ดพ้นจากมือสากระคายที่กำลังจับยึดต้

งนั้นช่างมหาศาล สิ่งที

จ์ที่จับกุมฉันอยู่ตะโกนบอกพวกตัวเองเสียงด

กลากให้ไปยืนอยู่ตรงกลาง พอเห็นว่าสถานการณ์เริ่มเปลี่ย

งสองฝ่าย โดยมีปืนกระบอกหนึ่งจ่ออยู่บริเวณขมับ และมันก็พร

ี่เอื้อนเอ่ยออกไปนั้นค่อนข้า

ข็ง ทว่าพอถูกปืนจ่อหัวอยู่แบบนี

ู้สึกหวาดกลัวกันทั้งนั้นแหละ

ใครมาทำอะไรคุณหนูเด็ดขาด” แววตาของพี่ภ

่วยฉันด้วยตัวเอง เวลานี้ฉันฝากค

ือของพี่ภูมิ แต่สถานการณ์

ปสามารถต่อกรอะไรกับชายฉกรรจ์ท่าทางน่ากลัวพวกนั้นได้ล่ะ เล่นยกโ

ที่ล็อกคอฉันอยู่พูดโพล่งขึ้นมา พลางขบขันอยู่

ั

กระโดดหลบกระสุนที่เฉียดปลายเท้าของเขาไปเพียงเล็กน้อย แน่น

มือนกัน” เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังขึ้นจากทา

ืนอยู่ น้ำตาที่ถูกข่มกลั้นเอาไว้ก็ไหลพราก

ข็ง แต่ยังไงมันก็ต้องมีจุดหนึ่งที่เริ่มรู้สึกว

เวลานี้ ฉันก็ยิ่งอยากให้แด๊ดพาฉ

งไปยังผู้ชายร่างสูงคนหนึ่ง ที่กำลังถูกลูกน้องของแด๊ดหิ้วปีกอยู่ “ต่อให้กูไม่พูด ย

าจะเรียบเฉย แต่ก็เต็มเป

ชายคนนั้นตะโกนสั่งลูกน้องของ

ป็นใครก็ต่างกลัว

วังว่ากูจะปล่อยพวกมึงไป” ดวงตาคมของแด๊ดตวัดกลับมามองยัง

ล

างที่แด๊ดยืนอยู่ ฉันจะเกือบเสียหลักล้มลงไปที่พื้น แต่

็งแกร่ง ฉันก็รับรู้ได้ถึงความปลอด

อาไว้แน่น ขณะที่ใบหน้าเนียนก็ซุกซ

องตัวเอง พร้อมกับลูบแผ่นหลังฉันเพื่อปลอบประโลมไปด้วย “ส

กพิเศษ:

กพิเศษ

ะครับนาย ส่วนคนที่มันทำกับ

ตอบรับเ

ื่องกันเอง ถ้านายของมันไม่ใช้ผับของผมเป็นช

ไรบ้าง ผมก็แค่ทำเป็นเมินเฉยและปล่อยให้มันทำตามอำเภอใจ แต่ให้ลูกน้องคอยเก็บหลักฐานทุกอย่างเพื่อตล

นมาก็ช่าง แต่อย่าได้มาท

าเรื่องนี้กับผมแล้ว แต่ผมไม่ได้สนใจที่

ดินไปในทางดำมืดนั้น เพราะมันเสี่ยงเกินไป ถ้าห

้ว มันไม่จำเป็นเลยที่ผมจะ

ก่อน ไม่อย่างนั้นคง

อ ปล่อยให้มันนอนตายอยู่ในคุกนั่นแหละ เพราะผมจะไ

าปืนจ่อหัวน้องเรย์ อย่าหวั

้ว แค่ไม่อยากให้น้องเรย์เห็นภาพโหดร้าย