อะไรว

ทางไปเมืองไทย และก็ยังสงสัยอยู่ว่าเขารู้ได้ยั

ป็นคนบ

ตบอกอย่

้ายกับร็อ

ายในใจมานานปี ส่งผ่านเป็น

วว่าร็อบ

ม่อยากให้ร็อบเสียเวลา

างนั่นเอง ข้อนี

นานแค

ึ้นตอนไหนก็ได้ ซึ่งพอชายหนุ่มมาทางนี้ คนเฝ้าบ่ายเบี่ยงเรื่

กดีกับเธอคนเดียว แต่ทำไมใจของเธอถึงไม่นึกรักเขา ทั้งที่เขาน่ารักและแสนดี มีทุกอย่างเพียบพร้อม อย่างที่ผู

เขา แต่ก็ร

ที่คิด ก็เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างมาดึงรั้

เธอเองก็ตอบตัวเองไ

ม่รู้

าวเพื่อเอาไปทำวิลล่า ถ้าเรื่องซื้อขายยืดยาวออกไปเธอก็อาจจะอยู่ที่นั่นยา

.ร็อบเข

าใจว

้วก็ยื่นใบลาพักร้อนกับแด๊ดส

นที่ไหนเลย เพราะเวลาทั้งหมดถูกทุ่มไปที่งานจนหมด และคำต

ญ่าก็กล

่าห้ามร็อบ

อนไปโทร.ถามอีกทีก็แล้วกัน เผ

ันเลย รับสายด

กับภาพวาดและงานที่เจ้าตัวรัก ธวัลยาก

ะ แต่จะพยาย

ไม่เชิงว่าระอา เพราะสายตาที่ใช้ทอดมอ

แฟกันสักหน่อยไหม...

.ก็

มาจากมือหญิงสาว ขณะที่อีกมือหยิบกระเป๋าบรรจุอุปกรณ์วาดภาพครบเซตที่เจ้าของไม่เคยให้อยู่ห่า

นี่แห

สำรวจสิ่งแวดล้อมรอบตัวด้วยความสนใจ ให้หันกลั

นปภ

วามแปลกใจให้กับทนายอำนาจไม่น้อย เมื่อสาวสวยที่เพิ่งไปรับมาจากโรงแรม ก้าวเดินไปหยุดยืนอยู่หน้าป้ายชื่อคฤหาสน์หลังใหญ่ ที

านป

ไทยก็หลายครั้ง มาพักที่โรงแรมแถวนี้ก็บ่อยครั้ง แต่ท

ู่ด้วยเ

งคงลูบไล้ไปมาบนแผ่นหินอ่อน และท่าทีอ่อนโยนบวกกับสายตาลึกซึ้งเวลาจับจ้องตัวอักษรสีทองตรงหน้า ก็หาได้รอดพ้นจ

ังสนใจอยู่นะครับ แถมยังเสนอรา

ยหรอก บอก

ัญสินีต้องกา

าสุข ฉันฝากคุณอำนาจเป็นธุระจัดการหาที่อยู่ให้พวกเขาหน่อยก็แล้วกัน ถ้าหากว่าฉันตายไปก่อน...อายุปูน

ะจัดการตามที่สั่งท

นั้นแหละ ไม่คิดหรอกว่าสองคนจะได้ไปจากที่นี่...

าวน้อยตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว และท่าทางนั้