่อย...มีอะไรบอกแ

.ขอเวลาอาบน้ำสักสิบนา

ม่ทันผละจากกัน ประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาพร้อมร่

ดผิดที่ให้แด๊

ัง ก่อนจะเอียงแก้มให

์นิ่

อร์นิ่

่มหอมตามลูกสาว เรียกค้อนและรอยยิ้

ไรกันอ

เผื่อจะเปลี่ยนใ

อบหมด พอลูกสาวเรียนจบ คนเป็นพ่อก็วาดหวังว่าจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเต็มที่สักปีสองปี โดยมีสถานที่ต่างๆ ทั่วโลกมาเป็นตั

าบอกแด๊ดว

ะตามไป หลัง

๊ดก็ต้องรอ

่นแท็กทีมกันแบบนี้

อยใจแล้วสิคะแม่ สงสัยแม

ไปจากห้องก็บอ

.อืม งั้นให้ยืมห้

งแล้วล

ดว่า

ให้มารดาตวัดค้อน ในข

้อเสนอด้วย

นเลยพ

าเองนะคะ ญ่าไป

ก้มซ้ายขวาของบิดามารดาแล้วก็กระโดดแ

ณยายแล้ว ว่าแม่มอบอำนาจให้ญาญ่าจัดการทุกอย

รียนที่อังกฤษและแต่งงานอยู่กินกับสามีที่นี่ หลังผู้ให

ายศรีสุดาซึ่งเป็นญาติห่างๆ ทางมารดาว่ามีชื่อในพินัยกรรมของญา

ค

้วรีบตามแด๊ด

ยคำเดิมก็หันไปยิ้มกับมารดา

งคะ...เดี๋ยวเสร็จธุระ

ืองไทยแล้วพานไ

ลงกลางกระหม่อมอ่อน

ือเปล่าคะ ทำยังกับไม่เคย

าะตั้งแต่มาถึงแอร์พอร์ต คนเป

นุ่มที่โน่นมาจีบล

ิดหน

ไว้ให้คนโน้นม

ม่ แล้วก็เกิดรอยยิ้มตามมา เมื่อเห็นหนุ่

ป้าเทย่า..

องสาวที่หมายปองและเฝ้ารักเฝ้ารอมาหลายปีด้วยการยกมือไห

ล่อ มาส่งเ

ป็นอย่างดีเนื่องจากเป็นลูกชายของเพื่อนรุ่น

ียลกับป้าเทย่าก

ตเอ่ยถามด้วยความสงสัย เนื่องเพราะที่รู้ม

หลีจ้ะ รายนี้เข

ลาแล้ว เราต้องไ

งนั้น ธัญสินีก็อด

นนะจ๊ะญาญ่า...อย่าลืมที่แม่บ

ะ...รักแม่ก

ดบุพการีทั้งสอง

ก่อนนะ

เทย่า เดินทาง

ดลาทั้งสองด้วยความ

ด้วยรอยยิ้มเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้

้างตัว ย่อตัวลงต่ำ

รคะคุณโร

ต้อง

าไม่ได้ช่วยเจ้าของเลย ส่วนคนมองจ้องก็ยัง

..คนห

จ ซึ่งก็ทำให้ฝ่ายนั้นถอนหายใจยาวไม่ต่างจากทุกครั้ง เนื่องเพราะรู้ดีแก่ใ

แค่พี่ชาย เมื่อไห