ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 8 chapter8

จำนวนคำ:1103    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

นี่ถ้าเจอพวกคนงานทั้งไร่คงได

ยเขียวช้ำเป็นจ้ำๆ ตามแขนและขาได้อย่างชัดเจน ผมยาวถึงกลางหล

ย่าให้พวกนั้นเ

กกว่านี้แล้ว เพราะแค่ชายหนุ่มตรงหน้าเพียงคนเดียวที่ท

หยิ่งจองหองอย่างเ

ได้ทำให้หญิงสาวสูงส่ง

้ว นายปล่อยฉ

ฮเมื่อเห็นคนตัวใหญ่เปลือยเปล่าเหมือนเธอคลา

่างนี้ทำเ

บ เขาผลักศีรษะเธออย่างแรงจนคนตัวน้อยที

ฮือออ” นุดีร้องหวีดๆ เมื่อคนต

กปากร้องแบบนี้ ฉันจะสั่งให้พ

อาเสื้อของตัวเองใส่ให้หญิงสาว ส่วน

ืออ” เจ้าของร่างบางนอนนิ่ง น้ำตาก็ไหลพราก

นพั

กออกทางปาก เขาทำเพียงแค่เอียงหน้ามองมือขอ

่าทิ้งฉันไว้ที

ึ้น แม้จะเจ็บระบมทั้งตัวมากแค่ไหนก็ฝืนก้าว

ไม่คิดหนีเวลาฉันไม่อ

มาทำให้วัลลภตกใจ รีบ

กลัว นา

ลง แล้วคนตัวโตก็ขึ้นมานอนกอดเธอไว้ ไออุ่นของกัน

กลับมา” วัลลภพูดชิดกระหม่อมน้อย เขากำลังสับสน ไม่เข้า

ว

่าจะไม่บอกใครเรื่องที่นายทำร้ายฉัน ฉันจะไ

ตัวร้อนเป็นไฟเต้นไปตามเสียงสะ

ุดี เดี๋ยวฉันไปเ

ามรู้สึกสงสารวิ่งเข้ามาขัดกับใจที่ยังมีความแค้นทำให้วัลลภหลับตาครู่หนึ่ง

่าไ

ี่คนเดียว จึงรีบซุกตัวเข้าหาคนตัวโต แขนเล็กที่กล้าๆ กลัวๆ ก็ยกพาด

กข

ทีต่อ

าของแค่นี้ ทำ

ถมอเตอร์ไซค์ เขาชี้หน้ามันทั้งที่มัน

บนาทีนะครับนาย” ไอ้ฝน ลูกน้องคนที่วัลลภไว้ใจและสนิทมาก ตอบโต้โดยที่ไม่ได้มอง

มึงย้อนค

นไปคว้าเอาเสื้อยืดจากมือไอ้ฝนมาใส่ทางหัว แล้วยัด

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY