กจนฉี่รดกางเกง

่นเซียวเหย

งทันที แต่ด้านหลังของเธ

่นเซียวเหยายังคงนอนหลับสนิทไร้ความรู้สึกอยู่เหมือน

งหนึ่งที่โผล่

นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง บางทีน่าจะถูกเส

ยา？” เย่ชิงซี

การตอ

บเสียงเรียกให้ดังมากขึ

ม่มีกา

อามือของเสิ่นเซียวเหยาวางกลับเข้าไปในผ้าห่มอย่างระมัดระวัง อีก

เป็นเพราะเสิ่นเจ๋อทำเ

มาด้วยความโล่งอก หางตาเหลือบไปเห็นขวดเหล้าที่เสิ่นเจ

ว่าคนที่นอนเป็นผักคนนี้จู่ ๆ จะลืมตาขึ้นมา เธอคอยนั่งจับตาอยู่ขอบเตียง แต่ไม่ส

นต

โชคดีที่เสิ่นเซียวเหยาที่อยู่บนเตียงยังคงนอนอยู่ในท่าเดิม แม้แ

หวเมื่อคืนนี้น่าจะเป็น

งน้ำ แต่กลับเห็นที่ลำคอของเธอมีรอ

ชากลากถูกับเสิ่นเจ๋อเมื่

ขยะแขยงก่อตัว

ย จากนั้นก็เดินไปที่ห้องนอน เปลี่

เย่ชิงซีก็ลงไปรับประท

นไดก็ถูกเสิ่นเจ๋อลากเข้าไ

ิ่นเจ๋อกลัวว่าจะถูกคนอื่นได้ยิ

วอย่างไม่ชอบใจ แล้วพูดขึ้นด้ว

่นลืมตาขึ้นมาจ้องมองผม” เสิ่นเจ๋อถอนหายใจด้วยความโล่งอก และใบหน้าท

ร กลัวว่าเสิ่นเจ๋อจะสังเกตเ

มื่อคืน เขาพูดขอโทษเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนขึ้นว่า “ผ

ี่ปั่นป่วนในใจ เธอก็ยังพูด

เธอออกจากเสิ่นเจ๋อ แล้วเดินออ

สีหน้าของเขาจริงจัง เคร่งขรึม เมื่อเห็นเ

อบอุ่นกับเย่ชิงซีมาก เธอคือแม่แท้ ๆ ของเสิ่นเจ๋อ และน่าจะเป็นคนที่รู้

ซีทานแล้วรู้สึกอึดอ

ิ่นชางป๋อพาไปผ่าตัดทำกิ๊ฟท์ที่โรงพยาบาลเอก

เสิ่นเจ๋อไม่วางใจ คอยแอบส่

เจ๋อกำลังเตือนให้เธอ

อกให้เขาวางใจ จากนั้นก็เดินเข้

ก็ยังกัดฟันเดินเข้าไป เพื่อแก้แค้น เ

หน้ากากออก และรายงานผลการผ่าตัดกับเสิ่นชางป๋อว่า “การผ่าตัดเรียบร้อยดีคร

น้าของเสิ่นเจ๋อที่อยู

ย เห็นได้ชัดว่าเขาพอใจมาก สายตาที่เขามองเย่ชิงซีในที่สุดก็มีความอ่อนโยนไม

อมีสีหน้าบูดบึ้ง

เขา เหม่อลอยมองวิวนอกห

็ระเบิดอารมณ์ขึ้นทันที เข

ายการผ่าตัดนั่น ทำไมคุณถึงไม่ทำตา

จ๋อต่อ เธอสะบัดมือของเขาออกอย่างไม่เกรงใจ แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำ

ตะไปที่ต้นไม้เหมือนกับระบายความโกรธ “

อยากจะเดินออกไป แต่กลับถูกเ

ย เธอคิดจะไปไหน” สีหน้าของเสิ่นเจ๋อถมึงทึงน่าห

่อเถียงกับเขา เธอกัดฟั

า “นังสารเลว เธอคงคิดว่าเกาะเสิ่นเซียวเหยาได้ แล้วคิดจะสลัดฉันงั้นสิ ฉันจะบอกเธอให้นะ ไม่มีท

ย่ชิงซีพูดขึ้นอย่างไม่พอใจว่า “ต่อให้เขาตาย ฉันก็ยังเป็น

ของเธอยั่วจนโมโห

นเย่ชิงซีจากไกล ๆ ก็แสดงความดีใจออกมา ตะโกนเรียกเสียงดังขึ้