่อน ครั้งแรกที่หลี่เจี๋ยได้ยินว่าเขาจะกลับฉางอันด้วยก็เริ่มสงสัย ว่าคนพวกนั้นจงใจหรือเปล่า เหตุใดพอนายน้อยของเขามาเหอเป่ย คนทั้งสามก็มาที่นี่แถมเมื่อจะกลับฉางอันคนทั้

มพวกเราสามารถเรียกรถม้า

้าเล่า รถม้าก็มีพร้อมแถมยังมีคนคอยช่วยเหลือระหว่างพวกเจ้าเด

านคงต้องแวะระหว่างหัวเมืองเพื่อค้าขา

่ข้ายังรั้งรอก็เพื่อนายน้อยชุนหวงของพวกเจ้านี่แหละ อย่าได้เกรงใจ อย่าได้เกรงใจ"หลี่เจี๋ยพอได้ยินแบบนี้ถ

ต้องเสียเวลา ในเมื่อรีบก็ไปกับเขาเถิดไปกันหลายคนย่อมครื้นเครง"ชุนหวงพยักหน้าคล้อยตามคนตัวสูงใหญ่ มิใยเสิ่นเล่ยกับอี้จางที่ลอบสบตากัน หนึ่งในนั้นรีบไปหารถเทียม

อ๋องยังรั้งรอให้เวลาในการหารถเทียมม้า ฝ่ายหลี่เจี๋ยและไน่ยไน่ยถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก หนทางที่จะตีตนออกห่างจากจิ้นหยางดูเหมือนจะไร

งไม่ต้องพูดถึงเขากับไน่ยไน่ยไม่ต้องจัดหาอะไรเลยด้วยซ้ำ รถม้าคันใหญ่ดูมั่นคงปลอดภัยแถมเจ้าม้าที่กำลังควบขี่ดูมีราค

รถเทียมม้าให้ไวกว่านี้ได

ี๋ยนี่เจ้าจะรีบไปไหนกัน

งของม้าให้นำไปก่อนสองชุ่น อี้จางซ่อนความขบขันเ

วกเราหน่อยเถอะ ทางบ้านเราเกิ

วกเจ้าต้องการความช่วยเหลือ นายน้อยของเจ้ากับคุณชายของข้าถือว่าเป็นสหายกันแล้ว

้นหยางถามคนที่นั่งโยกตัวไป

ไม่ๆข้

าดนั้นมานั่งด้วยคล้ายหายใจไม่ออก คนที่ว่าบัดนี้ใส่ชุดดำขลิบทองหรูหรากวานที่สวมใส่ก็งดงามวิจิตร พัดที่ถือไว้ในมือถูกเปลี่ยนกลายเป็นกระบี่ทำจากแร่เนื้อดีที่งดงามน่าเก

แล้ว"จิ้นหยางสังเกตุคนที่มองตัวเขาสลับกับตัวเองไป

่เห็นท่านต้

ันใช้เวลาไม่น้อยผ้าคลุมนี่มันช่วยให้เจ้าอบอุ่นขึ้น มิชอบหรือ"จิ้นหยางมองผ

น่ยไน่ยและหลี่เจี๋ยข้าเป็นผู้

ุกคนเลยไม่อยากให้เจ้าต้องมาโดนลม ทำใจให้ส

ีแรงหรือไร"จบอีกปัญหาอีกปัญหาก็ตามมาติดๆ จิ้นห

ันเป็นอ

ช้าเหมือนม้าไม่ไ

ินแบบนี้ ระหว่างข้าเดินทางมิเคยเร่งรีบสิ

กมันค่อยๆคลานแน่ๆ"ชุนหวงเปิดม่านหน้าต่างชะโงกออกไปดูด

อจะบอกข้าได้หรือไม่ว่าบ้านเจ้าเกิดเรื่องอันใดขึ้น

ับ เพราะมีท่านเสนาบดีท่านหนึ่งมารบเร้าตามร

ีเรื่อง

"

เฒ่าทำเรื่องผิดร

"ชุนหวงส่าย

่ได้อย่างไรกัน ขุนนางรังแกราษฎรแล้วเยี

้ทำผิดแต่เป

าจบารมีอยู่บ้าง บอกมาเถิดเผื่อจะช่วยเจ้าได้"จิ้นหยางแสร้ง

เรื่องนี้คงไม่เหนือบ่ากว่าแรงหลี่เจี๋ยซักเท่

่หากเจ้าต้องการให้ข้

าใจแล้ว เ

อยังว่าเนื้อหาใ

้าน่ะสิต้องการให้ข้าเข้า

าถึงทำหน้าทุกข์ทนขนาดนั้น

ใยแต่เรื่องมันหนักหนากว่าเพราะจะ

อ๋!!เป็

ทางบ้านข้าย่อมมิยินยอ

จ้าต้านทานค

ก"ชุนหวงย้ำอย่างมั่นใจ ครานี้กลับเป็นจิ้

ำตกข้างหน้าให้ข้า

ตุกสีข้างม้าให้เทียบกับเ

ได้ยิน

้ยินยิ่งขัดใจเขาเร่งร้อนจะกลับฉางอันเพราะต้องให้ทางสำนักช่วยเหลือปัดเป่าเรื่

ืมม้าเจ้าสองตัวเพื่อจะเร่งเดินทาง นายน้อยลงมาเถอะขอรับขึ้

น์น่าหลี่เจี๋ย เจ้าจะให้นา

ีเหตุจำเป็นย

อย่างไรกัน ถ้าเจ้ารีบก็เดินทางล่วงหน้าไปก่อนเหลือไน่ยไน่ยเอาไว้ดูแลชุ

ให้ท่านดูแลนายน้อยของเรา

่เจี๋ยควบม้าออกไปทันที ในใจนึกกังวลเรื่องชุนหวงที่ทิ้งไว้กับคนแปลกหน้าอีก ยังพ

ของเจ้าไปไห

นที่ปูด้วยผ้ารอง เอนหลังอิงหินที่ชุนหวงนั่งอยู่ด้านบนหัวไหล่แนบติดท่อนขา เพ

ูงกว่า เสิ่นเล่ยเหลือบตามองเล็กน้อยแล้วเดินไปหยิบกาน้

างท่านหิวแ

่นเล่ยด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ทำไมการเดินทางกลับคราวนี้ดูเหมือนออกมาชมป่าเขาไปเสี

างมิต้องกังวล"เสิ่นเล่ยยังหน้านิ่ง เอาไม้เขี่ยกอง

ยไน่ยตอบคำแล้ว

น้อยท่านห

างที่นั่งชันเข่าข้างหนึ่งมองทิวทัศน์ร

ะสุกแล้ว"สิ้นคำเสิ่นเล่ยก็นำมาส่งให้ ทั้ง

.......................

ันไรก็ปรากฏเสียงฝีเท้าม้าตามมาด้านหลัง เขาเหลียวกลับไปมองแล้วต้องนิ่วห

๋ยเพ่งมองกระทั่งม้าเข้ามา

จางชักสายบังคับม้าจนต

ันใด"หลี่เจี

"ไ

ตอบราบเรียบยิ่งทำให้

เจ้าตามข

มกันข้าก็ย่อ

ั้นเชิญเ

"ข้า

ายังไงกันแน่ หรือต้องป

ู้แพ้ชนะ อี้จางแอบปาเข็มเข้าใส่หลี่เจี๋ยตอนเผลอมองแสงสีเงินที่ปรากฏขึ้นข้างตัวม้า เป็นกลลวงที่อี้จางหลอก

ก"หลี่เจี๋ยที่ไม่อาจขยับ

บหลี่เจี๋ยลงนอนคว่ำพาดตัวบนหลังม้า เขาจับสายจูงค่อยๆพา

ี๋ยวนี้!! พวกเจ้

เทียม ยากรู้แพ้ชนะข้าจะจับขังเอาไว

้ามีงานต้องไปทำ เจ้าอย

"อี้จางที่นั่งบนหลังม้าอีกตัว ยกมือขึ้น

อกไปได้ รับรองเจ้าไม่ตายดีแน่ เจ้ากับนายขอ

งของเจ้า อีกอย่างหนึ่งเจ้าคงไม่อยากรู้แน่ๆว่านายของข้าประสงค์