คุณรู้จักความสัมพันธ์ที่เรียกว่า Friend with benefit ไหมถ้าไม่รู้จักผมจะอธิบายให้ฟังคร่าวๆ Friend with benefit คือ ความสัมพันธ์แบบเพื่อน ที่มีเซ็กส์กันได้อย่างเดียวห้ามมีความรู้สึกไม่ให้คิดไปไกลกว่านี
คุณรู้จักความสัมพันธ์ที่เรียกว่า Friend with benefit ไหมถ้าไม่รู้จักผมจะอธิบายให้ฟังคร่าวๆ Friend with benefit คือ ความสัมพันธ์แบบเพื่อน ที่มีเซ็กส์กันได้อย่างเดียวห้ามมีความรู้สึกไม่ให้คิดไปไกลกว่านี
คุณรู้จักความสัมพันธ์ที่เรียกว่า Friend with benefit ไหม
ถ้าไม่รู้จักผมจะอธิบายให้ฟังคร่าวๆ Friend with benefit คือ ความสัมพันธ์แบบเพื่อน ที่มีเซ็กส์กันได้อย่างเดียว ซึ่งห้ามมีความรู้สึกไม่ให้คิดไปไกลกว่าสถานะที่เป็นอยู่ ไม่หึง ไม่หวง หรือทำตัวเกินกว่าสถานะที่เป็น
ครับตอนนี้ชีวิตของผมเป็นแบบนั้น ความสัมพันธ์แบบนี้มันเกิดขึ้นเพราะความโลเลของผมเอง
"นายไม่มีสิทธิ์มาหึงฉันนะเกรย์"
กะเพาหยัดกายลุกขึ้นยืนหลังจากที่เพิ่งเสร็จกิจกรรมบนเตียงกับเกรย์เพื่อนสนิทของเธอไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เรื่องของเธอกับเขามันเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วเพียงแค่ไม่มีใครรู้เท่านั้น
"ทำไมวะเพรา ฉันเอาแกได้แต่ไม่มีสิทธิ์เป็นผัวแกรึไง"
"ฉันไม่อยากเจ็บเพราะนายอีกเกรย์ เสร็จแล้วก็ออกไป"
"ได้ฉันแล้วก็ไล่ฉันอย่างหมูอย่างหมาทุกครั้ง"
"เพราะนายมันเป็นหมาไง ไอ้หมาหวงก้าง"
สองหนุ่มสาวเชือดเฉือนกันอย่างเอาเป็นเอาตายในขณะที่ร่างกายของทั้งคู่ยังเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงนอนสีขาวในคอนโดของกะเพรา
"เลิกยุ่งกับมันซะเพรา อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"
"อย่ามายุ่งกับฉัน!!"
"อย่ายุ่งงั้นเหรอ"
กะเพราจ้องหน้าเกรย์อย่าเอาเรื่อง ในขณะที่เกรย์เองก็จ้องเธอกลับอย่างไม่ละสายตาเหมือนกัน ชายหนุ่มจับแขนของหญิงสาวกระชากเข้าหาตัว
"ฉันคงยอมเธอมากไปใช่ไหมเพรา เธอถึงคิดว่าเธอจะทำยังไงกับฉันก็ได้"
"ทำไม!! นายจะเลิกเป็นเพื่อนกับฉันก็ได้นะ เพราะฉันเองก็เบื่อที่จะกินนายคนเดียวแล้วเหมือนกัน"
"เพรา!!"
" ... "
"ฉันเลิกเป็นเพื่อนเธอแน่ เพราะฉันจะมาเป็นผัวเธอแทน"
"อื้ออออ!!"
หญิงสาวเบิกตาโตขึ้นเมื่อถูกกระแทกจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอใช้มือเรียวกำกำปั้นทุบแผงอกแกร่งของชายหนุ่มหนักๆ ยิ่งทุบเขาแรงเท่าไหร่เขายิ่งบดขยี้ริมฝีปากของเธอด้วยความรุนแรงอย่างเร่าร้อน จนริมฝีปากอวบอิ่มของเธอบวมเจ่อ
"ร่างกายของเธอมันเป็นของฉัน"
"หึ"
"หัวใจของเธอก็ต้องเป็นคนฉันคนเดียวเพรา"
ชายหนุ่มใช้มือหนาเพียงข้างเดียวจับเรียวขาของหญิงสาวให้แยกออกกว้าง เขาก้มลงดูดดุนใช้เรียวลิ้นสัมผัสกับยอดปทุมถันบวมเป่งของเธอ
ทั้งเธอ และเขาเพิ่งผ่านบทรักร้อนแรงกันมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน หลังจากเหน็ดเหนื่อยเพราะกิจกรรมบนเตียงนอนทั้งเขาและเธอก็ผล็อยหลับไปพร้อมกัน
แต่เธอและเขาต้องตื่นมาทะเลาะกันอีกครั้งเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือของกะเพราดังแจ้งเตือน เกรย์ที่ได้ยินเสียงนั้นก่อนถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดูพบข้อความจากคนที่เกลียดชังส่งมาหากะเพรา
'วันนี้สามทุ่มที่ผับเดิมนะ'
เขามันเป็นคนหวงของถึงแม้จะมีอะไรกันกับกะเพรามาหลายครั้งแล้วแต่เธอก็ไม่ให้สถานะเขาสักที แต่ถึงยังไงกะเพราก็ต้องเป็นของเขาอยู่แล้ว และเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
ปึก!
"อื้อออออ!! จะ ... เจ็บนะเกรย์"
ชายหนุ่มดันแก่นกายใหญ่เข้าช่องทางรักคับแคบของหญิงสาวจนสุดความยาวของมันในคราวเดียว เขาอยากจะสั่งสอนเธอให้เธอได้รู้ ว่าเธอเป็นของใคร
"ฉันไม่ให้เธอไป"
"เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะเกรย์ นายไม่มีสิทธิ์"
"ทั้งๆ ที่ฉันกระแทกเธออยู่ เธอยังกล้าพูดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ"
สะโพกหนาขยับเข้าออกด้วยจังหวะรักที่หนักหน่วง ทำให้ร่างกายของหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างของเขาโยกคลอนไปตามแรงส่งของช่วงล่าง
มือหนาบีบเคล้นหน้าอกใหญ่ของเธอเต็มแรง จนคนที่ถูกกระทำเบ้หน้าเพราะความเจ็บปวด มือเรียวของเธอกำแน่นพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้ หญิงสาวทุบแผงอกแกร่งของเขาระรัวต้องการบ่งบอกให้เขารู้ว่าเธอไม่พอใจ
"เธอเป็นเมียฉัน"
"อ๊าา~ ยะ ... หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว"
"แล้วใครมันกระแทกร่องเธออยู่วะ"
"คิดว่าฉันเอากับนายคนเดียวรึไง"
ชายหนุ่มหยุดการกระทำของตัวเองลงในทันที คำพูดของเธอมันเหมือนกับคมมีดที่กรีดลงกลางใจ ไม่ใช่เขาไม่เชื่อใจเธอ แต่เพราะเขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าพูดออกมาแบบนั้น
"เอามันออกไป"
"เดี๋ยวดิ"
"อะไรอีกละ"
"ฉันยังไม่เสร็จ"
พูดจบชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกเข้าออกด้วยความรุนแรงอีกครั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องนอน ทั้งๆ ที่ภายในห้องมีไอเย็นของเครื่องปรับอากาศกระทบลงมา แต่ร่างกายของชายหญิงที่ขยับโยกอยู่บนเตียงกลับร้อนรุ่มราวกับยืนอยู่กลางทะเลทราย
"อ๊าาา~ ยะ ... อย่าปล่อยในนะ"
ชายหนุ่มเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาหยัดกายขึ้นนั่งชันเข่า สองมือหนาดึงรั้งต้นขาสวยของเธอเข้าหาตัว เขายกสะโพกของเธอขึ้นเล็กน้อยแล้วสาดความเสียวซ่านใส่เธออย่างบ้าคลั่ง
"เธอก็รู้เพรา ว่าฉันเอาแต่ใจขนาดไหน"
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
"ซี้ดดดดด~ ของเธอมันตอดฉัน"
"อ๊าา~ เกรย์~"
"ปากก็บอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่เธอก็ครางชื่อฉันไม่หยุด"
ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงขบเม้นยอดปทุมถันที่แข็งชันตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า เขาใช้เรียวลิ้นไล่เลียจนหญิงสาวบิดเร่าร่างกายไปมา
ดอกไม้งามปลดปล่อยน้ำเมือกใสออกมาอย่างต่อเนื่องทำให้ชายหนุ่มแสยะยิ้มร้ายด้วยความพึงพอใจ
"เหมือนตรงนั้นของเธอมันมันจะรับแค่ฉันคนเดียวนะเพรา"
มือหนาลูบไล้หน้าท้องบางอย่างแผ่วเบา เขาขบเม้นปลายยอดปทุมถันอีกครั้งขณะที่เลื่อนฝ่ามือลงไปบดคลึงปุ่มกระสันของเธอแล้วขยับสะโพกเข้าออกไปด้วย
"อ๊าา~ ... "
ชายหนุ่มเชิดหน้าเปล่งเสียงคำรามลั่นเมื่อร่างกายของเขาเริ่มกระตุกเกร็ง ภายในกายสาวกระตุกตอดรัดแก่นกายใหญ่หนุบหนับราวกับกำลังร่ายมนต์คาถาใส่เขาอย่างนั่นแหละ ความคับแน่นของเธอมันทำให้เขาเสพติดเธอ
หน้าท้องบางของเธอกระตุกเกร็งไม่ต่างจากเขานัก ชายหนุ่มรีบเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นให้เร็วขึ้น ร่างกายของเขาและเธอกระตุกเกร็งพร้อมปลดปล่อยห้วงอารมย์สุดท้ายออกมาพร้อมๆ กัน
"ซี้ดดดดดดดด~ // อ๊าาาาาาาา !!"
เกรย์ยังขยับสะโพกเข้าออกอีกสองสามครั้งเขาใช้นิ้วชี้สะกิดยอดปทุมถันเล่นอย่างหยอกเย้า พร้อมกับไล่ดูดเนินอกของหญิงสาวไปจนทั่ว ฝากรอยรักเอาไว้ให้เธอ
"ฉันเป็นเจ้าของเธอ"
"อย่ามโน"
"แล้วเราเป็นอะไรกันละ"
"เกรย์เราเป็นได้แค่เพื่อนกันเท่านั้น ฉันหวังว่านายจะเข้าใจนะ"
"คิดจะฟันฉันแล้วทิ้ง เธอหวังมากไปรึเปล่าเพรา"
"ฟันแล้วทิ้งอะไร ฉันก็เสียหายนะ"
"แต่ฉันเสียน้ำ"
"ฉันก็เสียเหมือนกัน!!"
เพราะเธอมีปัญหาส่วนตัวที่บอกใครไม่ได้ ผู้ชายคนเดียวที่เธอไว้วางใจคือพี่ชายที่เคยอยู่ข้างบ้านเธอสมัยเด็ก เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ เธอจึงต้องการความช่วยเหลือจากเขา แต่ทว่า ดันไปทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดคิดว่า 'เด็ก' ที่เล็งเอาไว้จะชอบเพื่อนของตัวเอง จึงจงใจเข้ามาหมายเป็นพ่อสื่อให้เธอด้วยใจที่ 'ไม่บริสุทธิ์' เพราะเขาถือคติที่ว่า "พ่อสื่อพ่อชักมักจะได้เอง"
แฟนเก่า (เคย) ร้าย จะกลับมาง้อขอเธอคืนดี เขาจะขนกลเม็ดเท่าที่คิดได้มาตามตื้อ มารื้อความทรงจำ (ที่ดีๆ) ของเขากับเธอ จะมาทวงเธอคืน และจะมารักษาแผลใจของเธอที่เขาเป็นคนทำไว้ให้หายขาด อย่าคิดหนี เพราะเธอหนีเขาไม่พ้นหรอก ไม่ว่าจะหนีไปไหนครั้งนี้เขาก็จะตามติดเป็นเงาจนเธอต้องยอมคืนดีกับเขาจนได้อย่างแน่นอน
เขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายไม่ว่าเขาจะไปทำอะไรที่ไหน กลับมาทีไรก็ยังคงเจอเธอเสมอ เมื่อแรกรักอะไรก็ดี แต่ทำไมตอนนี้ทุกอย่างถึงเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ มันเพราะเขาหมดรักเธอแล้วหรือเพราะเธอเป็นเพียงของที่เขาจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ เธอเจ็บซ้ำๆ มากขนาดนี้ เธอโง่และไม่เห็นคุณค่าของตัวเองมากขนาดนี้ ควรจะพอได้แล้วใช่ไหม เธอเจ็บพอหรือยัง? เธอยังควรให้โอกาสเขาอยู่ไหม?
เขาเป็นทนายหนุ่มหล่อมากความสามารถที่เพรียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา การศึกษา ฐานะทางบ้าน สังคม เรียกได้ว่าเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ไม่ว่าจะโสด ซิง หรือมีคู่ครองแล้วหากเสนอให้เขาก็พร้อมจะสนองทุกเมื่อ สาวๆ ต่างอยากควบคุม และครอบครองเขา แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าคนอย่างเขาน่ะ 'รักสนุก แต่ไม่ผูกพัน' ก็ตาม คนอย่างเขาไม่เคยคิดหยุดอยู่ที่ใคร ความซิงไม่สามารถผูกมัดเขาได้ จนกระทั่ง... เธอเดินเข้ามาในชีวิตเขา
❤ โปรเจกต์สุดฮอตต้อนรับวาเลนไทน์ Match Love Valentines ❤ เรื่องราวของสาวขี้เหงาทั้งสี่คนที่เกิดอาการ เปลี่ยวใจอยากมีใครสักคน เลยต้องเข้าแอปหาคู่อย่าง MATCH LOVE เพื่อตามหาคู่เดตที่มาทำให้วาเลนไทน์ของพวกเธอ ไม่ต้องเหงาใจอีกต่อไป และแอปนี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการแมตช์รักของพวกเธอ...แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะสมหวังจากแอปหาคู่สักหน่อย? ไปลุ้นกันว่าแอปนี้จะช่วยให้พวกเธอสละโสดได้ไหม...!!!!
ธาริกาทนเห็นน้ำตาของวาติยาแฝดน้องไม่ได้ เธอจึงสลับตัวกับน้องสาว เพื่อมาจัดการ นายราเชนทร์ สามีจอมปลอมของวาติยา ให้รู้ซะบ้างว่า ผู้หญิงไม่ได้อ่อนแอทุกคน ...... “เธอออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไป!” ราเชนทร์ไล่หญิงสาวความโมโห “ไม่ไป แก้วเพิ่งมาจะไล่แก้วไปไหนล่ะคะ คืนนี้แก้วจะทวนความจำให้พี่เชนทร์ รับรองพรุ่งนี้พี่เชนทร์ไม่มีทางไล่แก้วออกจากบ้านแน่นอนค่ะ” “ไป! ฉันบอกให้เธอออกไปจากบ้านของฉัน แม่โสเภณี!” ราเชนทร์เริ่มตัวสั่นเพราะความโกรธ เขาไม่เคยโกรธใครเท่าผู้หญิงคนนี้เลย ทั้งโกรธทั้งเกลียด ทั้งขยะแขยง “คำก็โสเภณี สองคำก็โสเภณี ถามหน่อยเถอะว่าถ้าเมียเป็นโสเภณีแล้วผัวจะเป็นอะไร ก็เป็นแมงดาไง แสดงว่าพี่เชนทร์เป็นแมงดา ส่วนบ้านหลังนี้ก็เป็นซ่อง ” ธาริกาสวนกลับอย่างเจ็บแสบ ทำให้ราเชนทร์ถึงกับอึ้ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ แล้วเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างบันได เขาเงื้อมือขึ้นสูงหมายจะตบใบหน้านวล แต่เสียงหวานใสของธาริกาก็ดังขึ้นมาเสียก่อน “ตบสิ คุณตบฉัน ฉันจะตบคุณด้วยรองเท้าข้างนี้ เอาสิ! ตบสิ!” ธาริกาถือรองเท้าส้นสูงสีดำขึ้นเหนือศีรษะ ตั้งท่าจะฟาดกับใบหน้าของเขาทันทีที่เธอถูกทำร้าย ราเชนทร์ไม่คิดว่าวาติยาคนใหม่จะกล้าทำกับเขาแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาวาติยาคนเดิมไม่กล้าขึ้นเสียงกับเขา เขาว่าแรงๆ ก็เอาแต่ร้องไห้ แต่วาติยาคนนี้เถียงเขาทุกคำ แถมยังสู้ถ้าหากเขาคิดทำร้ายเธอ ร้ายมาร้ายกลับ...ไม่โกง
“ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ” “ผู้หญิงแบบฉันมันเป็นยังไง” “ก็อยากได้ผัวของคนอื่นไง!!!”
ซ่งจิ่งถังรักฮั่วอวิ๋นเซินอย่างลึกซึ้งนานถึงสิบห้าปี แต่ในวันที่เธอคลอดลูกกลับตกอยู่ในอาการโคม่า ขณะที่ฮั่วอวิ๋นเซินกระซิบข้างหูเธออย่างอ่อนโยนว่า "ถังถัง อย่าฟื้นขึ้นมาอีกเลย สำหรับฉัน เธอไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว" ซ่งจิ่งถังเคยคิดว่าสามีของเธอเป็นคนอ่อนโยนและรักใคร่ตัวเอง แต่จริงๆ แล้วเขามีแต่ความเกลียดชังและใช้ประโยชน์จากเธอเท่านั้น และลูกๆ ที่เธอเสี่ยงชีวิตให้กำเนิด กลับเรียกหญิงสาวคนอื่นว่า 'แม่' ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่อหน้าที่เตียงคนไข้ของเธอ เมื่อซ่งจิ่งถังฟื้นขึ้นมา สิ่งแรกที่เธอทำคือการตัดสินใจหย่าขาดอย่างเด็ดขาด! แต่หลังจากหย่าแล้ว ฮั่วอวิ๋นเซินจึงเริ่มตระหนักว่า ชีวิตที่ผ่านมาของเขาเต็มไปด้วยเงาของซ่งจิ่งถัง หญิงคนนี้กลายเป็นความเคยชินของเขา เมื่อพบกันอีกครั้ง ซ่งจิ่งถังปรากฏตัวในที่ประชุมในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ เธอเปล่งประกายจนทุกคนต้องหันมามอง หญิงคนนี้ที่เคยมีแต่เขาในใจ บัดนี้กลับไม่แม้แต่จะมองเขาอีก ฮั่วอวิ๋นเซินคิดว่าเธอแค่ยังโกรธอยู่ ถ้าเขาเอ่ยปากพูดนิดหน่อย ซ่งจิ่งถังจะต้องกลับไปหาเขาแน่นอน เพราะเธอรักเขาหมดหัวใจ แต่ต่อมา ในงานหมั้นของผู้นำคนใหม่ของตระกูลเพ่ย เขาเห็นซ่งจิ่งถังสวมชุดแต่งงานหรูหรา ยิ้มอย่างเปี่ยมสุขและกอดแน่นเพ่ยตู้พร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่ ฮั่วอวิ๋นเซินอิจฉาจนแทบคลั่ง เขาตาแดงก่ำและบีบแก้วจนแตก เลือดไหลไม่หยุด...
ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ
หนานอันพริตตี้สาวสู้ชีวิตอายุยี่สิบปีแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งอย่างหนักและอยากได้เขามาเป็นแฟนใจจะขาด แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเธอ หญิงสาวได้ไปดูดวงแม่หมอคนนั้นจึงบอกให้เธอมาขอพรที่ศาลเจ้าเล็ก ๆ ในอำเภอแห่งหนึ่งที่ห่างไกลเพื่อให้เธอสมหวังและต้องไปในวันที่ฟ้ามืดที่สุดของเดือนในอีกสองวันข้างหน้าถึงจะเห็นผล หนานอันเชื่อแม่หมอเพราะอยากได้ผัว เธอจึงไม่รอช้ารีบคว้ากระเป๋าเป้เดินทางมายังศาลเจ้าทันที เมื่อหนานอันเข้าไปภายในศาลเจ้าก็พบว่า มีสตรีสูงวัยคนหนึ่งอายุราวหกสิบกว่าปีกำลังกวาดศาลเจ้าอยู่ ...... "ได้ของสิ่งนี้ไปต้องสมหวังอย่างแน่นอน" คุณยายพูดพร้อมกับรอยยิ้ม น้ำเสียงนี้ฟังดูเยือกเย็นเป็นอย่างยิ่ง หนานอันยิ้มให้คุณยายจู่ ๆ ขนแขนของเธอก็ตั้งชันขึ้นมา เธอกำลังจะลุกขึ้นในตอนนั้นก็เกิดฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมา หนานอันหวีดร้องด้วยความตกใจทว่าเมื่อหันไปมองคุณยายเธอไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว หนานอันประหลาดใจมากร้องเรียกคุณยายอยู่หลายคำ แต่ว่าในตอนนี้เธอก็ไม่มีเวลาให้คิดสิ่งใดแล้วเพราะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้นเมื่อฟ้าผ่าลงมาที่ศาลเจ้าเข้าอย่างจังหนานอันที่อยู่ด้านในจึงถูกฟ้าผ่าไปด้วยและสติดับวูบลงไปทันใด ไม่รู้ว่านานเท่าใดที่หนานอันตกอยู่ในความมืดมิด และเมื่อเธอตื่นขึ้นมาทุกอย่างรอบกายของเธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...
หลังจากแต่งงานได้สองปี เซี่ยหนิงซีนอนจมกองเลือดเมื่อเธอคลอดบุตรยาก แต่เธอลืมไปว่าวันนี้เป็นงานแต่งงานของเขากับคนอื่น ฮั่วหนานเซียวพูดว่า "คลอดเด็กออกมา เราไปหย่ากัน" สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือเด็กที่อยู่ในท้องของเธอ แต่ทารกที่เพิ่งเกิดใหม่กลับต้องไปเรียกคนอื่นเป็นแม่ เซี่ยหนิงซียอมตายบนห้องผ่าตัดเสียดีกว่า แต่ปรากฏว่ามีทารกในครรภ์สองคนอยู่ในท้องของเธอ! เมื่อพวกเขาพบกันอีกครั้ง เขาก็ตกหลุมรักเธอ แต่เธอก็จะแต่งงานกับคนอื่นไปแล้ว และมีลูกสองคน ฮั่วหนานเซียวเป็นบ้าขึ้นมาและวิ่งไปในงานแต่งงานของเธอ... "ฮั่วหนานเซียว ฉันตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้ฉันจะเอาชีวิตคุณให้ได้ " เซี่ยหนิงซีทำลายคนรักของเธอด้วยมือของเธอเอง แต่เธอไม่รู้ว่าตอนที่เขารู้ว่าเธอเสียชีวิตนั้น ฮั่วหนานเซียวไม่เปิดใจให้ใครอีกตั้งแต่คืนนั้น เขารอมาตั้งพันกว่าวันด้วยความทุกข์ใจเพียงเพื่อพบเธออีกครั้ง...
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY