ินก็เอ่ยถามทันที “หนูญ่า เจ้าคิดว่

ถามถึงภาคิน แถมยังทำหน้าตาคลั่งไคล้

งยิ้ม

ต่อภาคินนั้นหยั่งร

กในชีวิตของนาง ก็เป็

น ตอนที่นางยังเรียนอ

็นเรื่องของบุรุษ แต่ละตระกูลที่ส่งบุตรสาวเข้าสำนักศึกษา ส่วนใหญ่ก็เพื่อต้องการให้บุตรหลานได้รู้จักผูกสัมพันธ์กับผู้คนจากตระกูล

ัน เพียงเพราะนางใจลอยในชั้นเรียน ก็ถูกภาคินเรียกให้ลุกขึ้นและ

เรียนมีไว้เพื่อลาภยศจากการสอบขุนนางเท่านั้น การศึกษาตำราสามารถขัดเกลาจิตใจและบ่มเ

ี ทว่ากลับคร่ำครึเข้มงวดเสียย

งใจเรียนในวิชานั้นอย่างจริงจังที่สุดในชีวิต เมื่อจบการศึกษาในครึ่งป

ิง ยามปูนบำเหน็จรางวัลนอกจากจะคืนของที่ริบไปให้นางแ

เป็นเพียงครั้งเดียวของสำนักศึกษาที่มีนักเรียนหญ

ะบัด แต่โดยรวมแล้ว ความรู้สึกที่ญาณิศามีต่อภาคิน ก็ย

นเองถูกเรียกตัวขึ้นมาต่อหน้าผู้คนท่ามกลางงานเล

คลุมผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงด้วยความเอียงอาย เฝ้ารอเจ้าบ่าวของตนด้วยความหวัง

าด ในมือกำไม้บรรทัดตีสอน ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านา

มือออ

่อ

หน้าไปมาเพื่อสะบัดความฝันอั

ว

รและแยกแยะผิดชอบชั่วดีชัดเจนเช่นนี้ ที่จริงก็ถือว่าดียิ่ง ต่อไปหาก

จือความประจบประแจงเพิ่มขึ้นมาอีกนิด “ใต้เท้าพั

ช่หรือไม่ล่ะ การแต่งงานที่ท่านอา

เด่น คุณหนูแต่งให้เขา ไม่ว่าจะอยู่ข้างในเรือนหร

อยดูแลจัดการเรือน เป็นฮูหยินร

้ แม่นมฉินเพียงแค่คิดก็น้ำตาแ

ปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน ป่านนี

ค์ประทานของราชครูพัฒนเกียรติ กับความงามล่มเมือง

เช่นนั้นแม่นมจะไปส่งข่าวตอบก

น์แม่ทัพ แม่นมฉินก็

่นมฉิน หลังจากบิดามารดาเสียชีวิต ก็เป็นแม่นมฉินที่ช่วยดูแลจัดการคฤหาสน์แม่ทัพอัน

ครองที่ถูกใจ จะไม่ใ

นางต้องรีบตรวจนับสินเดิมข

ครู่ ก็ได้ยินหงโต้วร้องตะโกนเข้ามาจากด้านนอกด้วยความดีใจ “คุณ

ดวงชะ

อ่ย “เร็วถึงเพี

ักหน้า ย

นี้ ตอนเช้าเพิ่งดูตัว ตกบ่ายก็ส่งเทียบดวงชะตามา

างมีสายตาเฉียบแหลมจริงๆ ไม่เหมือนพ

ียวหาใดเปรียบ ทั่วทั้งเมืองหลวงไม่อา

กูลพัฒนเกียรติยังให้คนส่งสิ

รเข้ามาทีละกล่องราวกับนำสมบัติล้ำค

ในแววตามีประกายแห่งความประ

ับเป็นพิเศษว่าต้องส่งมอบถึงมือคุณหนูให้ไ

่อผ้าในมือของหงโต้ว ดูคลับคล้ายคลับ

อว่

ไม่กี่คำของนาง จะ

ดวงตาก็พลันเบิ

องหลวง เล่มที่หาซื้อยากยิ่งเพราะเนื้อห

ราะนั่นเป็นเพียงภาพลวงตา เนื้อหาข้างในนั้นทำ

ิดห่อผ้าลง

็มิได้ไร้ประโยชน์

สิ หาหนังสืออ่านเล่

ต่งงานครั้งนี้ดีจริงๆ เรื่องความรักนั้นพูดยาก แต

.

บไปเมื่อสอง

สน์ร

สือ “ท่านอาเล็ก หนังสือนิยายที่กำลังเป็

ด้เงยหน้าขึ้น พลางเอ่ย “วางไว้ชั้นที่

ินจึงเงยหน้าขึ้นมองความสู

ตรงกลาง

ังสือหรือขอรับ หมายความว่าอย่างไร ท่านอาเล

ยงใด ห้องหนังสือของเขาก็เหมือนกับตัวเขา ข้างในล้วนเก็บสะสมไว้แต่คัมภีร์ตำ

นนที่ลามกหยาบโลนพวกนี้มาวางไว้บนชั้นหนังสือ

นราชครูที่มีอำนาจล้นฟ้าและไม

ความสงสัยเคลือบแคลง จากนั้นในหั

ไรว่าท่านอาเล็กกำลั

ราดเดียวก็รู้ว่าเตรียมไว้

นนิษฐานนี้กลับยิ่งทำให

าเบื่อ เสียของที่เกิดมารูปร่างหน้าตาดี ทั

ฟ้าดินอันใดเข้า ในใจปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ

วดเร็ว จากนั้นก็ชี้ไปยังหนังสือสอง

เยี่ยมที่สุดแล้วขอรับ และเป็นที่นิยมในหมู่แม่นางน้อยที่สุดด้วย

ตอบรับ “อืม”

ลูกไม้ตื้นๆ เช่นนี้ย่อมไม่มีทางรอดพ้นสายตาข