่าเสียงดังๆ เมวิกาบ่นพึม เธอรีบเ

อองฝน เปียกชุ่มจนหัว หูลีบเพรา

มานอนหน้าห้องพี่เมนี่มา ไปห

้เจ้าของ ถุงพลาสติกขนาดย่อม ถูกวางลงบนพื้นดินเปียกแฉะ เธอเปิดปากถุงและกวักมือเรียกสุนัขแสนรู้ตัวนั้นหย็อยๆ มันกระด

้ว” เธอยกมือลูบลงไปบนหัวชื้นๆ ของสุนัขตัวนั้น มันไม่ได้แตกต่างอะไรกับเธอเลย ตัวคนเดียวบน

ให้หล่อน ทำตัวประหนึ่งเป็นองครักษ์ เมวิกาจึงหลับสนิท แม้จะอยู่แค่ห้องแคบๆ มีพัด

นจึงสมัครใจนอนห่มฝ้าอยู่ในบ้านของตัวเอง มากกว่าที่จะออกมาเดินเพ่นพ่านเหมือนทุกๆ วัน ชุมชนแออัดไม่เคยเงียบสงัดเช่นนี้ เมื่อทุกคนต้อง

ามมาอย่างไม่ประสงค์ดี แววตาคมดุกราดมองไปรอบๆ ตัว เขาถอนลมหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน ย

่.

ราะห์ซ้ำกำซัด

น เนื่องจากสายฝนรินหลั่งอยู่ทั้งคืน เขาหมดสติแทบจะทันที...มันจึงเป็นโอกาสดีๆ ให้คนไม่หวังดีจัดก

บัตรปึกหนาๆ อัดแน่นเต็มช่องกระเป๋า...มันดึงธนบัตรทั้งหมดออกมา ก่อนจะโยนก

ไม่สนใจเสื้อผ้าตัวใหญ่ บนร่างกายของเขา ไม่เช่นนั้น

์” เสียงบ่นพึม ก่อนจะเร้นกายหายไปกับความมืด แต่กระเป๋า

ากเมื่อทั้งตัวมีแต่คราบโคลน ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน เขาสะบัดศีรษะไปมา เพื่อเรีย

mn

งกายสูงใหญ่ ไม่แปลกหรอกท

อกเฉียงใต้ ครอบคลุมหลายประเทศในทวีปเอเชีย ที่มีเศรษฐีใหม่ขี้โอ่ อยากอวดตัวว่าเป็นคนมีรสนิยม...ก็ต้องมีรถยนต์รา

ขาเดินเท้าเปล่าหลบเข้าไปใต้ชายคาใกล้ต