นท

วแล้วก็หลายหน แต่อยู่ดีๆ ก็หายตัวไปอย่างกั

” หนึ่งในคนไล่ล่าสาดแสงไฟไปทั่วบริเวณเพื่อมองดู

ม่เห็นจะเสียเวลาอะไรเลย” ย

ดว่าหนีขึ้นต้นไม้แล้วจะพ้นนี่...ติดกับดักของตัวเอง กลาย

าเพรียวยาวแนบชิดลำตัวและกระเถิบร่างให้แนบไปกับต้นไม้มากที่ส

มธีรนั

แขนรัดรอบไว้อย่างเร็วไว คิดว่าใบหน้าที่เย็นเฉียบและขาวซีดอยู่แล้วคงเป็นเหมือนซากศพ เมื่อก้มลงไ

งเรามีเรื่องบางอย่างต้องเคลียร์กัน...ก็เท่านั้น!” เขาพูดน้ำเสียงราบเรียบ

ไม่พูดไม่จาบอกกล่าวกันแบบนี้” ธีรนัยน์ข่มกลั้นความกลัวโต้กลับไปเสียงเบา

จะเข้าใจ ก่อนมุมปากหนาจะกระตุกเล็กน้อยคล้าย

นที่เอะอะก็วิ่งมุดลงรู แต่แอบโผล่หน้ามาลอยยั่วบาทาคนอื่นอยู่ได้” คนที่ยืนอยู่เบื้องล่างโต้กลับด้วยห

“ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย อย่ามากล่าวหากั

บนต้นไม้ ปล่อยให้ฉันกับพรรคพวกต้องแหงนคอคุย มันเมื่อย” ชายหนุ่มชวนสนทนาเสียงราบเรียบ แต่มือกลับส่งสัญญาณใ

ะไรผิดร้ายแรง ให้อภัยกันไม่ได้ ลงไปคุยก็ได้เข้าทางคุณน่ะสิ!” หน้าต

ปื้นเลิกขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาคมจ้องคนบนต้นไม้ท

มื่อเห็นความดื้อด้านของไอ้ตัวยุ่งที่เกาะต้นไม้อย่างกับชะนีเกาะแม่

จะให้ฉันส่งคนขึ

นใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้คนอื่นทำโน่นทำนี่” ไม่ใช่ไม่อยากลง

่นเจ้าล่อเจ้าเถิดให้ตามไล่ล่าจับตัว เพราะเคยลองดีมาหลายครั้งแล้วแต่ก็หนีพ้นตลอด ถึงตอนนี้เมื่อหนีไม่พ้นก็ควรยุติและลงมาเผชิญหน

ดีใส่เขาอีก” คนบนต้นไม้โต้กลับปากสั่น ฟันกระทบกันดังกึกๆ ที่ตอนนี้แส

ง โกหกหน้าซื่อตาใส แกนี่มัน...น่ากระทืบให

นครั้งแรกหากยัดเยียดข้อหาอุกฉกรรจ์ให้ พร้อมกันนั้นก็พยายามคิดหาทางหนีออกไปจากสถานการณ์เ

้งวันทั้งคืนก็ไม่จบ แล้วไม่ต้องเสือกพูดมาก ลงมา

ลอยตาท้าทาย ก็ไหนว่าคนหนีขึ้นต้นไม้บ้า ถ้าตนเองให้คนปีนขึ้นมาจับตัวก็บ้าเ

งเห็นใบหน้าคนถูกท้าทายแดงคล้ำ ดวงตาเข้มเป็นประกา

กัน” คนบนพื้นดินเอ่ยเสียงเยียบเย็นไม่แพ้ใบหน้าที่เหมือนมีรอยยิ้ม แต่ถ้

ชือกที่ท้ายรถ ไอ

ิภัทรที่แหงนหน้ามองคนบนต้นไม้ด้

ี๋ยวจะให้กินตีน” คนเป็นนายที่ทนเก็บอาการอารมณ์

งไม่ได้หมา

ั่น ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมทำตามคำสั่งคนใจยักษ์ใจมารเป็นเด็ดขาด! ไม่ลงไปให้ถูกหักค

ม้แล้ว ถ้าจะปีนให้สูงขึ้นไปอีกสักหน่อยก็คงจะพอช

ห็นคนตัวเล็กยังคงพยายามหนีด้วยการปีนป่ายไปยังกิ่งไม้ที่สูงกว่าเ