ของคมกริช ก่อนจะถอนออกอย่างรวดเร็ว เริงฤดีเปิด

ณมากนะคะ

ป็นไร

มาชิดประตูบานเล็ก เริ

.. ขอบคุณอี

ลักร่างของเธอชิดขอบประตู ตรึงเธอด้วยร่างของเขา ฉกริมฝีปากสัมผัสบดเบียดริมฝีปากที่หวานชุ่มน

ยำเสียจนเจ้าของร่างร้องครางในลำคอด้วยความพอใจ อารมณ์ของคมกริชเพริศ

๊น..

เข้ามากระทบ เครื่องยนต์ยังไม่ดับ ประตูรั้วบานใหญ่เปิดออกด

ี่เริง

่ห์ของหญิงสาวผู้อ่

าหร

วมาอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม โดยมี

่รอที่ส

ตั้งแต่สามทุ่มเศษ รอจนกระทั่งเที่ยงคืนตี ๑ กลับมาถึงบ้า

าที่บ้านก็ไม่

ยนั้น ก็แล้วทำไมไ

ป็นน้องยั

เธอ แล้วเธอทำไม

ดารัตน์ น้องสาวที่ดูเห

ห้เบอร์พี่เริงกับลดาหรอก เขาบอกแค่พี

สาวบอ

พี่เริงม

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าไม่ไ

ณคมกฤชจ้ะ เขาอาสาพาพี่มา

คืนไม่ใช่เหรอ ทำ

ผิด เริงฤดีมีสีหน้า

ณไปทานข้าวมานะครับ แล้วก็เลยติดลม จริงๆ ผมควร

ตของพี่สาวมาที่รถตัวเอง เริงฤดีมองคมกฤชแล้วยิ้มให้แบบไม่รู้จะทำอย่างไรดี คมกฤชยิ

กลับก่อนนะครับ

มกฤชก้มลงกระ

ไรน

ตาโต ย้ำ

บ ฝันดีนะครับ เ

อยู่แล้วที่รถ เริงฤดีหน้าร้อนผะผ่าว ยิ้

อะไรก็

.........

ไหม พี่ขอสั

โซเซออกมาจากห้อง เมื่อเห็นคนเป็นน้องนั่งอยู

่ไม่ไหวเลย

ตื่นขึ้นมาก็ร้องหายาพาราเซตามอล คงดื่มเข้าไปหนัก ชายหนุ่มเมื่อคืนนั่นเธอไม่เชื่อหรอก

ยหยิบยาพาราให้เ

ต่ความอ้างว้าง คนเป็นนายอยู่บ้างไม่อยู่บ้าง คนอยู

้ว เธอไม่ไป

กจากเรียวหน้า แหงนมองเพดานแ

ี่บริษัทของคุณพ่อนี่นะ อย

ความระหองระแหงของคนทั้งคู่มีมาตลอดเวลา พ่อเห็นว่าแม่ของเธอใช้เงินเหมือนเป็นแหล่งผลิตแบงค์ แต่จะว่าแม่ก็ไม่ได้หรอก เพราะความสุข

่งให้พี่ที่บริษัท อยากให้พี่เข้า

รียบ ไม่สนใจน้ำเสีย

่ใช่ว

ุ่ง

ันเพิ่งกลับมานะ อะไรจะให้ฉันไปทำงานเสี

อย่างหงุดหงิด แค่น้อ

พี่ไปคุยกับพ่อ ส่วนพี่จะทำงานวันไหน นั่นก็แ

ารสนทนานี้จบโดยเร็ว บ่ายนี้

ฉันจะรี

่อ ลดารู้ว่าพี่มีอ