งของอ

ของงานบ้าน งานใช้แรงนั้นหนักหนาสาหัส ขาของฉันเจ็บปวดทรมานอย่างต่อเนื่

ช่วงเวลาที่มือของแม่อ่อนโยน ช่วงเวลาที่รอยยิ้มของพ่อยังส่ง

ัวเอง ดันเตก็เข้ามาดักหน้าฉันที่ชายป่า รถทาวน์คาร์สี

ด้วยผลไม้ป่า ของโปรดของฉันในวัยเด็กที่รู้สึกราวกับเป็นชีวิ

เธอด้วย” เขาพูด พลา

ผ้ากำมะหยี่สีดำ ชุดแบบที่ฉันเคยฝันว่าจะได

สุนหัวเงินที่เล็งมาที่เขา เขาไม่เคยรู้เลยว่าเป็นฉัน เซราฟินาอ้างความดีความช

ล่องคืนไปให้เขา ความสับสนบนใบหน้

องเขาอ่อนโยนกว่าที่ฉันได้ยินมานานหลายปี

ขมขื่นผลักดันฉัน ฉันอยากรู้ว่าการแสด

ท์ของเขาสั่น เขาเหลือบมองหน้าจอ

เป็นเธอ เซราฟ

ธอ ความอบอุ่นชั่วครู่ในดวงตาของเขาเลือน

๋ยวนี้” เขา

ไม่อธิบาย เขาไม

างเปล่า ดันเตทำท่าทางอย่างเด็ดขาดไปทางปร

นท

อึ้งปิดกระแท

ะที่รถทาวน์คาร์เร่งความเร็วแล