ี่ก่อน เมื่

้แต่ปลายเล็บ” มือเล็กสะบัดออกจากการจับกุมของสามีเต

ลายลงคอด้วยความจุกแน่

สติแท้ ๆ ถึงได้เกิดปัญหาใหญ่หลวงขนาดนี้ และ

ด้วย อาทิตย์หน้าเราเจอกันที่อำเภอ ถ้าพี่เดลไม่ยอมจบเรื่องนี้ง่าย ๆ หงส์จะฟ้องหย่า... และแจ้งความข้อห

งเสียยิ่งกว่าที่หล่อนกำลังรู้สึกเป็นไหน ๆ เพราะเขากำลังเป็นฆาตกรเลือด

้ไหม เราต้องมีทางออก พี่จะหาทางแก้ปัญหาเอง” ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอ ลืมตามองหน้าภรรยาสาวด้วยความ

ลยกับเด็กสาวได้นั้นคงต้องสืบความกันอีกที เพราะไม่อาจ

าจะเป็นครั้งแรกที่ดื่มเหล้า ตลอดเวลาหลายวันที่มีปัญหากับลลินดาและหญิงสา

หล่อนที่บ้านดาริน... และกลับมานั่งด

ันลืมในสิ่งที่พี่ทำในวันนี้ มันจะหลอกหลอนเราสองคนไปจนวันตายเหมือนเงาดำที่ครอบงำชีวิตคู่ของเราให้มีแต่ความระแวง ไม่ไว้ใจ มันไม

วังเสียใจ... และแฝงเร้นค

ันดีกว่า” ดารินเดินออกมาพอดี รีบคว้าข้อมือของบุตรสาวและมิ

ันหลังเดินไปตามแรงดึงของมารดาทันที พิรเดชถลาเอื้อมมือจะคว้าเ

อะไรขึ้น... แล้วพี่จะพิสูจน์ใ

ึ.

กเมื่อเห็นว่าผู้ให้กำเนิดมีท่าทีจะหันไปต่อปากต่อคำกับพิรเดชอีก ทั้งคู

ัด มองรถที่ภรรยาและแม่ยายโดยสารขับห่างออกไปทุ

้ำเชี่ยวไม่ควรเอาลำเรือเข้าไปขวาง ควรรอให้พายุที

ิดตริตรองว่าควร

ทำให้เรื่องเลวร้ายบ

กำแพงตรงหน้าราวกับต้องการที่รองรับอารมณ์โมโห เลือดสดไหลซึมผ่านผิวหนังที่แตกยั

ามวิบัติจนหนำใจ ร่างใหญ่ก็ทรุดลงนั่งใช้สองมือ

่เคยรู้สึกว่าตัวเอง

ให้นึกถึงแม่” ดารินกุมมือบุตรสาวเอาไว้มั่น เฝ้ามองดู

ี่ณี” ลลินดา

ป็นแม่เหมือนจะไม่ใคร่พอใจนั

้ก็ได้” เรื่องราวแต่ละตอน ๆ วนเวียนอยู่ในหัวจนหล่อนจับใจความบางอย่างได้ในตอนที่เ

น...” ดารินสานต่อคว

บหนูนาถึงทำกับหงส์ได้ขนาดนี้” พูดจบหญิงสาวก็หยุดปร

ุคอยเสี้ยมสอนให้ลูกมันหาทางยั่วตาเดลจนทนไม่ไหวตามประสาผู้ชาย มันอิจฉาพวกเรา... มันอยากทำลายพวกเรามาตั้งนา

หากนับโดยสายเลือดแล้วก็ค่อนข้างสนิทชิดเชื้อกันอยู่พอส

ต... ต่างกั