นเอ่ยสมทบ ก่อนจะล้วงบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วใช้ริมฝีปากคาบเอาไว้ ดวง

ับยิ้มแฉ่ง จนมือพี่คีที่กำ

ันก็ก้มลงกินข้าวต่อ พอเหลือบดูนาฬิกาอีกทีถึงได้รู้ว่าต

จก็รีบเอาจานไปล้างในครัว กลับออกมาอีกทีก็เห็นว่าพี่คี

นที่เห็นว่าถูกฉันจ้อง ว่าแ

นสะดุ้งเฮือก เมื่อกี๊ฉันแค่คิดไม่ใช่ห

งงุนงง ก่อนที่ร่างสูงจะเลิ่กคิ้วเล็กน้อย

ได้ยังไงล่ะ... ส

งข้างของตัวเองด้วยความเขินอาย นี่สายตาของฉันมันแสดงความคิดออกไปทุกอย่า

แล้วยังไม่ได้พักเลย” ฉันเอ่ยหลังจากที่เดินเข้าไปใ

ฟาที่มีพี่คิมกำลังนั่งดื่มเหล้าพร้อมกับดูหนังไปด้วย

นเวลาเข้าเรียนอย่างเฉียดฉิว ฉันคิดว่าพี่คีรวยในระดับหนึ่งแหละ เพราะรถที่เขาขับเป็นรถนอก

มง” เจ้าของรถเอ่

็มขัดนิรภัยออก พยายามกวาดมองออกไปนอกตัว

่คีว่าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อ

ไม่รู้... แค่ไปขออาศัยกับเขา ยึดห้องนอนของเขา แถมยังได้กินฟรีอยู่ฟรี แล

ลิ่กคิ้วขึ้นหนึ่งข้าง พี่คีนี่เป็นค

นจะโบกมือบ้ายบายเขาแล้วเปิดประตูลงจากรถไป พี่คีเนี

ี้มันผิดร

มาตามหาฉันที่โรงเรียนมั้ย แน่นอนว่านี่มันเป็นที่แรกๆ ที่พวกเขาควรจะออกตามหา แต่ในความคิดอีกแง่หนึ่งของฉัน...

สะดุ้งเฮือก เมื่อประโยคนี้ดังขึ้นพร้อมกับการที่ฉันถ

.. เธอเป็นหัว

มปาก แอบรู้สึกผิดด้วยที่ต้องโกหกเธอไปแบบนั้น แต่ฉันไม่กล้า

อมาแตะที่หน้าผากฉันราวกับต้องการวัดไข้ ท่าทางปกติของแนนทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจหน่อยๆ

อบพร้อมกับฉีกยิ้มน้อยๆ ก่อนจะจับมือ

งห่วงนะเดี๋ยวเราให้ยืมสมุดไปลอก” เธอเอ่ยพร้อมกับแย้ม

วยความซาบซึ้ง แนนเป็นคนเดียวใ

ราะอะไร... แต่พวกผู้หญ

งักกึก เราเพิ่งขึ้นบันไดมาถึงชั้นสอง... ทางฝั่งซ้ายเป็นห้องเรียนของเรา ส่วนฝั่งขวาที่สายตาของแนนกำลังมองอยู่

งมันสั่งให้ขาของฉัน

จะหันกลับไปมอง ฉันวิ่งลงมาจากอาคารเรียน และวิ่งออกมานอกเขตของรั้วโรงเรียน

. ไม่ได้แล้

kee’s

ี่เห็นว่าดารินวิ่งผ่าน

บบุหรี่ไปให้มันด้วย ตอนนี้ผมเลยอยู่ในร้านสะดวกซื้อที่อยู่ไม่ห่างจากโ

เท้าของผมมันกลับเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อแล้วมองตามหลังร่างบางนั้นที่ตอนนี้อยู่ไกลลิบๆ ผมล้มเลิกเรื่องซื้อโซดาแล้วตัดสินใจขับรถอ

ามหงุดหงิด... ก่อนจะหยิ

ทางปลายสายเอ่ยขึ้น มันคงหงุดหงิดที่รอน

ีกอย่าง... ผมเห็นเธอเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในห้องนอนของผมที่ตอนนี้เป็นของเธอ