รียนกับเด็กผู้หญิง

้ะ...มาโรงเรียนแล้วร้องแงๆ กลับบ้านไม่อายเพื่อนเหรอไงเล่

ญ!!” ปากจิ้มลิ้มนั่นขยับพูด เขาหยุดร้องไห้แบบอัตโนมัติ แ

ละวาดแบบนี้ล่ะ บอกกันดีๆ ส

่!!” ริมฝีปากยื่นออกมาน

ารให้ และวันนี้เราต้องช่วย

ไม

แล้วครูจะไม่ทำโทษ กับ2.ครูจะลงโทษหนู ท

กชายกระตุกยิ้ม ทำท่าทางกวนโอ้ยแต่เด็ก จนมณีรินตัวกระตุกมือคันยิบๆ อยากจะ

แบบนี้ไม่ได้หรอกนะคะ... และทำไม? ค

ินยิ้มย่อง แหนะๆ ไอ้เด็กนี่ยังกวนโทสะเธอต่อ ปากจิ้มลิ้มนั้นยกยื่น มันน่าจับฟาดก้นและกระหน่ำฟัดเสียเหลือเกิน เด

เมื่ออยู่ในโรงเรียน...ครูใหญ่ที่สุด และหากเราทำ

้าใจดีในตัวเธอ...ถอยหลังกลับไปซุกอยู่มุมห้อง...ปล่อยให้แม่มดใจร้ายออกมาทำงานแทน เพื่อปราบอ

ำเป็นต้องทำนะจ้ะ” มณีรินเดินไปคว้าไม้บรรทัดที่วางอยู่ตรงโต๊ะทำงานตัวเอง เธอถือไว้ในมือและเดินย้อนกลับ

ะตีเค้

แน่ใจ เมื่อเงยหน้ามอง

ะตี...หากวิน

สร้งตีสีห

๊ดนะ ตัวไม่กลั

ยามแย้ง แม้

่โรงเรียน...ครูใหญ่สุด!! แด๊ดวินเซ้นต์

ด๊ดเค้าสิ!! แด๊

อป้อมๆ ยกขึ้นกอดอก ทำท่า

ัวเอง ที่เขาทำให้วินเซ้นต์เป็นแบบนี้...ไม่รู้จั

รองของเด็กชายต้องได้รับการอบรม เขาจะได้รู้วิธีกำหลาบบุต

!! เค้ายังไม่

ินจับสังเกตได้ เด็กคนนี้แค่อยากเรียก

หากเธอทำสำเร็จ จะได้เด็กชายที่น่

นใจวินเซ้นต์มากขึ้นได้ล่ะ จ

่อน

ชายบ่นเบาๆ ขยับเข้าใกล้มณีรินอีกนิด เขาบ่นๆ เมื่อการติดต่อบิดาเป็นเรื่องที่ไม่ได้ทำกันง่ายๆ เพราะแ