สบายใจของแม่คุณบ้าง วันๆ ได้แต่นั่งกลุ้มกับความเย็นชาของลูก คงได้จิตตกซักวันเพราะความรู้สึกผิดที่การตัดสินใจเพื่อควา

หรอก แต่ลูกน่

ให้ใครมาแทนที่พ่อ คุณลองนึกดูสิฉันที่ฉันยอมรับการแต่งงานของแม่มันก็มากพอแล้ว” เธอบอกอย่างเจ็บปวด เขาจะเอาอะไรนักหนา แค่เรียก หรือไม่เรียกมันก็ไม่ได้จำเป็นอะไรเลย สำห

ข้าใจ

จ เราคงไม่ต้องมาพูดเร

ทำตัวน่ารักว่านอนสอนง่ายอย่างน้องสา

อทุกคำนั่นแหล่ะ เธอเลยให้รางวัลน้องสาวด้วยการไม่พูดด

างไง ฉันทำดีที่สุ

ก็ยังมีอีกทางที่คุณจะเรียก

ได้ แต่เท่าที่ดูจากสายตามารๆ ของเขาแล้วคงไม่ใช่ทางท

ิ่งที่ได้สวนกลับมาคือกำปั้นน้อยๆ ที่เ

ุด ออกไปจากห้อง

ข้อมือเล็กที่พย

นี้ก็อยู่ไปเลย ฉันจะออกไปเอ

ปได้ไม่ถึงก้าวเขาก็คว้าร่างบางมากอดไว้แนบอกทันที โทษ

อพยายามดิ้นจากอ้อมอกเขาสุดแรงเกิด แต่มีหรือจะสู้แรงคนที่ตัวโตกว่าได้ ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเสียเปรียบเขาเมื่อรู้

น้ามายิ้มให้ใบหน้ายุ่งๆ ที่เงย

หน้าซื่อตาใสได้นัก ตัวตนที่แท้จริงของคุณน

เขาหอมแก้มเธอ แล้วหัวเราะเมื่อริมฝีปาก

อมลงให้ในที่สุด เพราะรั้นไปก็มีแต่จะเสียเปรียบเขา รับปากไ

เหรอ”

จร

น่ใ

แน

ุณยอมรับแล้

า น่ารำคาญจริง ฉันตกลง

ั้งคุณก็ยืนยันอย่างเดิม” เขาแกล้งตีหน้าซื่อ “งั้นไม่ต้องรอช้า ไป

รอ ฉันบอกว่าจะยอมเรียกคุณว่

ง ยอมเรียกว่าพ่อ เพราะเ

าคุณจะเข้าใจที่ฉันพูด” เธอหยุ

่เรียกว่าพ่อก็ไม่เป็

ให้สมกับความบ้าของคุณ เราเป็นพี่น้องกันนะ

อกว่าผมไม่ใช่พี่อยู่เ

เธอเข่นเขี้ยวบอกเขาไป ทำย

นอนสอนง่ายน่ารักดี ถึงจะเด็กไปหน่อย

จะเคืองน้องสาวแต่ก็ยังเป็นห่วงอยู่ ไม่อยากให้มลทินเข้าไปแผ้วพานน้องสาวที่

จี้จุดเธอได้ที่ไหนก็เอาบ้าง นึกขำที่เห็นคนในอ้อมอกสายตาเต้นระริกไปด้ว

าไปแ

่ถ้าคุณไม่ยอมอย่ามาห้ามผมกับน้องคุณก็แล้วกัน” เขาให้ปัญหาไว้ตัดสินใจ ก่อ

าที่

เมื่อครู่นี้เป็นความฝันที่ตื่นขึ้นมาแล้วก็ไม่

งเพียงนี้ ท่าทางสุขุม มาดนิ่งน่านับถือที่เธอเคยเห็นมันเป็นแค่เปลือกนอกของเขาชัด

าทีที่รับมา จนเมื่อสหภพเข้ามาความโกรธที่มีต