อนปืน ยังไม่อยาก

ะเจ

ไร้น้ำใจ เขาคงขยาดจนไม่กล้าย้อนกลับมาท่องเที่ยวที่นี่อีก ด้วยเลือดอันเข้มข้นของคน

อะไรคุณไ

ินเข้าไปหาหล่อน พร้อมกับแอบ

ๆ ไว้ไม่ให้อีกฝ่ายมองเห็นบัตรเครดิตเป็นตับของเขาที่เรียงแน่นเต็มทุกช่อง เขาไม่ได้โกหก เขาไม่มีเงินสดในตัว มีแต่เงินในบัญชีธนาคาร... “ช่วยผมหน่อ

้หรอกค่ะ แต่ไม่ต้องห่วง..

้คนต่างชาติเห็น ถึงเธอไม่สามารถช

น่อยได้ไหม?” ชายหนุ่มพยายามส

งหน้าเขา นาฬิการุ่นนี้ส่วนมากจะราคาแพง.

อ เขาส่งยิ้มให้อีกฝ่า

ันหยุดเดิน แล้วเมวิกาก็ดูไม่เป็นเสียด้วยว่

า แต่รุ่นนี้ใครเห็นก็ต้องรีบตะครุบ เมื่อมันคือรุ่นอันลิมิเต

ูบไปแล้วกันนะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่ไว้ใจ แต่ต้องเข้าใจฉันด้วย” หญิงสาวอธิบายยืดยาว ถึงจะมีน้ำใจ แต่ใครล่ะจะให้ค

่เป

มีแค่เพิงสังกะสีเก่าๆ คุ้มหัว.

็หมอนนุ่มๆ ที่หนีบมาในซอกรักแร้ ก่อนจะยื่นให้กับเขา... “เดินออกไปตรงหัวมุม มีร้

่นนั้นมันจะเป็นการใจดำเกินไป เธอเอาน้ำมาใ

่งที่หล่อนเจียดไว้ให้ น่าจะเป็นน้ำพั

รล่ะ ฉันชื่

ด้บอกชื่อจริงของตัวเอง เข