องมื

ด.

ตัดสาย เสียงเรียกเ

างค

ตามร่างโชกเลือดที่ถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ทว่า

ฉุกเฉินที่ค่อยๆ ปิดลงอีกครั้ง ท่า