ดาวน์โหลดแอป ฮิต

เรื่องนี้ไม่มีอะไรหรอก

วิวาห์ฟ้าแลบกับสามีมาเฟียซ่อนรูป

วิวาห์ฟ้าแลบกับสามีมาเฟียซ่อนรูป

มาเฟีย

5.0

ฉันติดคุกอยู่ในทัณฑสถานหญิงมานานถึง 4 ปีเต็ม ในคดีขโมยความลับทางการค้าและของมีค่าทางศาสนา แต่คนที่แอบยัดเอกสารลับใส่กระเป๋าฉันในมุมอับกล้องวงจรปิด ก็คือลูกสาวบุญธรรมที่แม่เลี้ยงของฉันเพิ่งรับมาจากสลัม วันที่ฉันพ้นโทษ พวกเขาจงใจขนกองทัพนักข่าวมาจัดฉากหน้าเรือนจำ แสร้งทำเป็นคนดีที่ยอมให้อภัยลูกเนรคุณ เพื่อเหยียบย่ำฉันและเชิดชูภาพลักษณ์ไฮโซของตระกูล พอฉันกลับไปถึงบ้าน ห้องนอนของฉันถูกเปลี่ยนเป็นที่เก็บขยะและของใช้หมา อดีตคู่หมั้นก็มาประกาศว่าจะหมั้นกับนังลูกบุญธรรมคนนั้น ที่เลวร้ายที่สุดคือ พวกมันขโมย 'กำไลหยกโบราณ' มรดกชิ้นเดียวที่ย่าทิ้งไว้ให้ฉันไป พี่ชายบุญธรรมถึงขั้นชักปืนมาจ่อหน้าผากฉัน แล้วปาเศษเงินใส่หน้าเพื่อไล่ให้ฉันไสหัวออกไปจากสังคมชั้นสูง พวกเขามองฉันด้วยสายตาสมเพช คิดว่าอดีตนักโทษตัวเปล่าเล่าเปลือยอย่างฉัน คงไม่มีปัญญาเอาชีวิตรอดถ้าขาดตระกูลกรีธาพล แต่พวกมันไม่มีทางรู้เลยว่า 4 ปีในคุก ฉันได้รับการถ่ายทอดวิชาจากปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ และเพิ่งจดทะเบียนสมรสกับชายที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเงามืด ฉันจัดการถอดชิ้นส่วนปืนของพี่ชายจนกลายเป็นเศษเหล็ก โยนหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ใส่หน้าพวกมัน แล้วต่อสายตรงสั่งยกเลิกสัญญาทุกอย่างจนห้างของตระกูลมันเตรียมล้มละลายในพริบตา "ฉันให้เวลาสามวัน เอากำไลมาคืน ไม่อย่างนั้นเรามาดูกันว่าคราวนี้ใครจะได้เข้าไปนอนในคุก"

บทที่ 1 No.1

ประตูเหล็กหนาทึบของทัณฑสถานหญิงส่งเสียงครูดแสบแก้วหูขณะเลื่อนเปิดออก ลมร้อนอบอ้าวของกรุงเทพฯ พัดพาเอาฝุ่นละอองเข้ามาปะทะใบหน้า

พณิชา กุลเศรษฐ ยืนตัวตรงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนธรรมดา เธอเดินข้ามธรณีประตูดำมืดออกมา แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวสาดประกายวาบเข้าใส่สายตาทันที

บรรดานักข่าวแห่กันเข้ามาเหมือนฝูงฉลามได้กลิ่นคาวเลือด ไมโครโฟนแทบจะยื่นมาชนริมฝีปากของเธอ

"คุณพณิชา ในฐานะอดีตนักโทษคดีขโมยความลับทางการค้าและของมีค่าทางศาสนา หลังจากพ้นโทษสี่ปีแล้ว คุณวางแผนชีวิตไว้อย่างไร?"

พณิชา หรี่ตาลงเล็กน้อย เธอมองกลุ่มสื่อมวลชนที่ถูกจัดฉากพามาอย่างรู้ทัน มุมปากยกยิ้มเย็นชา เธอไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว

การ์ดร่างกำยำแหวกฝูงชนออก กรองแก้ว ผู้เป็นแม่บุญธรรมสวมชุดผ้าไหมราคาแพงเดินเข้ามา เธอถือผ้าเช็ดหน้าลูกไม้ซับหางตา รีบก้าวเข้ามายืนตรงกลางเฟรมกล้อง

ลิลลี่ กรีธาพล ลูกสาวตัวจริงที่ตระกูลกรีธาพลรับกลับมาจากสลัมต่างจังหวัดเมื่อสี่ปีก่อน เดินตามหลังมาติด ๆ สองมือของเธอประคองช่อดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์ ขอบตานวลแดงระเรื่อ แสร้งทำสีหน้าน่าสงสารอย่างแนบเนียน

กรองแก้ว ยื่นมือที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตหมายจะจับแขนของ พณิชา น้ำเสียงสั่นเครือ

"ลูกที่น่าสงสารของแม่ สี่ปีในนั้นคงลำบากมากสินะ แม่มารับลูกกลับบ้านแล้ว"

แววตาของ พณิชา เย็นเยียบลง เธอเบี่ยงไหล่หลบอย่างไม่ไว้หน้า ทำให้มือของ กรองแก้ว ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ

แสงแฟลชรัวเร็วขึ้นทันตา นักข่าวจับภาพความบาดหมางของแม่ลูกคู่นี้ได้อย่างแม่นยำ

ลิลลี่ เห็นดังนั้นจึงรีบก้าวขึ้นมาข้างหน้า เธอยกมือไหว้อย่างอ่อนช้อย ก่อนจะยื่นช่อดอกลิลลี่ให้ พณิชา

"พี่คะ เรื่องที่แล้วก็ให้มันแล้วไปเถอะค่ะ คนในครอบครัวเราให้อภัยพี่หมดแล้ว รับดอกไม้ช่อนี้ไปนะคะ มันหมายถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่"

เสียงของ ลิลลี่ นุ่มนวล ทว่าแฝงความเย้ยหยันไว้ทุกคำพูด

นักข่าวรอบข้างพยักหน้าเห็นพ้อง ต่างพากันกระซิบชื่นชมความใจกว้างของตระกูลกรีธาพล และมอง พณิชา ด้วยสายตาดูแคลนที่ไม่รู้จักบุญคุณ

พณิชา หลุบตามองช่อดอกไม้สีขาว เธอไม่ยื่นมือไปรับ แต่กลับส่งเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ

"ให้อภัยงั้นเหรอ?"

พณิชา เงยหน้าขึ้น แววตาคมกริบมองทะลุความเสแสร้งของ ลิลลี่ เสียงของเธอไม่ดังมากแต่กังวานกลบความวุ่นวายรอบข้างจนหมดสิ้น

ลิลลี่ ชะงัก ลมหายใจสะดุด เธออยากจะถอยหลังแต่จำต้องยืนค้างในท่าส่งดอกไม้

พณิชา สะบัดหลังมือฟาดเข้าใส่ช่อดอกไม้อย่างแรง

ดอกลิลลี่สีขาวกระจายเกลื่อนพื้น กลีบดอกปลิวว่อนร่วงลงแทบรองเท้าส้นสูงราคาแพงของ กรองแก้ว

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ แม้แต่เสียงชัตเตอร์ยังหยุดชะงักไป ทุกคนต่างตกตะลึงกับการกระทำที่ไร้ความเกรงกลัวนี้

"เธอลืมไปแล้วหรือไง ว่าสี่ปีที่แล้วใครเป็นคนไปรับเธอมาจากสลัม และใครเป็นคนแอบยัดเอกสารลับชิ้นนั้นใส่กระเป๋าฉันตรงมุมอับกล้องวงจรปิด" พณิชา ก้าวประชิดตัว

ใบหน้าของ ลิลลี่ ซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริก หน้ากากสาวน้อยผู้แสนดีแตกร้าวลงทันตา

กรองแก้ว กรีดร้องพลางชี้นิ้วด่า พณิชา

"แกมันนังคนเนรคุณ กล้าพูดจาเหลวไหลต่อหน้าสื่อได้ยังไง?"

พณิชา ปรายตามองหญิงวัยกลางคนที่เคยเรียกว่าแม่

"พวกคุณพาคนพวกนี้มา ก็เพื่อจะเหยียบย่ำคนคุกอย่างฉัน แล้วเชิดชูความเป็นไฮโซของตระกูลกรีธาพลไม่ใช่เหรอ?"

บรรดานักข่าวหันมองหน้ากัน ก่อนจะเบนเลนส์กล้องไปจับใบหน้าบูดเบี้ยวของ กรองแก้ว ทันที

ประยุทธ พี่ชายคนโตของบ้าน ทนดูต่อไปไม่ไหว เขาก้าวลงมาจากรถตู้สีดำด้วยสีหน้ามืดมน

"หุบปาก ยังขายหน้าไม่พอใช่ไหม รีบขึ้นรถเดี๋ยวนี้!"

ประยุทธ ยื่นมือหมายจะคว้าคอเสื้อของ พณิชา

พณิชา ตาไว เธอคว้าข้อมือของ ประยุทธ ไว้มั่น แล้วออกแรงกดลงตรงจุดชีพจรอย่างแม่นยำ

ประยุทธ ร้องครางด้วยความเจ็บปวด ตัวเขางอลงทันที เหงื่อกาฬผุดเต็มหน้าผาก

"อย่าเอามือสกปรกมาแตะต้องตัวฉัน!"

พณิชา สะบัดมือเขาออกเหมือนทิ้งขยะเปียก

กรองแก้ว เห็นลูกชายคนโตเจ็บตัวก็โกรธจนตัวสั่น เธอรีบหยิบยาดมขึ้นมาสูดฟุดฟิด ทำท่าจะเป็นลม

พณิชา ไม่สนใจการแสดงละคร เธอหันหน้าเข้าหากล้องทุกตัว พูดด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉัน พณิชา กับตระกูลกรีธาพล ตัดขาดจากกันอย่างสิ้นเชิง"

เธอหยิบหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋า แล้วปาใส่หน้า ลิลลี่ อย่างแรง

ขอบกระดาษคมกริบบาดแก้มของ ลิลลี่ จนเกิดรอยแดงบาง ๆ แผ่นกระดาษร่วงกระจายเต็มพื้น

นักข่าวต่างรัวชัตเตอร์เก็บภาพหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์และสภาพอันน่าอับอายของครอบครัวมหาเศรษฐี

พณิชา ไม่หันกลับไปมอง เธอเดินตรงไปยังรถเก๋งสีดำคันเรียบที่จอดรออยู่ริมถนน แล้วเปิดประตูเข้าไปนั่ง

รถยนต์แล่นออกไป ทิ้งไว้เพียงเศษซากดอกไม้และความอัปยศของตระกูลกรีธาพลท่ามกลางแสงแฟลช

อ่านต่อ
วิมานสวาท

วิมานสวาท

มหาเศรษฐี

4.8

“ฉันไม่ได้... แอบดูนายนะ...” หล่อนเห็นไหล่กว้างสีแทนไหวน้อยๆ ขณะที่พ่อเจ้าประคุณมองผ่านหล่อนไปราวกับตัวหล่อนเป็นอากาศธาตุยังไงยังงั้น อลิซกัดปากแน่น แทบอยากจะกระโจนลงไปขย้ำตาบ้านี่ในสระเสียให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมเขาจะต้องทำราวกับว่าหล่อนไร้ค่าในสายตาของเขาเสียทุกครั้งที่เจอนะ “ผมว่าคุณกลับไปอยู่ในที่ๆ

ทวงรัก

ทวงรัก

โรแมนติก

5.0

"หอบลูกหนีผัว จิตใจทำด้วยอะไร"

ทวงสวาท ทายาทเมียเก็บ

ทวงสวาท ทายาทเมียเก็บ

โรแมนติก

5.0

+++++++++++++ “อือ... พริบีนา... จะ...เจ็บค่ะ” “ฉันชอบ... เวลาเธอเจ็บเพราะฉัน” สิ้นคำเขาก็ขบอีกครั้ง จนร่างของเธอเต็มไปด้วยรอยแดงๆ เหมือนกลีบกุหลาบช้ำๆ “คนบ้า!” “ฉันดูดเธอได้ทั้งคืน... ดูดแรงๆ ตลอดทั้งเนื้อทั้งตัว...” ‘รวิสรา’ ต้องตกใจจนแทบสิ้นสติ เมื่อจู่ๆ ‘พริบีนา เอล เชสตัค’ มกุฎราชกุมารผู้หล่อเ

คุณสามีเป็นผู้พิการ

คุณสามีเป็นผู้พิการ

สมัยใหม่

4.9

"คุณต้องการเจ้าสาว ส่วนฉันก็ต้องการเจ้าบ่าว ทำไมเราไม่แต่งงานกันล่ะ?" ภายใต้เสียงเยาะเย้ยของทุกคน ถังเลี่ยน ซึ่งถูกคู่หมั้นของเธอทอดทิ้งในพิธีแต่งงาน กลับแต่งงานกับเจ้าบ่าวพิการข้างบ้านที่ถูกรังเกียจ ถังเลี่ยนคิดว่าอวิ๋นเซินเป็นชายหนุ่มที่น่าสงสาร และเธอสาบานว่าจะให้ความรักใคร่แก่เขาและตามใจเขาหลั

วิวาห์นอกหัวใจ ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

วิวาห์นอกหัวใจ ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

มหาเศรษฐี

4.8

ชาร์ลี เฮนเดอร์สัน เลือกแต่งงานกับช้องนาง เพื่อซ่อนข่าวฉาวโฉ่ระหว่างตนเองกับน้องสาวบุญธรรม ในขณะที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น และยินดีแต่งงานกับชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมอย่างเขา จนกระทั่งหล่อนบังเอิญพบเห็นฉากรักระหว่างเขากับน้องสาวบุญธรรมของเขาเข้า ทำให้เลือกที่จะหลีกหนี "ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ฉันสาบาน

วิวาห์ชัง ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

วิวาห์ชัง ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

มหาเศรษฐี

5.0

แม็กซิมัส ซาเมนดอฟ จำใจแต่งงานกับผู้หญิงแพศยาที่เผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยเพียงแค่ครั้งเดียว เขาเกลียดหล่อนมาก เกลียดผู้หญิงที่ยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อจับผู้ชายอย่างหล่อนเข้าไส้ เขาจึงกระทำกับหล่อนอย่างหยาบคาย ป่าเถื่อน ปฏิบัติกับหล่อนเยี่ยงโสเภณี พร้อมพาคนรักเก่ามาเหยียบหน้าถึงที่ครั้งแล้วครั้ง

คุณนาย ประธานมาขอคืนดีอีกแล้ว

คุณนาย ประธานมาขอคืนดีอีกแล้ว

สมัยใหม่

5.0

【สาวน้อยผู้มีความรักในใจกลายเป็นหญิงสาวที่มีสติปัญญา vs ซีอีโอผู้ตามรักอย่างบ้าคลั่ง】 ในปีที่ห้าของการแต่งงานแบบลับๆ ของเธอ เสิ่นจาวหนิงเห็นสามีของไปเปิดห้องที่โรงแรมกับรักแรกของเขากับตาตนเอง จากนั้นเธอเพิ่งรู้ว่าลี่เยี่ยนซิวแต่งงานกับเธอเพราะเธอดูคล้ายกับรักแรกของเขา เสิ่นจาวหนิงตายใจและหล

ทาสรัก

ทาสรัก

โรแมนติก

5.0

"อยากลองมีผัวแก่ดูไหมละ เผื่อจะติดใจขึ้นมา"

รักนะยายจอมแก่น

รักนะยายจอมแก่น

โรแมนติก

4.2

เขาตกหลุมรักเพื่อนสนิทของน้องสาวตั้งแต่เห็นครั้งแรกแต่เพราะเธอมีนิสัยที่ไม่เหมือนใครทำให้เขาไม่กล้าแสดงตัวว่าชอบได้แต่พยายามตีสนิทโดยมีน้องสาวตัวแสบคอยช่วยเหลือคงต้องมาช่วยกันลุ้นว่าเขาจะจีบเธอมาเป็นแฟนได้มั้ย

เธอคือลมหายใจของฉัน

เธอคือลมหายใจของฉัน

สมัยใหม่

4.8

"ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปซะ" "โยนผู้หญิงคนนี้ลงทะเลซะ" ขณะที่ไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเหนียนหย่าเสวียน โฮว่หลิงเฉินได้ปฏิบัติต่อเธออย่างไม่เป็นมิตร "คุณหลิงเฉินครับ เธอคือภรรยาของท่านครับ" ผู้ช่วยของหลิงเฉินกล่าวเตือนเขา เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิงเฉินหยุดเพ่งมองไปที่เขาอย่างเย็นชาและบ่นขึ้นมาว่า "ทำ