เรื่องนี้ไม่มีอะไรหรอก
แก้วตาดวงใจของเขา
ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”
บทที่ 1 คู่หมั้นคนนั้นไม่ใช่ฉัน
ในค่ำคืนอันเงียบสงัด ภายในห้องพลันเกิดท่วงทำนองที่แสนยั่วยวนขึ้นอย่างช้า ๆ ฉินเฉี่ยนสูดดมกลิ่นหอมเย็นจากตัวของฝ่ายชาย แต่กลับดูใจลอย
“เป็นอะไรไป?”
ชายที่อยู่ข้างกายเหมือนจะรับรู้ได้ว่าฉินเฉี่ยนกำลังใจลอย เขาจึงเงยหน้าจากซอกคอขึ้นมามองเธอ แววตาคู่นั้นดูอ่อนโยนจนไม่เหลือเค้าโครงของผู้นำแห่งเหิงเซิ่ง กรุ๊ปผู้ทรงอิทธิพลในโลกธุรกิจเมื่อตอนกลางวันอยู่เลย
ลู่ซีเหยี่ยนเป็นคนที่ดูดีสุด ๆ ตั้งแต่รูปร่างไปจนถึงหน้าตาเรียกได้ว่าไม่มีที่ติเลยสักนิดเดียว ฉินเฉี่ยนรู้สึกว่าการที่เธอใจลอยในเวลาแบบนี้มันดูจะเกินไปหน่อย จึงยื่นมือออกไปลูบไล้รูปริมฝีปากของเขาด้วยรอยยิ้ม
“เปล่าค่ะ แค่กำลังคิดว่าจะคว้าใบสั่งซื้อของโอวจั๋วมาได้ยังไง”
ลู่ซีเหยี่ยนรู้ดีว่าเธอโกหก แววตาของเขาเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย
วินาทีต่อมา ฉินเฉี่ยนก็เผลอครางออกมาเบา ๆ ทำให้ลู่ซีเหยี่ยนกระตุกริมฝีปากบาง ๆ เผยรอยยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ “นี่คือบทลงโทษที่คุณใจลอย”
ลู่ซีเหยี่ยนรู้ดีว่าจะทำให้ฉินเฉี่ยนยอมจำนนได้ยังไง
หลังจากบทรักอันเร่าร้อนจบลง ฉินเฉี่ยนก็พักผ่อนอยู่ไม่นานนัก ก่อนจะลุกจากเตียงไปเตรียมน้ำอาบให้ลู่ซีเหยี่ยน
ลู่ซีเหยี่ยนยื่นมือมารั้งเธอไว้ “ช่วงนี้เงินไม่พอใช้เหรอ อยู่บนเตียงถึงยังคิดแต่เรื่องหาเงินอีก?”
ขณะที่พูด ลู่ซีเหยี่ยนก็กวาดมองไปตามร่างกายที่ขาวผ่องอรชรของฉินเฉี่ยน แม้ว่าบทรักเพิ่งจะสิ้นสุดลง แต่ฉินเฉี่ยนก็ยังสัมผัสได้ถึงเปลวไฟในดวงตาของลู่ซีเหยี่ยนที่ยังไม่มอดดับลง
เธอส่ายหน้าไปมา ปกติลู่ซีเหยี่ยนก็ใจป้ำอยู่แล้ว เธอจึงไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน
ในสายตาคนนอก ฉินเฉี่ยนกับลู่ซีเหยี่ยนต่างฝ่ายต่างก็ได้สิ่งที่ต้องการ เขาหลงใหลในร่างกายของเธอ ส่วนเธอก็รักในเงินของเขา
แต่มีเพียงฉินเฉี่ยนเท่านั้นที่รู้ว่า หลายปีมานี้เธอต้องอดทนพยายามมากแค่ไหน เพื่อไม่ให้ความรักของตัวเองถูกเปิดเผยออกมา
ไม่อย่างนั้นคงถูกลู่ซีเหยี่ยนขับไสไล่ส่งไปตั้งนานแล้ว
“เปล่าค่ะ” ฉินเฉี่ยนส่ายหน้าไปมา เธอเปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยแววตาใสกระจ่างที่ดูจริงใจ “จะกลับแล้วเหรอคะ ถ้ายังไม่กลับ ฉันจะไปทำมื้อดึกให้คุณทาน”
วินาทีที่พูดจบ โทรศัพท์ของลู่ซีเหยี่ยนที่วางอยู่บนตู้หัวเตียงก็สั่นขึ้นมาได้ประจวบเหมาะพอดี ฉินเฉี่ยนเงียบเสียงลง แล้วก็หยิบชุดนอนผ้าไหมแท้ที่อยู่ด้านข้างมาคลุมตัวไว้
จากนั้นเธอก็ได้ยินน้ำเสียงที่เรียบเฉยแต่เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เอ็นดูของลู่ซีเหยี่ยนดังขึ้นมาว่า “โอเค ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”
หลังจากวางสาย ลู่ซีเหยี่ยนก็พลิกตัวลุกขึ้นจากเตียง เผยให้เห็นร่างกายที่กำยำแข็งแรงเปลือยเปล่า มันไม่ทำให้รู้สึกอาย แต่กลับดูเจริญตามาก
“คืนนี้ผมมีธุระ คงไม่ได้ค้างที่นี่แล้วล่ะ คุณรีบนอนแล้วกันนะ”
ฉินเฉี่ยนพอได้ยินแบบนั้น แม้จะได้ยินเสียงออดอ้อนของผู้หญิงปลายสายอย่างแจ่มชัด แต่เธอก็ยังพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายโดยไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว
เธอเข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อหยิบเสื้อผ้าออกมาแต่งตัวให้กับลู่ซีเหยี่ยน ขณะที่กำลังผูกเนคไท เธอก็เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา แล้วก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาว่า “ดึกดื่นป่านนี้แล้ว คุณลู่จะไปไหนเหรอคะ?”
ลู่ซีเหยี่ยนไม่ตอบ เพียงแค่กดมุมปากลงเท่านั้น พอฉินเฉี่ยนรู้ตัวว่าตัวเองพูดจาไม่เข้าหูอีกแล้ว จึงปิดปากเงียบ แล้วก็ช่วยติดกระดุมข้อมือให้เขาต่ออย่างเงียบ ๆ
ลู่ซีเหยี่ยนเกิดมาพร้อมใบหน้าที่ดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอาการโกรธ ด้วยลักษณะงานทำให้เสื้อผ้าของเขามักจะเป็นทางการเสมอ เมื่อสวมใส่สูทสั่งตัดหลากหลายรูปแบบ จึงทำให้เขาดูเข้าถึงยากเข้าไปใหญ่
ถ้าพูดตามคำสมัยนิยมในตอนนี้ก็คือสไตล์เคร่งขรึมเย็นชาแบบชายหนุ่มผู้ไร้กิเลสนั่นแหละ
เธอหยิบเสื้อนอกจากไม้แขวนข้าง ๆ มาสวมให้ลู่ซีเหยี่ยน ทว่านิ้วมือของเธอก็ดันสัมผัสโดนกล่องสี่เหลี่ยมในกระเป๋าเสื้อเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ
อันที่จริงเธอรู้อยู่แล้วว่ามีอะไรอยู่ในกล่องนั้น มันคือแหวนหมั้นวงหนึ่ง
ทว่ามันไม่ใช่ของเธอ
เธอมีลางสังหรณ์ว่า บางทีหลังจากผ่านพ้นคืนนี้ไป ความสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่างเธอกับลู่ซีเหยี่ยนอาจจะสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ก็ได้
วันต่อมา เธอก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงโทรศัพท์ที่สั่นรัวขึ้นต่อเนื่อง เมื่อเปิดขึ้นมาดู เธอก็เห็นว่ากลุ่มแชทในที่ทำงานมีข้อความเด้งขึ้นมาเต็มไปหมด
แต่สรุปใจความสำคัญได้แค่ว่า
ลู่ซีเหยี่ยนกำลังจะหมั้นแล้ว!
ปกติแล้วเธอไม่ชอบทำตัวเป็นจุดสนใจ ในบริษัทจึงมีไม่กี่คนที่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับลู่ซีเหยี่ยน ซึ่งล้วนเป็นบรรดาเลขาและผู้ช่วยของลู่ซีเหยี่ยนด้วยกันทั้งนั้น
ด้วยเหตุนี้ การสนทนาในกลุ่มแชทของแผนกจึงดูจะคึกคักเป็นพิเศษ
ส่วนใหญ่เป็นพวกเด็กสาวที่เพ้อฝันและคร่ำครวญเสียดายที่ไม่ได้ลงมือรุกลู่ซีเหยี่ยนให้เร็วกว่านี้ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่เรื่องล้อเล่นสนุกปากเท่านั้น
ทว่ามันกลับทำให้ฉินเฉี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงจะลงมือเร็วแล้วยังไงล่ะ? สุดท้ายก็โดนผลักไสไล่ส่งออกมาเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?
หลังจากนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ เธอก็เคาะปลายนิ้วลงบนหน้าจอเบา ๆ เพื่อเปิดเว็บข่าวขึ้นมา แล้วก็ได้เห็นใบหน้าอันเป็นเอกลักษณ์ของลู่ซีเหยี่ยนปรากฏอยู่จริง ๆ
หัวข้อข่าวเด่นชัดสะดุดตามาก
‘ท่านประธานของเหิงเซิ่ง กรุ๊ปตกลงปลงใจกับลูกสาวเพียงคนเดียวของประธานกรรมการจากหมิงจู กรุ๊ป โดยจะจัดงานหมั้นขึ้นในวันที่สิบห้าเดือนนี้’
รักนะยายจอมแก่น
เขาตกหลุมรักเพื่อนสนิทของน้องสาวตั้งแต่เห็นครั้งแรกแต่เพราะเธอมีนิสัยที่ไม่เหมือนใครทำให้เขาไม่กล้าแสดงตัวว่าชอบได้แต่พยายามตีสนิทโดยมีน้องสาวตัวแสบคอยช่วยเหลือคงต้องมาช่วยกันลุ้นว่าเขาจะจีบเธอมาเป็นแฟนได้มั้ย
สวาทลวงดวงใจไร้รัก
เพราะสัมพันธ์สวาทจากแผนลวง เขาผู้ไร้ซึ่งความรัก จึงเกลียดชังในสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อ ตราหน้าด่าทอดั่งหญิงแพศยาไร้ค่า เธอจำสั่งหัวใจให้ด้านชา เพียงฝืนทนอยู่ทดแทนคุณ
อาภรณ์พิษ ทรราชหลงรัก
เมื่อนางย้อนยุคกลายเป็นพระชายาคังที่ถูกขังอยู่ในโรงขังคนบ้า เพิ่งมาถึงฉินเซิงก็กำจัดคนสองคนที่ต้องการทำร้ายนาง นางบุกเข้าไปในงานแต่งงานของคู่รักชั่วชาสองคนนั้นในชุดแดง นางหยิ่งผยองและยั่วยุ ทำให้ชายชั่วโกรธจนกัดฟันแน่นแต่กลับทำอะไรไม่ได้ และหญิงร้ายนั้นก็เกลียดชังอย่างมากทว่าเอาคืนไม่ได้ ท่านอ๋องจิ้
รักร้อนเพลิงริษยา
‘เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...’ ร่างของณิชาถูกผลักลงไปที่พื้น ใบหน้าบวมช้ำที่แก้มมีรอยฝ่ามือทับซ้อนกันหลายแห่ง ที่มุมปากทั้งสองข้างมีเลือดซึมออกมา ลูกน้องทั้งสามไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามปราม ถึงแม้ว่าจะสงสารณิชาจับใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของใครทำร้ายผู้หญิงมากขนาดนี้ อย่างมากก็แค่ตบทีสองทีเป็นก
วิมานหวาม
แมทธิวถูกบังคับให้แต่งงานกับมะลิชายหนุ่มเฝ้าบอกทุกคนรวมทั้งตัวเองว่าไม่เต็มใจและชิงชังแม่เจ้าสาวเด็กเป็นที่สุดแต่สุดท้ายก็แพ้หัวใจตัวเองรักผู้หญิงที่ตัวเองบอกว่าเกลียดจนหมดใจ “คุณแมทธิว...!” หล่อนอุทานและหันกลับหลังไปมอง ก็ได้เห็นผู้ชายที่หล่อนคิดถึงทุกลมหายใจยืนอยู่ เขาใช้สะโพกพิงกับต้นเสาทรงโรมัน
หนี้ร้อนซ่อนสวาท
“ก้นสวยๆ ใครเขาจะทำให้เป็นรอยฝ่ามือ จะจับแก้ผ้าแล้วลงโทษด้วย... ด้วยปากกับลิ้นเสียให้เข็ด” จันทร์เจ้าขา โอ้! ไม่สิ เธอคือ ลูกจันทร์ ต่างหาก ยัยสาวบ้านนอกแสนซื่อ แต่ยั่วเก่งชะมัด ผู้หญิงร่างบางที่ทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีอะไรเลยนอกจาก อกอวบอิ่ม เกินตัว ที่ทำเอาคุณผู้ชายไม่อาจหยุดจินตนาการได้เลยแม้แต่นาที
ทิ้งหมั้นเพื่อรักเก่า งั้นฉันแต่งงานใหม่
ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนร
รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง
สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดข
ปราณปริยา
ปราณปริยาถูกชะตาชีวิตบีบรัดให้ต้องจำใจยอมอย่างไม่มีทางเลี่ยงเป็นผู้หญิงของนักธุรกิจผู้ร่ำรวย เขาเลี้ยงดูเธอไว้เพื่อบำรุงบำเรอความสุข แต่แล้วเมื่อเธอตั้งครรภ์เขากลับแสดงท่าทีไม่ยอมรับ เธอจึงต้องจากไปพร้อมลูกในท้องของเขา การจากไปแบบไร้ร่องรอยของหญิงสาวที่ปรานต์เลี้ยงไว้เพื่อบำรุงบำเรอความสุขทำให้ใจขอ
ดั่งต้องมนต์มาร
อาลันโด เวลัสโค ดวงซวยแบบสุดกู่ เพราะเขาคือผู้ชายผู้โชคร้ายที่สุดในโลก เมื่อต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่สกปรกประดุจดั่งขยะ แถมยังทำงานในซ่อง และตาบอดอีกต่างหาก แต่เขาก็จำเป็นต้องแต่งงานกับหล่อน เพื่อรักษาสมบัติชิ้นสำคัญของมารดาเอาไว้ แต่ใครจะรู้ล่ะว่าผู้หญิงขยะที่เขาตั้งแง่รังเกียจตั้งแต่แรกเห็น จะหวานไ
