ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 8 chapter8

จำนวนคำ:1103    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

นี่ถ้าเจอพวกคนงานทั้งไร่คงได

ยเขียวช้ำเป็นจ้ำๆ ตามแขนและขาได้อย่างชัดเจน ผมยาวถึงกลางหล

ย่าให้พวกนั้นเ

กกว่านี้แล้ว เพราะแค่ชายหนุ่มตรงหน้าเพียงคนเดียวที่ท

หยิ่งจองหองอย่างเ

ได้ทำให้หญิงสาวสูงส่ง

้ว นายปล่อยฉ

ฮเมื่อเห็นคนตัวใหญ่เปลือยเปล่าเหมือนเธอคลา

่างนี้ทำเ

บ เขาผลักศีรษะเธออย่างแรงจนคนตัวน้อยที

ฮือออ” นุดีร้องหวีดๆ เมื่อคนต

กปากร้องแบบนี้ ฉันจะสั่งให้พ

อาเสื้อของตัวเองใส่ให้หญิงสาว ส่วน

ืออ” เจ้าของร่างบางนอนนิ่ง น้ำตาก็ไหลพราก

นพั

กออกทางปาก เขาทำเพียงแค่เอียงหน้ามองมือขอ

่าทิ้งฉันไว้ที

ึ้น แม้จะเจ็บระบมทั้งตัวมากแค่ไหนก็ฝืนก้าว

ไม่คิดหนีเวลาฉันไม่อ

มาทำให้วัลลภตกใจ รีบ

กลัว นา

ลง แล้วคนตัวโตก็ขึ้นมานอนกอดเธอไว้ ไออุ่นของกัน

กลับมา” วัลลภพูดชิดกระหม่อมน้อย เขากำลังสับสน ไม่เข้า

่าจะไม่บอกใครเรื่องที่นายทำร้ายฉัน ฉันจะไ

ตัวร้อนเป็นไฟเต้นไปตามเสียงสะ

ุดี เดี๋ยวฉันไปเ

ามรู้สึกสงสารวิ่งเข้ามาขัดกับใจที่ยังมีความแค้นทำให้วัลลภหลับตาครู่หนึ่ง

่าไ

ี่คนเดียว จึงรีบซุกตัวเข้าหาคนตัวโต แขนเล็กที่กล้าๆ กลัวๆ ก็ยกพาด

กข

ทีต่อ

าของแค่นี้ ทำ

ถมอเตอร์ไซค์ เขาชี้หน้ามันทั้งที่มัน

บนาทีนะครับนาย” ไอ้ฝน ลูกน้องคนที่วัลลภไว้ใจและสนิทมาก ตอบโต้โดยที่ไม่ได้มอง

มึงย้อนค

นไปคว้าเอาเสื้อยืดจากมือไอ้ฝนมาใส่ทางหัว แล้วยัด

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY