่ยน’ ‘เย้ายวนแต่ไม่หยาบโลน’ ภายใต้ถ้อยคำอันเร่าร้อนงดงามกลับซ่อนความสะเทือนอา

รถเขียนเรื่องราวให้จับใจผู้คนได้ถึงเพียงนี้ ค

ก็อยากจะทำความ

วิชญ์อาจจะรู้

าณิศาก็นึกถึงอีกเรื

จถึงเพียงนี้ ไม่ว่าจะตามหลักเหตุผลหรือน้ำใ

นอกไม่กี่เรื่อง กับการมองเห็นแต่ไกลในงานเลี้ยงสอ

ักประตูเดินเข้ามาจากข้างนอก ในมือถือเ

กุ้ยฮวาทอง คุณหนูยศธำรงเชิญคุณหนูไปที่จวน ช่วงบ่ายร่ว

่ค่อยมีเพื่อนมาตลอด นานท

พิทักษ์หรือ?”

เกี่ยวข้องใดๆ ต่อกัน ตระกูลยศธำรง

ส่งเทียบเชิญมาตอนเช้า เห็นไ

็นลงท้ายในเทียบเชิญมิใช่ชื่อเสียงเรียงนามของคุณหนูตระกูลยศ

ยขึ้นมาทันที ปาริชาต ลู

วว่าเหตุใดเทียบเชิญใบน

รือไม่เจ้าคะ

ไมจะไม่

สนี้สืบถามเรื่องของปัณณ

รง ช่วงบ่ายก็นั่งรถม้ามาถึงค

็ได้กลิ่นหอมหวานของ

คฤหาสน์พระยาพิทักษ์ มีชื่อเสียงเ

วแต่งงาน ท่านพระยาคนก่อนผ่านร้อนผ่านหนาวสามขึ้นสามลง ฮูหยินเฒ่ามิเคยทอดทิ้ง สามีภรรยารักใค

ตระกูลยศธำรงจะเชิญแขกเหรื่อ

ที่ญาณิศามาถึง หน้าประตูคฤหาสน

่หน้าประตู ภายในประตูก็มีหญิ

ีกคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงสีชมพู ดูร่าเริงน่ารัก ราวกับดอกไม้ในฤดูใบไ

ญิงสาวทั้งสองคนที่เดินออ

ด้ดีเยี่ยงนี้ ดอกไม้ที่งดงามที่สุดในเมืองหลวงทั้

ข้างหน้า นางจับมือของญาณิศาไว้ราวกับรักใคร่

คำพูดของพี่หญิงลูกพี่ลู

ข้างหนึ่งของญาณิศามากุมไว้ในมือของตน

ยทั้งเรียวทั้งน

คยจับหร

ว่านอกจากมือของบิดามารดาผู้ให้กำเนิดแล้ว แม้

จับก่อนท่าน

ั้นหมาย ท่าทางรีบร้อนกระวนกระวายเช่นนั้น ราวกับแทบจะทนรอให้หมั้นหมายวันนี

ฏรอยลักยิ้มเล็กๆ สองข้าง “นั่นเรียกว

นั้น ก็ยกมือขึ้นปิดปา

นดา ลูกหลานตระกูลยศธำรงร่ำเรียนอยู่ในสถานศึกษาประจำตระกูลของตระกูลพัฒนเกียรติมาโดยตลอด วรินดา

ตระกูลพัฒนเกียรติ ไม่กลัวฮูหยินเฒ่าพัฒนเกียรติ หา

ู่นั้นที่ราบเรียบไร้ระลอกคลื่นอยู่เป็นนิจ ราวกับเพียงแค่กวาดมองแวบเดียว ก็ม

อยู่อย่างโดดเดี่ยวไปจนแก่เฒ่า แต่ใครเล่าจะคาดคิด ว่าบ้านเก่า

ต่งงาน ก็ทนรอไม่ไหวที่จะบอกนาง จากนั้นก็ทนร

มหัศจรรย์ใจ อดไม่ได้ที่จะ

ม่ได้ที่จะตอบกลับไปว่า “พี่สาวตระกูลยศธำรงก็อย่าได้ล้อข้าเลย ดอกกุ้ยฮวาทองของพี่สาวต้นนี้ ส่

ลียวฉลาดมีไ

ญาณิศาแวบหนึ่ง “ฝีปากกล้าคมคาย ต

ลย รีบเข้าไปนั่งข้างใน

และจัดให้ญาณิศานั่งในตำแหน่

้องแขนญาณิศาไว้ไม

อบเห็นดวงหน้าน้อยๆ ที่แดงระเรื่อ

ร้อนกระวนกระวาย แต่ทั้งสองตระกูลยังมิได้พบหน้า

าน้อยก็หน้าบ

วพี่สาวหอมเหลือเกิน หอมมากจริงๆ

อมละมุนอยู่ในอ้อมแขน ปาริชาต

าท่า

โต้ว แล้วยื่นไปตรงหน้าของคนทั้งสอง “ออกมาอย่างเร่งรีบ มิได้เตรียมสิ่งของที่ดูดีอันใด ม

มดีใจ พอเปิดออกดู ดวงตาก็เป็นประกายวับขึ้นมาทันที “พี่สา

งร้านเครื่องหอมกฤษณา กล่องหนึ่งมีมูลค่าถึ

เป็นเอกลักษณ์และติดทนนาน ทันทีที่วางขายก็คว้าหัวใจของสตรีทั่วทั้งเมืองหลวงไปครองได้ เพ

าวเจียง เจ้าได้สิ่งนี้มาจากที่ใดกัน? เจ้ารู้หรือไม่ เพื่อเครื่องหอมนี้ ข้าให้คนไปเฝ้าที่

ไปลักพาตัวเจ้าของโรงหอมเฉินเซียงกลับมา แล้วให้นางปรุงเครื่องหอมให้ตนเองต่อหน้าสักสิบกล่องร

เพียงนี้ ถ้ารู้แต่แรกนางคงจะนำ

อีก ก็บอกข้าได้ตลอดเวลาเลยนะเจ

ใจ “น้องสาวเจียงรู้จักเจ้าข

จักกับเจ้าของโรงหอมเฉินเซียง แต่เจ้าของโรงหอมเฉินเซียงไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าส

่สุด “อืม ก็นับว่าใช่เจ้าค่ะ บังเอ

องตนเองกันทั้งนั้น “เช่นนั้นน้องสาวเจียงช่วยฝากคำพูดป

พูดอันใดหร

ะวังตัวไว้ให้ดีในภายภาคหน้า! ถึงแม้ว่าตอนนี้จะมีกำ

หอมได้ดีถึงเพียงนี้ ไม่อ

ราะพรืดออกมา ส่วนปาริชาตก็ก

กจะนึกย้อนถึงบ่ายวัน

ในนั้นซ่อนคนที่พวกนางอยากทำความรู้จัก และยังซ่อนคนที่นางอยากทำความรู้จักเอาไว้ด้วย พรหมลิข