ม้นางจะสงสัยว่าคุณหนูของตนเองต้องการนำขมิ้นชันมาทำสิ่งใด แต่

จะเป็นหมอสาวที่ใช้วิทยาการตะวันตกมาช่วยรักษาคน แต่เรื่องสมุนไพรนั้นเธอก็รู้มากอยู่มิใช่น้อ

องผู้ที่เป็นวัณโรคปอดและวัณโรคร้ายแรงชนิดต่างๆ แต่ทว่าการใช้สมุนไพรในการแพทย์สมัยใหม่นั้นเป็นเพี

้ของดีนัก” จางอวิ๋นซีวางขมิ้น

้วยความสงสัย “อย

ดถึงยุคปัจจุบันของนาง หญ

ได้เท

่วยบรรเทาอาการดื้

สังเกตได้จากคิ้วที่ขมวดกันเป็นปมราวกับคนมีค

าแล้วยังไงล่ะ ก็เลยจำเป็นต้องใช้ยาสมุนไพรตัวใหม่เพื่อล

หรงราวกับร้อง

ะเอาให้ฮูหยิน

๋ยวไปถึงบ้านแล้วเจ้าก็เอาขมิ้นชันนี้บด

ม่กี่ชั่วยามคุณหนูก็จะต้องไปร่วมงานล่องเรือชมบ

าจจะเป็นเพราะตอนที่นางฟื้นขึ้นมาในร่างนี้ ความทร

ามือเขกศีรษะตนเ

ณหนูและฮูหยินใหญ่กับทุกคนไปร่วมงานล่องเรือชมบงกชนะเจ้าคะ ข้าได้ยินข่าวล

ระชายา?” จา

ตัวให้เป็นว่าที่พระชายาเหมือนกันนะเ

ามเสียงดัง นางเอามือกุมขมับ สุดท้ายแล้วเรื่อง

ุตรสาวขุนนาง เพื่อรักษาฐานอำนาจและสืบทอดอำนาจทางราชวงศ์ให้มั่นค

าจะมีคนของทางวังหลวงมาได้ยินและติฉินนินทาคุณหนูของนางได้ “

ับสีหน้าและอา

นน่ะหรือที่เจ้าบอกว่

ไทเฮากับฮองเฮามาก และก็อาจเป็นอีกประเด็นที่ฮ

มือนกันเนอะ” หรูหรงย

องผู้เ

้งหมด แต่ตอนนี้คุณหนูฟื้นมาดูแลตัวเองได้ บ่าวก็ดีใจนักเจ้าค่ะ” หรูหรงยิ้มพลางจับม

นักค

าคู่ใจไปพักที่โรงม้าหลวง ส่วนตนเองนั้นเดินทางมาเข้าเฝ้าพระราชมารดาที่ตำห

งทรงตั้งใจจะพระราชทานอาภรณ์นี้ให้เป็นของขวัญห

ดา มีเพียงแค่ผ้าเช็ดหน้าที่พระมารดาเย็บปักให้เท่านั้นที่เป็นสิ่งของแสดงแทนความคิดถึงและความห่

ับปี ความคิดถึงที่เฝ้าสั่งสมมาจึงถ

ระนางทรงมองพระโอรสองค์เดียวด

งจิ่ง เจ้าส

มผัสบุตรชายอีกครั้ง ฝ่ามืออันสั่นเทาของพร

็จแม่เล่าพะยะค่ะ ทรงเป็นอย่างไรบ้าง” หานไท

ของเจ้าทรงสบายดี แล้วเจ้าเล่า

งความรู้สึกใดๆ ออกมา ภายใต้ใบหน้าที่เย็นชานี้ กลับมีสิ่งปกปิดที่ไม่อาจให้ผู้ใดล่

าบหรือยังจุดประสงค์การจัดงานล่องเรือชม

ดงานนี้ตรงกับวันพระราชสมภพพอดี เพื่อประกาศข่าวดีนี้ให้กับเหล่าขุนนางและประชาชนได้ทราบโดยทั่วกัน อีกทั้งสกุลจางกับฮองเฮานั้นก็มีความสัมพันธ์

ือนไป พระนางจึงทรงหมายมั่นพระทัยอยากให้ธิดาของจางฮูหยินเป็นพระชายาเอกของบุตรชาย และ

ลือกคู่ครองให้ลูกกับบรรดาพ

ๆ ถาม “แล้วเจ้าคิดว่าจา

นโต้ตอบกับพ่อค้าชาวเปอร์เซียกลุ่มนั้น ทำให้หานไท่หยางรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก จางอวิ๋นซีปกติเป็นสตรีที่สงบปากสงบคำ พูดน

เถียงกับพ่อค้าเหล

สตรีหาได้มีใ

ิ์ที่ได้รับการอบรมเลยสักนิดเดียว หากเขาได้นางมาเ

งเลี่ยงที่

ข้าเฝ้าเสด็จย

รดาทรงโปรดปราน เขาไปทำศึกรบที่ตำบลซ่างจิ่งทางแดนเหนือมาเกือบหนึ่งปี แต่ไม่คาดคิดนักว่าภายใ

นเฉยต่อบิดาของตนเอง หวังกูกูจึงประคองร่างของพระนางลงบนเก้าอี้ลายหิ

ิดของหลิ

านอ๋องไท่หยางเล่าเพคะ” สิ่งที่หวังกูกูกล่าวมาทั้งหมด หลิวฮองเฮาเข้าใจดีว่าอีกฝ่ายกล่าวด้วยความเป็นห่วง หวังกูกูรับใช้ฮองเฮามา

งเจอกับบุคคลที่เขาไม่อยากเจอมากที่สุดในเพลานี้ถึงสองคน คืออ๋องใหญ่และฮ่องเต้ซึ่งเป็นบิดา

กำลังเดินประคองหานฮ่องเต้ผู้เป็นพระบิดากลับจากตำหนักของหานไทเฮา หานไท่หยา

ับบิดาของตนเอง เขาส่งรอยยิ้มทักทายผู้เป็นน้องชายอย่างมีไมตรี

่หยางคำนับอีกฝ่ายตามธรรมเนียม เขาไม่สนิทใจนักที่จ

บรับเล็กน้อย “ข้

ทนาต่อ อ๋องหนุ่มเดินไปยังตำหนักของหานไทเฮา หากเขาได้อยู่ถาม

วามขัดแย้งระหว่างบิดา

ยางและฮ่องเต้

ทรงรอเจ้ากลับมา แต่เจ้ากลับทำแบบนี้เช่นนั้นรึ?!” เป็

จะหันไปตอบหานอี้ผู้เป็นพี่ชายต่างมารดา โดยมิได

านไท่หยางกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชัน แต่เป็นน้ำเสีย

หลวงก็ยังหาเหตุไล่เขาออกไปอยู่แดนไกลเกือบหนึ่งปีเต็ม หากเขามิใช้ความรู้ความสามารถที่มีเอาตัวรอดมาได้ เกรงว่าทั้ง

ามรักทั้งหมดถูกทุ่มเทที่หานอี้มากกว่าบุตรธิดาองค์อื่น หากเขาไม่โ

สียใจ เขาอยากอธิบายและขอโทษต่อบุตรชายสำหรับเรื่องทั้งหมด

ะคองผู้เป็นบิดาที่เก

นล้านคำมากมายที่อยากอธิบายต่อหานไท่หยาง แต่สำหรับหานไท่หยางแล้ว เขามีทิฐิในใจสูงเป็นอย่างยิ่ง ความห

จากศึกที่ชายแดน ขอเส

มปลอบใจผู้เป็นบิดาให้คลายความ

าหยางแต่งพระชายา

่องเต้ผู้เป็นบิดากล่าวเช่นนี้ ในใจของหาน

าใจเสด็จพ่อพะยะค่ะ” หานอี้ตอบ สายตาของอ๋องใหญ่ผู้เป

ามขัดแย้งภายในครอบค

ูหมุนตัวให้มารดาชื่นชม หลังจากที่นางได้ซื้อเส

่างอ่อนโยน นางหมายมั่นจะให้บุตรสาวงดงามที่สุดในงานวันพระราชสมภพของไทเฮา ที่มีการจัดดอกบัวเรืองแสงงดงา

ั่งด้วยความริษยา ชุดที่จางอวิ๋นซีสวมใส่ในวันนี้ เป็นถึงชุดพระราชทานจากไทเฮาถูกตัดเย็บโดยช่วงหล

ลาดต่างชาติ ต่อให้นางจะใส่ชุดงดงามของไทเฮา แต่ถ้าหากเทียบกับกิริยาอันงดงามแล้

้มอย่างภาคภูมิใจ นางมั่นใจนักว่านางจะต้อ

หยางผู้เป็นโอรสที่ถือกำเนิดจากฮองเฮาเสียอีก หากนางสามารถชนะใจหานอี้และอีกฝ่ายได้รับตำแหน่งรัชทายา