งไง จึงถือวิสาสะชะโงกหน้าเข้าไปดูเล็กน้อย ดีที่คุณหญิงปรางค์ไม่ได้ปิดประตูสนิท จึงง่ายต่อการสอดรู้สอดเห็นยิ่งนั

คร มาทำอะ

O=

ๆ ก่อนจะผงะไปอีกรอบเมื่อแสงรัศมีออร

่างประหลาด ริมฝีปากอมชมพูเสียจนผู้หญิงอย่างฉันยังอาย ไหนจะทรงผมตั้งๆ แลดูเหมือนแบดบอยนั่นอีก ว่า

วกระมัง จู่ๆ หมอนั่นก็เบ้ปากแล้วก็แค่นหัวเ

หมือนอยากกินฉันอีกนา

ะหน้าตาดี แต่ทักคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก แถมไม่รู้จักชื่อด้วยคำ

์ของคุณหนูพอร์ช ไม่ใช่ยัยหน้

อนั่นอย่างท้าทาย หมอนั่นทำหน้าสงสัยเล็ก

ะติวเตอร์.

่ประหนึ่งหยามเหยียดยังไงพิกล ฮากกก! เมื่อกี้ฉันคิดว่าหมอน

คุณหญิงปรางค์ก็โผล่พรวดออกมาคั่นกลาง

ตอร์ของลูก ทำควา

=[]

น้าหล่อคนนั้นราวกับปะติดปะต่อเรื่องราวยังไม่ได้ จนคุณหญิงปรางค์ต

่แหละเด็กนักเรียนที่

ม่ใช่นักเรียน

ไป คุณหญิงปรางค์ขมวดคิ้วจนแทบจะผูกกันเ

ล้วไง ทำไมไม่รู้ว่าพอร์ชเป็นนักศึกษ

ล่ะสิ! =[]=;; ถ้าจำไม่ผิด เหมือนว่ามหาวิทยาลัยนี่จะเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่อยู่

ลคุณหนู...เอ่อ...พอร์ชเยอะไปหน่อย ห

วยสายตาจับผิดเต็มที่ ขณะที่คนถูกพูดถึงกลอกตาขึ้นบนแล้วหยักยิ้ม

ดูแลพอร์ชด้วยแล้วกัน พร้อม

รการสอนมาแล้วด้วย ไทย คณิต อ

แล้วก็ได้แต่ยิ้มงี่เง่าทันทีที่เห็นสายตาฉงนของสองคนตรงหน้

าดไปอีกเนี่ย ก

รที่คุณแม่ให้ไปหรอกครับ ถามจริงเถอะ นี

มันพลาดเองที่ไม่ได้อ่านข้อมูลของอีตานี่มา ไม่ให

็ถอนหายใจพรืด ฮือออ... อย่าเลิกจ้างหนู

้งความหวังกับเธอไว้ แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ

ขอโทษค่ะที่หนูไม่ได้อ่านข้อมูลลูกชายคุณหญิงมาให้ดี

ะว่าวิชาที่จะให้หนูสอนเป็นวิชาอะไ

ม่สำนึกตัวที่ไม่มีความรับผิดชอบ ฮึ่ย...เพ

กวิชาการหรอกนะละอองฟอง แต่เป็นวิชาประสบ

ะฟระเฮ้ย! มัวแต่อ

าจะให้สอนวิชา ‘เอาใจผู้หญิง’ ให้ผมน่

็พูดทะลุกลางปล้องขึ้นมา ทำเอาฉันอ้าปา

เอาใจผู้หญิงเน

รอก อย่างที่พอ

ักแป๊บ! วิชาบ้านี่มันอะไรกัน หมอนี่ก็ท่าทางออกจะแบดบอย เ

คุณหญิงปรางค์ก็ตรงเข้ามาตบบ่าฉันปุ จัดก

จะแสดงออกว่าไม่อยากสอนสักเท่าไหร่แต่ก็ยกเลิกสัญญาไม่ได้แล้ว อย่าลืมน

เล่าป้า! นี่มันมัด

เดินจากไปอย่างอาลัยอาวรณ์ วิชาบ้าบอนี่