เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์ตกกระไดพลอยโจรบะหมี่สาวน้อยวัยยี่สิบสี่ปี ที่อยู่ๆถูกพ่อแม่บังเกิดเกล้าบังคับให้แต่งงานกับคนแปลกหน้าเพียงเพราะสัญญาใจของคนรุ่นพ่อที่ให้ไว้กับเพื่อนรักก่อนลาจากกันชั่วนิรันดร์
เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์ตกกระไดพลอยโจรบะหมี่สาวน้อยวัยยี่สิบสี่ปี ที่อยู่ๆถูกพ่อแม่บังเกิดเกล้าบังคับให้แต่งงานกับคนแปลกหน้าเพียงเพราะสัญญาใจของคนรุ่นพ่อที่ให้ไว้กับเพื่อนรักก่อนลาจากกันชั่วนิรันดร์
"ไม่ค่ะ หมี่ไม่แต่ง คุณพ่อจะให้หมี่แต่งงานกับใครก็ไม่รู้ หมี่ไม่เอาด้วยหรอกนะคะ" หญิงสาวยืนกรานหนักแน่นที่จะไม่แต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกไว้ให้
"แต่ฉันสัญญากับเขาไว้แล้ว ฉันจะไม่มีวันผิดคำพูดกับคนใกล้ตายหรอกนะ" ผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าของเธอได้ทำสัญญาใจไว้กับเพื่อนรัก ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมามากกว่าสี่สิบปี "ในชีวิตฉันไม่เคยขออะไรแกเลย ครั้งนี้แกทำเพื่อฉันสักครั้งเถอะยัยหมี่" นี่หรือคนเป็นพ่อ บังคับลูกให้ไปแต่งงานกับชายแก่ที่ไหนก็ไม่รู้
"ฮือออ.....มะ หมี่ หมี่เกลียดคุณพ่อ!" หญิงสาวสาดพ่นคำน้อยอกน้อยใจที่พ่อแม่แท้ๆ บังคับให้เธอต้องแต่งงานกับคนแก่กว่า เธอรู้เพียงแค่นั้น หน้าตาเขาเป็นยังไง อาชีพการงานอะไรเธอไม่อาจรู้ได้
ครั้งนึกถึงเมื่อวัยเยาว์พ่อแม่ก็ประคบประหงมเธอมาเป็นอย่างดี จนเธอเรียนจบได้เป็นอาจารย์ระดับแนวหน้าของทวีป หรือว่ามันถึงเวลาแล้วที่เธอควรจะตอบแทนบุญคุณพ่อ แม่ สักครั้ง
[ตอนเย็น]
"คุณพ่อคะ มะ หมี่ยอมแล้ว หมี่จะแต่งงานค่ะ" น้ำตาใสเออล้นออกมานอกดวงตากลมโต หัวใจดวงน้อยสั่นไหวด้วยความเสียใจ ก่อนเดินไปกอดพ่อแม่แท้ๆ ของเธอด้วยความรู้สึกห่วงหา
"ขอบใจลูก พ่อขอบใจมาก" ชายสูงวัยก้มลงกอดลูกสาวด้วยความโล่งอก หากไม่ใช่เพราะสัญญาใจ เขาคงไม่มีวันทำให้ลูกสาวสุดที่รักเสียน้ำตาแม้แต่หยดเดียว
[โรงพยาบาลเอกชน]
[บะหมี่]
ฉันรอพ่อมาเยี่ยมเพื่อนรักของท่าน แต่ฉันไม่ได้เข้าไปด้วยหรอกนะ เพราะอะไรหนะหรอ เพราะฉันยังไม่อยากเจอกับผู้ชายคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยหน่ะซิ ฉันรู้แค่เพียงว่า เขาชื่อ มอร์แกน
พลั่ก!!!
"อะ .... มะ ... หมี่ขอโทษค่ะ" หญิงสาวเอ่ยขึ้นเมื่อเดินชนกับใครบางคนที่ดูน่าเกรงขาม ใบหน้าหล่อเหลาตามแบบฉบับของชาวยุโรป แลดูเหมือนผู้มีอิทธิพล
ดวงตากลมโตของหญิงสาวจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างลืมตัว พลันต้องตื่นจากภวังค์เมื่อมีเสียงหนึ่งดังเข้ามาปลุกจากฝันกลางวัน "นี่หรอ บะหมี่ ก็ไม่เลวนิ" น้ำเสียงดุดันเอ่ยขึ้นทักทาย
"เอ๋ .... เออคุณรู้จักหมี่ด้วยหรอคะ"
" ... "
"เออ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อบะหมี่ คุณชื่ออะไรคะ" หญิงสาวยื่นมือเล็กเข้าทักทายชายหนุ่มตรงหน้า หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อถูกชายหนุ่มที่เพิ่งรู้จักกระชากแขนเรียวเล็กเข้าหาลำตัว ทำให้หน้าผากมนชนกับแผงอกแกร่งพอดี
หัวใจแกร่งเต้นแรงไม่เป็นสำเมื่อเห็นว่าที่เจ้าสาว จะว่ารักแรกพบก็ได้ เธอช่างสวยถูกใจจริงๆ "เออ คือ หมี่ว่าคุณไม่ควรทำแบบนี้กับคนที่เพิ่งรู้จักนะคะ มันเสียมารยาท ปล่อยหมี่ด้วยค่ะ" หญิงสาวพยายามสะบัดท่อนแขนเรียวเล็กแต่ยิ่งสะบัดมันยิ่งแน่นขึ้น
ชายหนุ่มรั้งเอวบางด้วยมือแกร่งเพียงข้างเดียว อีกมือจับปลายคางว่าที่เจ้าสาวให้เชิดขึ้น ริมฝีปากหนาฉกจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างอุกอาจ ดวงตากลมโตเบิกโพรงด้วยความตกใจ
พลั่ก!!!
เพี้ยะ!!!
หญิงสาวสะบัดแขนผลักชายหนุ่มเซถอยหลังไปสองสามก้าวก่อนใช้มือบางตวัดแรงตบใบหน้าคมคายเต็มแรง "ไอ้ทุเรส สกปรก"
หญิงสาวต้องตกใจอีกครั้งเมื่อถูกมือหยาบฉุดกระชากอีกครั้ง ดวงตากลมโตสั่นระริก จมูกโด่งค่อยๆ บรรจงฝังลงซอกคอระหงเพื่อสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายเธอ
"อ้าว ยัยหมี่ รู้จักกันแล้วหรอ"
"รู้จักอะไรคะ คุณพ่อ" หญิงสาวรีบผลักชายหนุ่มให้ออกห่างก่อนจัดแจงสติของตัวเองให้คงที่
"มอร์แกน ว่าที่เจ้าบ่าวแกไง" ชายสูงวัยยื่นมือชี้ไปทางผู้ชายตรงหน้าเธอ หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบจนแทบจะหยุดเต้น นี่ฉันต้องแต่งงานกับผู้ช่ายป่าเถื่อนคนนี้หรอเนี่ย
"มะ หมี่ ขอตัวก่อนนะคะ หมี่ลืมไปว่าต้องไปเตรียมการสอน เดี๋ยวหมี่ค่อยกลับมารับนะคะคุณพ่อ" ทันทีที่ตั้งสติได้หญิงสาวรีบเอ่ยขึ้นก่อนขอเลี่ยงออกมา เพราะรู้สึกอึดอัด
ทันทีที่เดินออกมาหญิงสาวไม่รู้เลยว่าถูกใครบางคนเดินตามออกมา มือหยาบคว้าท่อนแขนเรียวเล็กรั้งเข้าหาตัว "เธอยังไม่เคลียกับฉันเรื่องสกปรกเลยนะ" ใบหน้าคมคายก้มลงเกือบจะแนบชิด "ฉันก็ไม่ได้อยากจะนอนกับเธอนักหรอกนะ แต่ฉันก็ต้องทำหน้าที่ผัวที่ดีไม่ใช่หรอ"
"คุณพูดอะไรของคุณ หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว เราก็แค่แต่งงานกัน ไม่เห็นจำเป็นว่าจะต้องนอนด้วยกัน หรือว่าคุณแอบพิศวาสฉัน ในหัวถึงคิดแต่เรื่องบนเตียง!!"
"การที่ฉันนอนกับเธอ ไม่ใช่เพราะฉันพิศวาสเธอหรอกนะ แต่ฉันต้องใช้ฐานะผัวของเธอให้มันคุ้มค่าสักหน่อย"
"ปะ ปล่อยฉันนะคุณมอร์แกน คุณไม่ได้พิศวาสฉันก็อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!! "
"ปากเก่งให้สุด ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ตอนที่เธอนอนใต้ร่างฉันเธอจะครางเก่งเหมือนตอนนี้ไหม"
"ปล่อยฉันนะ" หญิงสาวพยายามดีดดิ้นให้หลุดออกจากพันธนาการมาเฟียร้าย
"อืออออ......." ดวงตากลมโตเบิกโพรงเมื่อถูกชายหนุ่มตรงหน้ากระชากแขนเข้าหาตัวเขาอย่างแรงริมฝีปากหนาฉกจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างอุกอาจ
เพี้ยะ!!!
ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงตบของหญิงสาว "อย่า-มา-ยุ่ง-กับ-ฉัน" หญิงสาวสะบัดแขนเรียวเล็กเต็มแรงแต่ก็ยังไม่หลุดจากพันธนาการ
"ฉันคิดว่าถ้าฉันล่อเธอตรงนี้คงจะดีไม่น้อย"
"คุณนี่มันหยาบคายจริงๆ รู้จักผู้หญิงครั้งแรกก็ขโมยจูบเขาอย่างน่ารังเกลียด"
"สาวน้อยฉันขอเตือนอะไรเธออย่าง คนอย่างฉัน จะได้ทุกอย่างที่ฉันต้องการแน่นอน ต่อให้แย่งชิงมาฉันก็จะทำ ไม่เว้นแม้แต่ความบริสุทธิ์ของเธอ"
น่ากลัวเหลือเกิน ผู้ชายคนนี้ช่างหน้ากลัวเหลือเกิน ฉันต้องแต่งกับเขาจริงๆ หรอ จริงซิ ฉันหนีไปก็สิ้นเรื่อง
"ถ้าเธอคิดหนี ฉันจะพลิกแผ่นดินตามหาเธอ และถ้าฉันเจอเธอ เธอจะไม่มีวันได้รู้จักคำว่าอิสระอีกเลย ถ้าเธอฉลาดพอ เธอจะไม่ทำมัน" ว่าจบพ่อมาเฟียใหญ่ก็เดินหายไปพร้อมกับลูกน้องนับสิบ
เพราะเธอมีปัญหาส่วนตัวที่บอกใครไม่ได้ ผู้ชายคนเดียวที่เธอไว้วางใจคือพี่ชายที่เคยอยู่ข้างบ้านเธอสมัยเด็ก เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ เธอจึงต้องการความช่วยเหลือจากเขา แต่ทว่า ดันไปทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดคิดว่า 'เด็ก' ที่เล็งเอาไว้จะชอบเพื่อนของตัวเอง จึงจงใจเข้ามาหมายเป็นพ่อสื่อให้เธอด้วยใจที่ 'ไม่บริสุทธิ์' เพราะเขาถือคติที่ว่า "พ่อสื่อพ่อชักมักจะได้เอง"
แฟนเก่า (เคย) ร้าย จะกลับมาง้อขอเธอคืนดี เขาจะขนกลเม็ดเท่าที่คิดได้มาตามตื้อ มารื้อความทรงจำ (ที่ดีๆ) ของเขากับเธอ จะมาทวงเธอคืน และจะมารักษาแผลใจของเธอที่เขาเป็นคนทำไว้ให้หายขาด อย่าคิดหนี เพราะเธอหนีเขาไม่พ้นหรอก ไม่ว่าจะหนีไปไหนครั้งนี้เขาก็จะตามติดเป็นเงาจนเธอต้องยอมคืนดีกับเขาจนได้อย่างแน่นอน
เขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายไม่ว่าเขาจะไปทำอะไรที่ไหน กลับมาทีไรก็ยังคงเจอเธอเสมอ เมื่อแรกรักอะไรก็ดี แต่ทำไมตอนนี้ทุกอย่างถึงเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ มันเพราะเขาหมดรักเธอแล้วหรือเพราะเธอเป็นเพียงของที่เขาจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ เธอเจ็บซ้ำๆ มากขนาดนี้ เธอโง่และไม่เห็นคุณค่าของตัวเองมากขนาดนี้ ควรจะพอได้แล้วใช่ไหม เธอเจ็บพอหรือยัง? เธอยังควรให้โอกาสเขาอยู่ไหม?
เขาเป็นทนายหนุ่มหล่อมากความสามารถที่เพรียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา การศึกษา ฐานะทางบ้าน สังคม เรียกได้ว่าเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ไม่ว่าจะโสด ซิง หรือมีคู่ครองแล้วหากเสนอให้เขาก็พร้อมจะสนองทุกเมื่อ สาวๆ ต่างอยากควบคุม และครอบครองเขา แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าคนอย่างเขาน่ะ 'รักสนุก แต่ไม่ผูกพัน' ก็ตาม คนอย่างเขาไม่เคยคิดหยุดอยู่ที่ใคร ความซิงไม่สามารถผูกมัดเขาได้ จนกระทั่ง... เธอเดินเข้ามาในชีวิตเขา
❤ โปรเจกต์สุดฮอตต้อนรับวาเลนไทน์ Match Love Valentines ❤ เรื่องราวของสาวขี้เหงาทั้งสี่คนที่เกิดอาการ เปลี่ยวใจอยากมีใครสักคน เลยต้องเข้าแอปหาคู่อย่าง MATCH LOVE เพื่อตามหาคู่เดตที่มาทำให้วาเลนไทน์ของพวกเธอ ไม่ต้องเหงาใจอีกต่อไป และแอปนี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการแมตช์รักของพวกเธอ...แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะสมหวังจากแอปหาคู่สักหน่อย? ไปลุ้นกันว่าแอปนี้จะช่วยให้พวกเธอสละโสดได้ไหม...!!!!
กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...
หยุนม่านชิง บุตรสาวของฮูหยินเอกจากจวนโหวหวยอัน ซึ่งถูกสลับตัวตอนอายุยังน้อย และเติบโตในชนบท เมื่อนางได้กลับมาที่จวนท่านโหวหวยอัน นางคาดหวังความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว แต่ไม่คาดคิดว่าเป็นเพียงภาพลวงตาจวนโหวถูกยึดครองโดยหยุนโหรวเจียที่เป็นลูกสาวปลอม ในการวางแผนของลูกสาวปลอมและคู่หมั้นของนาง หยุนม่านชิงต้องแต่งงานในฐานะอนุภรรยา ต้องทำตัวนอบน้อมและก้มหัวให้ทุกคนเพื่อเอาใจคนในบ้าน นางคิดว่าจะได้ความรักและความสามัคคีในครอบครัว แต่กลับต้องถูกทำร้ายอย่างต่อเนื่องจนถึงแก่ชีวิตเมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางกลับมาสู่วันที่เปลี่ยนโชคชะตาของนาง หยุนม่านชิงไม่ยอมอดทนอีกต่อไป นางค่อยๆ เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของลูกสาวปลอม ไม่ได้ต้องการความรักที่เป็นเพียงภาพลวงอีก และได้เรียกคืนทุกสิ่งที่เป็นของนางทีละนิดเมื่อนางตัดสินใจที่จะตัดขาดจากจวนท่านโหวอย่างสิ้นเชิง คนทั้งจวนกลับคุกเข่าขอร้องไม่ให้นางจากไป!
เพื่อค่ารักษาของพ่อ ฟางจิ้งหร่านยอมแทนที่น้องสาว แต่งงานกับชายผู้เสื่อมเสียชื่อเสียงและหูหนวก คืนแรกของวันแต่งงาน เธอค่อยๆ ถอดชุดทีละชิ้น ด้วยความคาดหวัง... แต่กลับได้ยินเพียงคำเตือนเย็นชาจากเขา "การแต่งงานของเราเป็นแค่สัญญา" อยู่ข้างกายชายเจ้าอารมณ์คนนี้ ฟางจิ้งหร่านต้องระมัดระวังทุกเมื่อ โดยกลัวว่าจะทำเขาไม่พอใจเข้า ทุกคนรอคอยดูเธอเสียหน้า... แต่ใครจะไปคิดว่า สามีคนนี้กลับกลายเป็น"ที่พึ่งที่มั่นคงที่สุด"ของเธอ จนกระทั่งวันที่สัญญาครบกำหนด ฟางจิ้งหร่านถือกระเป๋าเตรียมตัวจะจากไป... ชายคนนั้นกลับมีดวงตาแดงก่ำ กระซิบขอร้องว่า "อย่าไป..."
ในชาติก่อน ซูเยว่ซีถูกอวิ๋นถังยวี่ทำร้ายจนตาย ทำผิดต่อครอบครัวของท่านตา และตัวเองยังถูกทรมานจนตาย เกิดใหม่ครั้งนี้ นางตั้งใจจะจัดการกับพวกผู้ชายชั่วและหญิงเลวจัดการพ่อชั่ว เพื่อปกป้องแม่และครอบครัวของท่านตาให้ปลอดภัย พวกผู้ชายชั่วเข้ามาใกล้งั้นเหรอ นางจะใช้แผนให้เขาเสียชื่อเสียง หญิงตีสองหน้าเก่งชอบทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ นางจะเปิดโปงธาตุแท้อีกฝ่ายและไล่นางออกจากจวนซู! ในชาตินี้ สิ่งที่นางต้องทำคือการจัดการพวกปลวกที่แอบแฝงอยู่ในราชสำนัก แก้แค้นคนทรยศ เพื่อปกป้องท่านตาที่เป็นคนซื่อสัตย์ นางใช้มือเรียวเป็นเครื่องมือ ก่อให้เมืองจิงเกิดความวุ่นวาย แต่ท่ามกลางความโกลาหล นางได้พบกับองค์ชาย ผู้ที่ทุกคนเล่าลือว่าเป็นคนพิการ “อวิ๋นเฮิง เจ้าจะมาขวางข้าหรือ” อวิ๋นเฮิงยิ้มเบาๆ “ไม่ ข้าตั้งใจจะมาช่วยเจ้า”
เซียวหลิ่นตาบอดจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ลูกสาวคนรวยทุกคนต่างหลีกเลี่ยงเขา มีแต่สวี่โยวหรานยอมแต่งงานกับเขาโดยไม่ลังเล สามปีต่อมา เซียวหลิ่นกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง จากนั้รเขา็ยื่นข้อตกลงการหย่าเพื่อยุติการแต่งงานนี้ เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า "ฉันพลาดกับชิงชิงมานนานมากพอแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอต้องรอนานกว่านี้!" สวี่โยวหรานลงนามในข้อตกลงการหย่าโดยไม่ลังเล ทุกคนต่างก็หัวเราะเยาะเธอตลอด - หัวเราะเยาะว่าที่เธอแต่งเข้าตระกูลเซียวถือว่าเกาะผู้มีอิทธิพลเข้า จากนั้นก็มาหัวเราะเยาะเธอที่ถูกทอดทิ้ง เป็นหญิงที่ไร้ค่า แต่ทุกคนกลับไม่รู้ว่า เธอคือหมออัศจรรย์ที่รักษาดวงตาของเซียวหลิ่นให้หายดี เป็นผู้ออกแบบเครื่องประดับมูลค่าหลักร้อยล้าน ผู้เป็นมือหนึ่งแห่งหุ้นที่ครองตลาดหุ้น และแม้แต่แฮกเกอร์ระดับแนวหน้าและลูกสาวแท้ๆ ของผู้มีอิทธิพล อดีตสามีมาขอร้องขอคืนดี ซีอีโอผู้เผด็จการก็โยนเซียวหลิ่นออกไปนอกประตูอย่างเย็นชา "ดูดีๆ นี่ภรรยาของผม"
ตระกูลซูล่มสลาย จวนเจิ้นกั๋วทั้งตระกูลถูกประหารชีวิตในคืนเดียว ชาติก่อน… ซูเฉิงอิ้งถูกน้องสาวหลอกใช้ ถูกชายเจ้าชู้เล่นตลก ชาติก่อน… ซูเฉิงอิ้งใช้ชีวิตอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่แคว้นเป่ยเหลียงสิบกว่าปี แต่กลับถูกกล่าวหาว่าคบคิดกับศัตรู คนทั้งแคว้นเซิ่งถังต่างก็ด่าทอยกใหญ่ ชาติก่อน… ซูเฉิงอิ้งต้องยืนมองน้องสาวกับรักแรกของตนสนิทสนมกัน ครองโลก ส่วนตัวเองกลับโดนประหารชีวิต เลือดสาดตะวัน เมื่อตื่นขึ้นอีกครั้ง… ซูเฉิงอิ้งถือดาบกลับมา ฟาดแรก… ตัดสายเลือด ฟันน้องสาวอกตัญญู ฟาดที่สอง… ตัดความรัก ฟันรักแรกที่หน้าเนื้อใจเสือ ฟาดที่สาม… ตัดคำพูด ฟันทุกเสียงนินทาของเป่ยเหลียงที่บิดเบือนความจริง ฟาดที่สี่… ตงฟางไป๋เยว่ “หรือว่าฮูหยินอยากจะฆ่าสามีผู้นี้ด้วยหรือ” ซูเฉิงอิ้ง“หุบปาก…”
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY