งว่านหนิงก็เอ่ยปากพูดกับเมิ่งเจียด้วยส

ด้อีก แน่นอนว่าม

ยงว่านหนิงเดินเข้าไปในบาร์ เดินไปพลาง พูดพึมพำไปพลาง “ฉันสั