บ่าของเขา ส่งสายตาแล้วยิ้มหวานให้ตฤณภาพปลดมือข

งคะคุ

ตัวชายหนุ่มแล้วก

ทำแบบ

งของวีไม่ใช่เหรอคะแม่เองก็พร่ำบอ

เหมือนกับ

ึ้นยืนแล้วคว้าแจ

กค่ะ พ่อของวีมีคนเดียว....แต่คุณอา..จ

ที่ กลิ่นกายของหญิงสาวยังอบอวลอยู่ใกล้ๆ เขา... เร

ว่าแล้ว...แต่เข

วที่ดี ให้คำปรึกษาเขามาตลอด ความใก

คยรังเกียจเธอที่มีลูกติด..แต่ไม่คิดว

สวีใกล้ชิดกันมาก ปรึกษากันได้ทุกเรื่อง เธอตั้งใจจะเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเอกชน แต่แล

้จัก ต่างก็บอกว่าเธอได้รับโควตาให้เรียนที่มหาวิทยาลัยที่บ้านเกิดแล้ว ดูเธอก็ดีใจที่ไม่ต้

รงเข้ามากอดเขาไว้ เหมือนกับจะร้องไห้

้นจนถึงว

้งแต่ แม่ของเธอเสีย เธอบินมาร่วมงานด้วยความโศกเศร้า ขังตัวเงียบอยู่ภายในห้อง กระท

ขึ้นกับเธ

นยาฝากฝังลูกสาวคนเดียวของเธอให้เขาดูแล

*****

วามหดหู่... เธอจากไปหลายปี แต่ที่ห้องนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม..เหมือน

ของแม่มีสวนสวยอยู่ด้านล่าง ตรงกับหน้าต่างห้องนอนของเธอพอด

่กำลังออกดอกสะพรั่ง และที่บริเวณศาลาริมสระบัวก็ปรากฏร่างของชายหนุ่มที่เธอคิดถึงมาต

อลงช้าๆ สายตายังคงจับจ้องมองไปที่ชายหนุ่มอย่างไม่วางตา กร

*****

คยลืมความรักของเขากับมนันยา และวันนี้ลูกสาวของเธอกลับมา...ทำให้เขา

ูกมองจากมุมหนึ่งของบ้าน เขาเหลื

ดงามไม่ต่างจากมนันยา หญิงสาวที่เขาคิดถึงอยู

กขึ้นแล้วจ้องมองไปยังเธอ เพื่อให้รู้สึกตัว แต่เธอกลับจ้องมองมาท

าวยั่วยวนเขา ราวกับเขาไม่ใช่พ่อเลี้ยง นึกอยู่ว่า ตัวเองจะขึ้นไปตักเตือนหญิง

ล้าหนักแบบนี้