ธอก็ใช้ชีวิตสมถะที่ชนบท ไม่ได้อยู่ในเมืองใหญ่ ไม่เคยเข้าร้านอาหารหรูหรา การอยู่ใน

นือน่ะ ใบข้าวชอบกินอะไรเป็นพิเศษ ไหนบอกอ

ลี ยำจิ้นไก่ แล้วก็พวกส้มตำอะไ

ไก่มันเป

บน่ะค่ะ เอาไก่ไปคั่วแ

จิ้นไก่มันไม่มีก็เอาเป็นยำผักบุ้งกรอบ ก็จะเป็นการเอ

ด้ค

ไม่มี มีแต่น้ำพริกไข่ปู

าภีมเหลือเกินที่ช่วยเลือกเมนูอาหารท

นเองอยากกินแล้วก้มหน้าลงไปสนใจกับมื

ตัวเป็นเด็กอยู่ได้ นี่กลายเป็นอาภีมต้องดูแลหน

ด้จะได้รู้ว่าจะลงตัวไหน ” เขาปดพ่อไปอย่างนั้น อันที่

พูดคุยกับภีมแทน เขาตามใจต้นตระการจนเอาแต

ี่อื่น นานครั้งต้นตระการจะหันไปยิ้ม หัวเราะ หรือหยอกเธอสั้น ๆ สักครั้ง เธ

ห้เขาส

ลานชายยังปฏิบัติกับเธอเช่นนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้า

ให้คู่หมั้นบ้าง เขาก็ทำ ซึ่งมันเหมือนการป้อนโปรแกร

การก็ขออนุญาตคุณพ่อไปต่อบ้านเพื่อน อ้างว่าปรึกษากัน

ตอนที่ต้นตระการก้มลงหอมแก้มใสคล้ายว่ารักใคร่เหลือเกิ

งหวังดีกับเด็กสา

*

ุ่มค

รงแรมเรียบร้อย ทุกคนก็กลับถึงบ้านอย

่งที่เก้าอี้โยกที่ระเบียงหน้าบ้านพักหลังน้อย

อยู่กันมากมาย แต่ไฉนเธอจึงรู

้าน คิด

ู่ที่นี่ตามคำขอของคุณลุงภูมิ แต่

ัวเรามาก หากท่านขอให้ยะอะหยังให

รัวเรามาก หากท่านขอให้ทำอะไร

ก่อนตาย แต่ตอนนั้นแม่ไม่รู้นี่นาว่าท่านจ