Harmon Davy

นางเอกสาวพราวเสน่ห์ของโลกมนุษย์ VS พระเอกอ่อนโยนแสนร้ายกาจ สามปีต่อมา เธอกลับมาที่เมืองจินเฉิงอีกครั้ง ก็มีชาติตระกูลโด่งดัง มีคนรักที่รักใคร่กลมเกลียวกับลูกแฝดน่ารักคู่หนึ่ง เดินถือแก้วไวน์ไปในงานเลี้ยง เธอยิ้มสดใสเหมือนดอกไม้แรกแย้ม แต่เมื่อหันหลังกลับ กลับถูกเขาจับตัวกดไว้กับด้านหลังเสาที่ไม่มีคน เขาคือดวงดาวริบหรี่บนท้องฟ้ายามราตรี เป็นความฝันที่เคยไกลเกินเอื้อมของเธอในอดีต แต่ตอนนี้กลับพูดเสียงเข้มข้นข้างหูว่า “ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว！ ” ริมฝีปากของเธอถูกกัดจนเป็นแผล แววตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ “คุณเว่ย ต้องให้ฉันเตือนคุณไหม？ เราหย่ากันไปนานแล้วนะคะ”

ครั้งที่เก้าสิบเก้าที่ ‘เจต’ ทำให้ฉันใจสลาย คือครั้งสุดท้ายของเรา เราสองคนเคยเป็นคู่รักดาวเด่นของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ รัชดา อนาคตของเราถูกวางแผนไว้อย่างสวยหรูว่าจะเข้าเรียนที่จุฬาฯ ด้วยกัน แต่แล้วในช่วงปีสุดท้ายของม.ปลาย เขากลับไปหลงรักผู้หญิงคนใหม่ที่ชื่อ ‘แคท’ เรื่องราวความรักของเรากลายเป็นละครน้ำเน่าราคาถูกที่น่าเบื่อหน่าย เต็มไปด้วยการทรยศของเขาและการขู่ว่าจะเลิกอย่างไร้ความหมายของฉัน ในงานเลี้ยงจบการศึกษา แคท ‘บังเอิญ’ ดึงฉันตกลงไปในสระว่ายน้ำกับเธอ เจตกระโดดลงไปช่วยโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขากลับว่ายผ่านฉันที่กำลังตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดไปอย่างไม่ใยดี แล้วโอบแขนรอบตัวแคทก่อนจะพาเธอขึ้นจากสระอย่างปลอดภัย ขณะที่เขาช่วยพยุงเธอขึ้นจากสระ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ เขาหันกลับมามองฉันที่ตัวสั่นเทา มาสคาร่าไหลเป็นทางสีดำอาบแก้ม “ชีวิตเธอ ไม่ใช่ปัญหาของฉันอีกต่อไป” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนน้ำในสระที่ฉันกำลังจะจมดิ่งลงไป คืนนั้นเอง บางสิ่งในตัวฉันก็แตกสลายลงอย่างสมบูรณ์ ฉันกลับบ้าน เปิดโน้ตบุ๊ก และคลิกปุ่มยืนยันสิทธิ์เข้าศึกษาต่อ ไม่ใช่ที่จุฬาฯ กับเขา แต่เป็นมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ คนละฟากฝั่งของกรุงเทพฯ

วันที่ฉันได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ ดอน วรโชติ คู่หมั้นของฉัน กำลังยืนรออยู่ เขาบอกว่าชีวิตของเราจะได้เริ่มต้นกันเสียที เจ็ดปีที่แล้ว เขาและพ่อแม่ของฉันอ้อนวอนให้ฉันรับผิดแทนเคท น้องสาวบุญธรรมของฉัน เธอเมาแล้วขับรถชนคนแล้วหนี พวกเขาบอกว่าเคทเปราะบางเกินกว่าจะเข้าไปอยู่ในคุกได้ โทษจำคุกเจ็ดปีของฉันเป็นแค่การเสียสละเล็กๆ น้อยๆ แต่ทันทีที่เรามาถึงคฤหาสน์ของตระกูล โทรศัพท์ของดอนก็ดังขึ้น เคทมี ‘อาการกำเริบ’ อีกแล้ว เขาทิ้งฉันให้ยืนอยู่คนเดียวกลางโถงทางเข้าโอ่อ่า แล้วรีบวิ่งไปหาเธอ จากนั้นพ่อบ้านก็แจ้งว่าฉันต้องไปพักที่ห้องเก็บของฝุ่นเขรอะบนชั้นสาม เป็นคำสั่งของพ่อแม่ พวกเขาไม่อยากให้ฉันไปรบกวนจิตใจเคทตอนเธอกลับมา ทุกอย่างเป็นเพราะเคทเสมอ เธอคือเหตุผลที่พวกเขาเอาเงินทุนการศึกษาของฉันไป และเธอคือเหตุผลที่ฉันต้องเสียเวลาชีวิตไปเจ็ดปี ฉันเป็นลูกสาวแท้ๆ แต่กลับเป็นได้แค่เครื่องมือที่ถูกใช้แล้วทิ้ง คืนนั้น ขณะที่ฉันอยู่คนเดียวในห้องแคบๆ โทรศัพท์มือถือราคาถูกที่ผู้คุมคนหนึ่งให้มาก็สั่นเพราะมีอีเมลเข้า เป็นข้อเสนอตำแหน่งงานลับที่ฉันเคยสมัครไว้เมื่อแปดปีที่แล้ว มาพร้อมกับตัวตนใหม่และแพ็กเกจย้ายที่อยู่ทันที มันคือทางรอด ฉันพิมพ์ตอบกลับด้วยนิ้วที่สั่นเทเทา “ฉันตกลง”

เอวาแทบสิ้นใจ เธอพยายามตะเกียกตะกายหาอากาศหายใจ หน้าอกของเธอเหมือนถูกคีมเหล็กบีบอัดอย่างรุนแรง ลีโอ ลูกชายวัยหกขวบของเธอมองดูอยู่ ใบหน้าเล็กๆ ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวสุดขีด อาการแพ้รุนแรงเฉียบพลัน และมันกำลังแย่ลงอย่างรวดเร็ว เธอเค้นชื่อมาร์ค สามีของเธอออกมาอย่างยากลำบาก อ้อนวอนให้เขาโทรหา 1669 “แม่หายใจไม่ออก!” ลีโอร้องไห้ใส่โทรศัพท์ แต่มาร์ค ซึ่งกำลังยุ่งอยู่กับการ “สร้างคอนเนคชั่น” กับโคลอี้ เมียน้อยของเขา กลับปัดไปอย่างไม่ใส่ใจว่าเป็นแค่ “อาการแพนิค” ไม่กี่นาทีต่อมา เขาโทรกลับมา: รถพยาบาลที่เขาอ้างว่าเรียกให้เอวา ตอนนี้ถูกเปลี่ยนเส้นทางไปหาโคลอี้แทน ซึ่งแค่ “สะดุด” ข้อเท้าพลิกเท่านั้น โลกของเอวาแตกสลาย ลีโอ ฮีโร่ตัวน้อยในใจแม่ วิ่งพรวดออกไปข้างนอกเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่แล้ว... ก็ถูกรถชน เสียงดังตุ้บ! เธอเฝ้ามอง ราวกับวิญญาณในโศกนาฏกรรมของตัวเอง ขณะที่หน่วยกู้ภัยใช้ผ้าคลุมร่างเล็กๆ ที่แหลกสลายของเขา ลูกชายของเธอจากไปแล้ว เพราะมาร์คเลือกโคลอี้ โลกทั้งใบพังทลาย ความสยดสยอง ความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจ ภาพของลีโอหลอกหลอนเธอ เหมือนตราบาปที่แผดเผา คนเป็นพ่อ เป็นสามี จะเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ? ความเสียใจอันขมขื่นกัดกินจิตวิญญาณของเธอ โคลอี้... เพราะโคลอี้คนเดียว แล้วดวงตาของเอวาก็เบิกโพลงขึ้น เธอนอนอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น ลีโอ วิ่งเข้ามา ตัวเป็นๆ และสบายดี มันคือโอกาสครั้งที่สองที่น่าสะพรึงกลัวและเป็นไปไม่ได้ อนาคตอันเลวร้ายนั้นจะต้องไม่เกิดขึ้น เธอจะทวงชีวิตของเธอกลับคืนมา ปกป้องลูกชายของเธอ และทำให้พวกมันชดใช้

วันนี้เป็นวันที่ฉันนัดตรวจสุขภาพกับสามี แต่เขากลับปล่อยให้ฉันรอเก้อเป็นชั่วโมง เขาโทรมาอ้างว่าติดประชุมด่วนที่โรงแรมหรูข้างโรงพยาบาล ฉันตั้งใจจะไปเซอร์ไพรส์ แต่พอไปถึงหน้าห้องสวีทที่เขาเหมาจ่ายไว้รายปี กลับได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของผู้หญิงและเสียงน้ำสาดกระเซ็น "เมื่อไหร่คุณจะหย่ากับผู้หญิงไร้ประโยชน์คนนั้นสักทีคะ" "เร็ว ๆ นี้แหละที่รัก อดทนอีกนิดนะ" เสียงทุ้มต่ำของสามีที่ฉันรักมาห้าปีตอบกลับอย่างอ่อนโยน หลังจากวันนั้น เขายังคงทำตัวเป็นสามีที่แสนดี ซื้อสร้อยคอราคาแพงมาง้อฉัน แต่ฉันกลับเห็นสร้อยแบบเดียวกันเป๊ะอยู่บนคอของเมียน้อยที่เขาพามาหยามศักดิ์ศรีถึงในบ้าน ซ้ำเขายังกักขังหน่วงเหนี่ยวฉันไว้ไม่ให้ไปไหน ห้าปีของการแต่งงานที่ฉันยอมทิ้งบริษัทเทคโนโลยีของตัวเองเพื่อมาเป็นภรรยาที่คอยอยู่เบื้องหลังเขา กลับกลายเป็นเพียงเรื่องตลกชิ้นหนึ่ง ในสายตาพวกเขา ฉันคงเป็นแค่ของตายที่ไม่มีวันยืนด้วยลำแข้งตัวเองได้ แต่พวกเขาคิดผิด ฉันแอบหนีออกจากบ้าน โทรหาทนายเพื่อร่างสัญญาหย่า บีบแม่สามีให้โอนอสังหาริมทรัพย์มาเป็นชื่อฉันเพื่อแลกกับการปิดปากเรื่องลูกชายนอกใจ แล้วจัดการขายทอดตลาดกวาดเงินสด 500 ล้านบาทเข้าบัญชีทันที ฉันถอดแหวนแต่งงานทิ้งลงสระน้ำอย่างไร้เยื่อใย นำเงินทุนก้อนใหญ่กลับไปฟื้นฟูบริษัทเก่าของตัวเอง และเตรียมเจรจาธุรกิจกับซีอีโอหนุ่มที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการ จากนี้ไป ฉันจะทำให้พวกเขาได้เห็นกับตา ว่าใครกันแน่ที่จะไม่เหลืออะไรเลย

ความสวยสะดุดตา ความสดใสสะดุดใจ ปากที่บอกว่ายังไม่อยากมีใคร แต่ในใจกลับอยากได้เธอมาครอบครอง

ตลอดสามปี งามจิตเป็นทั้งเลขาที่ไร้ที่ติและคู่นอนลับๆ ของธราธิป ท่านประธานผู้ทรงอำนาจ แต่เขากำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับไฮโซสาวที่คู่ควร เมื่อเธอตัดสินใจขอลาออกและไปดูตัวเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ เขากลับฉีกจดหมายทิ้งและใช้อำนาจข่มขู่ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ เขาบีบบังคับให้เธอใช้มือของตัวเองไปซื้อแหวนหมั้นวงโตมาให้ว่าที่เจ้าสาวของเขา และเมื่อเธอพยายามดิ้นรนโดยอ้างว่ามีคู่หมั้นแล้ว ธราธิปก็โกรธจนขาดสติ เขาล็อกประตูห้องทำงานและย่ำยีเธออย่างป่าเถื่อนเพื่อสั่งสอนให้รู้สถานะ แต่ในวินาทีที่เธอถูกกระทำจนไร้ศักดิ์ศรี ประตูห้องกลับถูกเปิดออกด้วยกุญแจสำรอง เพื่อนร่วมงานที่เกลียดชังเธอจงใจพา 'โชติกา' ว่าที่เจ้าสาวของเขาเข้ามาเห็นสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยและรอยแดงทั่วลำคอของเธอพอดี! "ท่านประธานครับ ถึงแม้งามจิตจะทำสัญญาเสียหายหลายล้าน แต่ท่านก็ไม่ควรลงโทษเธอรุนแรงแบบนี้นะครับ" เพื่อนร่วมงานจงใจใส่ร้ายเพื่อสาดโคลนใส่เธอ และช่วยหาทางลงให้เจ้านายอย่างแนบเนียน งามจิตเงยหน้ามองผู้ชายที่เธอแอบรักมาตลอดด้วยความหวังสุดท้าย แต่เขากลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ ยอมรับข้อกล่าวหานั้นโดยปริยายเพื่อปกป้องชื่อเสียงตัวเองและปลอบประโลมคู่หมั้น เธอถูกจับได้คาหนังคาเขา ถูกใส่ร้ายว่าทำงานพลาด และถูกคนที่รักที่สุดโยนทิ้งให้เป็นแพะรับบาปอย่างเลือดเย็น เมื่อตกลงสู่เหวลึกที่หนาวเหน็บที่สุด ความรักอันน่าสมเพชก็ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด งามจิตปาดน้ำตาแห่งความอัปยศ ทิ้งความอ่อนแอไว้เบื้องหลัง และตัดสินใจว่าเธอจะไม่มีวันยอมตายทั้งเป็นในขุมนรกนี้เพียงลำพัง

นางเอกสาวพราวเสน่ห์ของโลกมนุษย์ VS พระเอกอ่อนโยนแสนร้ายกาจ สามปีต่อมา เธอกลับมาที่เมืองจินเฉิงอีกครั้ง ก็มีชาติตระกูลโด่งดัง มีคนรักที่รักใคร่กลมเกลียวกับลูกแฝดน่ารักคู่หนึ่ง เดินถือแก้วไวน์ไปในงานเลี้ยง เธอยิ้มสดใสเหมือนดอกไม้แรกแย้ม แต่เมื่อหันหลังกลับ กลับถูกเขาจับตัวกดไว้กับด้านหลังเสาที่ไม่มีคน เขาคือดวงดาวริบหรี่บนท้องฟ้ายามราตรี เป็นความฝันที่เคยไกลเกินเอื้อมของเธอในอดีต แต่ตอนนี้กลับพูดเสียงเข้มข้นข้างหูว่า “ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว！ ” ริมฝีปากของเธอถูกกัดจนเป็นแผล แววตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ “คุณเว่ย ต้องให้ฉันเตือนคุณไหม？ เราหย่ากันไปนานแล้วนะคะ”

“อู้ว… ยังเป็นสีชมพูจริงๆ… ” เสี่ยรุตน์หมายถึงหัวนมที่ยังไม่เคยต้องมือและปากลิ้นของชายใดมาก่อน รีบกดริมฝีปากครอบดูดลนลานราวกับไม่เคยเจอมาก่อน “อื๊อออ… ” น้ำหวานพยายามข่มกลั้นเสียงร้อง ทว่ามันยิ่งทำให้เสี่ยรุตน์ชอบใจ กดใบหน้าซุกไซ้เต้าเนื้อพร้อมกับวนลิ้นรัดเลียรอบเม็ดทับทิมสีชมพู ชูชันขึ้นมาด้วยความสยิว กะซวกดูดลงมาถึงวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… เสียงดูดเลียลนลาน ทำเอาเจ้าของเต้าเนื้อรู้สึกเสียวซ่าน สองขาสั่นเกร็งแทบยืนไม่ไม่อยู่

"นางเป็นบุตรีผู้สูงศักดิ์ของฮูหยินเอกของจวนเสนาบดี นางมีหน้าตาโดดเด่น ทั้งอ่อนโอนและมีน้ำใจไมตรีต่อผู้อื่น แต่... นางทำดีต่อป้าของนาง นางกลับฆ่าแม่ของนางตาย นางรักเอ็นดูน้องสาวของนาง แต่น้องสาวกลับแย่งสามีของนางไป นางคอยสนับสนุนและดูแลสามีของนางอย่างสุดหัวใจ แต่สามีกลับทำให้นางตายทั้งกลม...ตระกูลฝ่ายมารดาของนางก็ถูกประหารชีวิตทั้งตระกูลด้วย นางตายตาไม่หลับและสาบานว่าหากมีชาติหน้า นางจะไม่เมตาตาต่อใครอีก ใครก็ตาม กล้ามาทำร้ายข้า ข้าจะล้างแค้นด้วยชีวิตทั้งตระกูลของพวกเจ้า เมื่อเกิดใหม่อีกครั้ง นางอายุได้สิบสี่ปี นางสาบานว่าจะต้องเปลี่ยนชะตากรรมและแก้แค้นชาติก่อน ป้านางใจ้ร้าย นางจะใจร้ายกลับยิ่งกว่านาง นางคิดจะได้ครองตำแหน่งฮูหยินงั้นเหรอ บอกเลยไม่มีทาง！ ส่วนน้องสาวชอบผู้ชายชั่ว ๆ นักไม่ใช่หรือ ได้！ข้าจะยกให้เลย ส่วนชายชั่วนั่น ข้าจะทำให้เจ้าไม่สามารถมีทายาทได้อีกตลอดทั้งชาติ！แต่ข้าจะแก้แค้น เหตุใดเจ้าต้องมาช่วยข้าด้วย？"

หวังฉิงชวน สาวสวยจากศตวรรษที่ 21 นักศึกษาคณะศิลปะการแสดงและการละคร ซึ่งจะต้องเขียนบทละครแนวพีเรียดย้อนยุคเพื่อผลิตซีรีย์เรื่องยาว 40 ตอนจบ และยังเป็นผลงานภาคบังคับที่นักศึกษาทุกคนจะต้องทำบทละครเพื่อขออนุมัติจบการศึกษา หญิงสาวจึงนำเกร็ดประวัติของท่านหญิงธิดาลูกเจ้าเมือง จากยุคจ้านกว๋อ มาเขียนบทละคร ทว่าประวัติของท่านหญิงผู้นั้นเป็นของปลอมที่ถูกทำขึ้นในยุคนั้น เป็นเหตุให้หวังฉิงชวนเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นกับชีวิต เมื่อเธอเกิดหัวใจวายกะทันหัน ครั้นฟื้นขึ้นมาอีกครั้งดวงวิญญาณของเธอกลับอยู่ในร่างของท่านหญิงหยางเฉียนเฉียน ธิดาเจ้าเมืองอูเจี๋ยนผู้วายชนม์ เธอถูกกลับมาในเหตุการณ์ของท่านหญิงที่นำประวัติของนางมาทำเป็นบทละคร เพื่อล่วงรู้เหตุการณ์จริงในอดีตที่เกิดขึ้น และเธอกลับมาเพื่อผูกวาสนากับจอมโจรเยี่ยคัง ซึ่งมีอดีตเป็นถึงองค์ชายเฉินคัง องค์ชายห้าแคว้นหมิ่นเย่ว วาสนาผูกพันลึกซึ้งเกิดขึ้นกับคนทั้งสอง และสัญญารักมั่นจากหัวใจที่พี่คังมีต่อเฉียนเฉียน นำหวังฉิงชวนให้หวนกลับคืนสู่อ้อมกอด องค์ชายเฉินคังแห่งแคว้นหมิ่นเย่วอีกครั้งเพื่อครองคู่ไปชั่วนิจนิรันดร์

เรื่องราวการผจญภัยของอดีตสายลับนักฆ่า ที่ทะลุมิติมาเป็นแม่ผู้ชั่วร้าย ทั้งยังต้องร่วมเดินทางกับเด็กน้อยผู้แสนใสซื่อในโลกที่ผู้คนใช้พลังลมปราณ อันตรายมีทั่วทุกหนแห่ง แล้วพวกเขาจะเอาชีวิตรอดได้หรือไม่?!

ซ่งชิงเหอโดนหักหลังและกลายเป็นฆาตกรในสายตาคนอื่น เธอจึงหย่ากับสีจั้นถิง สามีของเธอ และเดินทางออกจากเมืองหวยไปด้วยความเกลียดชัง หกปีต่อมา เธอหวนกลับมาราวกับนกฟีนิกซ์พร้อมกับคู่แข่งของสามีเก่าเธอ เธอเติบโตขึ้นกลายเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง เธอสาบานกับตัวเองว่าจะทำให้ทุกคนต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำไว้กับเธอ เธอยอมร่วมมือกับเขาเพียงเพื่อแก้แค้น โดยไม่รู้เลยว่าเธอตกเป็นเหยื่อของเขาไปแล้ว ในเกมแห่งความรักและความปรารถนา ไม่มีใครรู้ว่าสุดท้ายแล้วผู้ชนะที่แท้จริงจะเป็นใคร

คนที่ไม่ได้รักกัน แต่ถูกจัดให้แต่งงานกันเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจของครอบครัว ให้ตายก็รักกันไม่ได้อยู่ดี