พี่สาวครับ ตอนนี้ผมเป็นหนุ่มแล้วครับ ผมอยากกอด อยากหอม อยากจับ อยากเหลือเกินครับ อยากจะจับพี่ทำเมีย...
พี่สาวครับ ตอนนี้ผมเป็นหนุ่มแล้วครับ ผมอยากกอด อยากหอม อยากจับ อยากเหลือเกินครับ อยากจะจับพี่ทำเมีย...
แดดรำไรในเวลาหกโมงเย็น
รถกระบะแคปกลางเก่ากลางใหม่สีดำคันหนึ่งขับเข้ามาในหมู่บ้านแถบชนบท ที่แม้ว่าถนนหนทางจะเป็นลาดยางมะตอยแล้วแต่สองข้างทางก็ยังเต็มไปด้วยทุ่งนาและป่าอ้อย ชวนให้รู้สึกวังเวงชอบกล
รถยนต์คันนั้นหยุดที่หน้าบ้านไม้ชั้นเดียวยกพื้นหลังหนึ่งที่มีรั้วรอบขอบชิดเป็นปูนเรียบร้อยมั่นคง บริเวณบ้านมีต้นไม้ใบหญ้าขึ้นรกครึ้มไปหมดด้วยว่าถูกทิ้งไว้เป็นเวลาเนิ่นนาน ปีหนึ่งคนเป็นเจ้าของบ้านจะกลับมาสักครั้งสองครั้ง รถจอดสนิท ก่อนชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สองคนจะ เปิดประตูรถเดินลงมาแล้วบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบ คนหนึ่งคล้ำคมอย่างชายไทย อีกคนผิวขาวกว่า คนคล้ำกว่าคือ ชิน และอีกคนคือ บอย ทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็ก บ้านอยู่ห่างกันเพียงสามหลัง ชินแก่กว่า บอยสองปีแต่ด้วยความที่เล่นมาด้วยกันแต่เล็กแต่น้อยเลยไม่ได้ถือสาเรื่องคำเรียกขานว่าต้องเรียกพี่เรียกน้องแต่อย่างใด “ ทำไมเงียบจังวะ ไหนพี่บีบอกว่ามาถึงแล้ว ” ชินถามขึ้นเมื่อมองเข้าไปในบ้านของบอยแล้วเห็นว่าประตูยังปิดสนิทและไม่มีใครเดินออกมาดูเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์ “ เออ นั่นสิ ไม่แน่ว่าอาจจะไปบ้านงานแล้วมั้ง ”
บอยตอบพลางเดินไปเปิดประตูรั้วเพื่อจะเลี้ยวรถเข้าไปเก็บในบ้าน
ทั้งคู่อยู่หมู่บ้านเดียวกัน หมู่บ้านเล็ก ๆ ในชนบทแบบนี้ คนในหมู่บ้านรู้จักกันหมด จึงมีความรักความห่วงใยกันแบบญาติพี่น้อง มีอะไรก็ช่วยเหลือเจือจุน ถ้อยทีถ้อยอาศัย และวันนี้ที่หมู่บ้าน ตาชด ผู้เป็นคนเก่าคนแก่ เป็นที่นับหน้าถือตาและคนในหมู่บ้านนับถือเป็นญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง และแกยังพ่วงตำแหน่งมัคนายกประจำหมู่บ้านได้เสียชีวิตลงด้วยโรคชรา ชินกับบอยจึงต้องลางานที่อู่เฮียเสือเพื่อกลับมาช่วยงานศพส่งท่านเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากมีน้องในหมู่บ้านส่งข่าวไปทางเฟซบุ๊ก
“ มึงไม่ไปบ้านก่อนเหรอ ” อีกฝ่ายส่ายหน้า
“ แม่กูคงไปทำกับข้าวบ้านงานโน่นแหละ กลางคืนก็นอนบ้านงาน เล่นไพ่ไฮโลควบตำแหน่งแม่ครัว กูไม่อยากนอนที่บ้านคนเดียว ”
“ กลัวผีอีกตามเคยสิมึงอะ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแถมปากก็เสียแล้วยังเสือกกลัวผี ”
“ หรือมึงไม่กลัว ตาชดแกขี้แกล้งด้วย ตอนเด็ก ๆ ชอบหลอกกูว่าถ้าขโมยลูกมะตูมที่วัด ผีเปรตจะตามมาจกตับถึงบ้าน ”
“ ก็มึงเสือกไปขโมยของวัด ตาชดแกเป็นมัคนายกก็ต้องหาวิธีหลอกแบบนี้แหละ ”
“ เออ ๆ ยังไงก็เหอะ วันนี้ขอกูนอนบ้านมึงนะ ”
“ อืม ” บอยตอบสั้น ๆ ก่อนที่จะขับรถยนต์มือสองที่เขาเก็บเงินผ่อนด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองเข้าไปจอดที่ลานกว้างหน้าบ้าน ก่อนที่ประตูบ้านจะถูกเปิดออกพร้อมเสียงใสเรียกทักทายมาจากบนนั้น
“ มาถึงกันแล้วเหรอ บอย ชิน ! ” ชินเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงก่อนจะฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้เห็นเจ้าของเสียง
หญิงสาววัยสามสิบรูปร่างอวบอัด ผิวขาวเช่นเดียวกับ ผู้เป็นน้องชาย ใบหน้าสวยหวาน ดวงตากลมโต คิ้วโก่งสวย ขนตางอนเป็นแพ ผมยาวดำขลับปล่อยสยายเคลียคลอเต็มแผ่นหลัง เธอฉีกยิ้มกว้าง ทำให้เห็นรอยบุ๋มของลักยิ้มที่แก้มซ้าย
หัวใจของชินชุ่มฉ่ำ ผ่านไปไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปี รอยยิ้มนั้นยังคงจรรโลงหัวใจของเขาเสมอ แม้ว่าเธอจะมีสถานะเป็นดังพี่สาว และมีเจ้าของแล้วก็ตามที
“ ถึงแล้วสิครับพี่บี ถ้าไม่ถึงจะเห็นเหรอ ” เขาตอบกวน ๆ พลางสะพายเป้เดินขึ้นบันได หญิงสาวเท้าสะเอวแล้วค้อนขวับ
“ ปากดีไม่หาย กี่ปี ๆ ก็ปากดีเหมือนเดิม ”
“ ไม่ได้ดีแต่ปากนะพี่ อย่างอื่นก็ดีด้วย ”
“ พอ ๆ พูดมากเดี๋ยวปากจะมีสี ไหนมากอดหน่อยซิ ”
เธออ้าแขวนกว้าง ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปกอดรัดเธอเต็มเหนี่ยวจนคนโดนกอดร้องลั่น
“ โอ๊ย กอดแน่นอะไรขนาดนี้ เดี๋ยวพี่ก็หายใจไม่ออกตายพอดี ”
“ ไม่ได้เจอตัวเป็น ๆ ตั้งสามปี ขอกอดให้ชุ่มปอดหน่อยเหอะน่า ” คนตัวโตงึมงำอยู่บนศีรษะ
“ แต่ก็เห็นกันผ่านวีดีโอคอลบ่อย ๆ ไหมล่ะ ”
“ มันไม่เหมือนกันหรอก เห็นผ่านมือถือกับตัวเป็น ๆ นุ่มนิ่มเป็นก้อน ๆ แบบนี้ ”
“ นี่หลอกด่าว่าพี่อ้วนใช่ไหมเนี่ยชิน ปล่อยเลยนะ ” คนถูกกอดพูดกลั้วหัวเราะ
“ จะผอมจะอ้วนก็ดีหมดแหละ ถ้าได้กอดแบบนี้ ผมคิดถึงพี่มากเลย รู้ไหม ” เสียงกระเส่าที่ท้ายประโยคและ วงแขนแข็งแรงที่กระชับร่างหล่อนให้แน่นเข้า ทำให้บีรู้สึกแปลก ๆ
“ โคตรคิดถึงพี่เลย ” เขายังพร่ำบอกไม่หยุด คนเป็นพี่สาวเลยยกมือกอดตอบบ้าง
“ พี่ก็คิดถึงชินเหมือนกัน ”
พลันน้องชายที่แท้จริงก็โผล่พรวดขึ้นบันไดมาแล้วแกะมือชินออกจากพี่สาวตัวเอง
โปรย : " ขออีกครั้งได้ไหม " " หมายถึงโอกาสเหรอคะ " " ก็ โอกาสด้วย อย่างอื่นด้วย " เธอยิ้ม ขยับเข้าไปหาแล้วกระซิบข้างหูเขาเบา ๆ " อย่างอื่นนี่คืออะไรเหรอคะ " ลมหายใจอุ่น ๆ เป่าลงที่ซอกคอ และเธอตั้งใจแตะริมฝีปากให้ถากบนใบหูของเขา เพียงเท่านั้นเลือดหนุ่มก็เดือดพล่านเหลือเกินแล้ว " พูดได้เหรอ " " ถ้าไม่อยากพูด ทำเลยก็ได้ " ++++++++++++ มาเซ้ นางเอกเราสู้คนค่ะคุณขา หมายเหตุ : แมธธิว พระเอกของเรื่องนี้ เป็นตัวละครหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสนิทจากเรื่อง คุณแสนร้าย , น้องนุ่ง , เล่ห์ร้อน ทุกเรื่องจะมีตัวละครทั้งสี่ปรากฏในเรื่อง แต่เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวข้อง สามารถอ่านแยกกันได้ แต่ถ้าจะให้ม่วนจอยครบสูตรก็ฝากทั้งสี่ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ++++++++++++++++++++++++ 4 เรื่อง 4 รส 4 หนุ่ม ดังนี้ 1. คุณแสนร้าย (แสนสราญ + หนึ่งฤทัย) 2. ขออีกครั้ง (แมธธิว + พราวด์ ) 3. น้องนุ่ง (เอกบุรุษ + เขมิรา) 4. เล่ห์ร้อน (เขมมะ + ขนม)
เธอไม่ได้ชอบเบา ๆ หรอก ฉันรู้ดี... โปรย : จากเด็กในบ้านที่มีสัมพันธ์กันลับ ๆ วันหนึ่งเธอตัดสินใจโบยบินไปจากอ้อมอก ตอนนั้นเขาพึ่งรู้หัวใจตัวเอง เขาหวง เขาหึง เขาคิดถึง เขาคลั่งแทบบ้า และจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอคืนมา ! ตัวอย่าง : " คุณแสนมีธุระอะไรคะ " ใบหน้าหล่อเหลาที่เรียบเฉยยกยิ้มมุมปากทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น " พูดจาดูห่างเหินจังนะ " " คุณทราบได้ยังไงคะว่าหนึ่งอยู่ที่นี่ " " ก็แค่บังเอิญผ่านมา " " บังเอิญแน่เหรอคะ " " แน่สิ ทำไมล่ะ ที่นี่มันร้านกาแฟที่ลูกค้าที่ไหนจะมาซื้อก็ได้ทั้งนั้น รวมถึงฉันด้วย " " หนึ่งจะปิดร้านแล้วค่ะ " " ใจดำจังนะ ออกมาไม่บอกไม่กล่าว รีบอะไรขนาดนั้น " คราวนี้เธอเงียบ เขาจึงยิงคำถามต่อ " เห็นน้าละมุนบอกว่าวันที่ขนของมีหนุ่มไปรับ " คำพูดนั้นทำให้เธอเชิดหน้าขึ้น " ค่ะ แฟนหนึ่งเอง หนึ่งย้ายมาอยู่กับเขาที่นี่ " เธอเน้นย้ำคำว่า ที่นี่ ให้เขาได้ยินชัด ๆ เขานิ่งไปชั่วขณะก่อนจะยิ้มออกมา " แต่ตอนนี้ร้านดูเงียบ ๆ แฟนไม่อยู่เหรอ " " คุณแสนจะสั่งอะไรไหมคะ ถ้าไม่สั่งหนึ่งขออนุญาตเชิญกลับ เพราะหนึ่งต้องปิดร้าน " " นี่เป็นแม่ค้ายังไงจะไล่ลูกค้าออกจากร้าน ใจร้ายจังนะ " เธอยืนจ้องเขาเขม็ง คิ้วได้รูปขมวดนิด ๆ อย่างหงุดหงิด แสนสราญนึกสนุกที่ได้เห็นท่าทีแข็งกร้าวต่อต้าน และคนสันดานเสียอย่างเขาก็ชอบที่จะเอาชนะเสียด้วยสิ " อยากได้เครื่องดื่ม " " รับอะไรดีคะ " " นมสด " " นมสดไม่มีค่ะ เมนูตามนี้เลย " เธอผายมือไปยังป้ายเมนูไม้แบบมินิมอลน่ารักที่มีรายชื่อเครื่องดื่มอยู่บนนั้น แต่เขาไม่ได้มองตามไปที่นั่น สายตากรุ้มกริ่มจ้องอยู่ที่อกอวบ แม้มีเสื้อยืดสีขาวสกรีนชื่อร้านห่อหุ้มอีกทั้งผ้ากันเปื้อนทับอีกชั้น แต่เธอก็ยังรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่เกิดขึ้นภายในทรวงเพียงถูกเขาจ้อง " มีสิ เต็มปากเต็มคำดีเสียด้วย " หมายเหตุ : คุณแสน พระเอกของเรื่องนี้ เป็นตัวละครหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสนิทจากเรื่อง ขออีกครั้ง , น้องนุ่ง , เล่ห์ร้อน ทุกเรื่องจะมีตัวละครทั้งสี่ปรากฏในเรื่อง แต่เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวข้อง สามารถอ่านแยกกันได้ แต่ถ้าจะให้ม่วนจอยครบสูตรก็ฝากทั้งสี่ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ++++++++++++++++++++++++ 4 เรื่อง 4 รส 4 หนุ่ม ดังนี้ 1. คุณแสนร้าย (แสนสราญ + หนึ่งฤทัย) 2. ขออีกครั้ง (แมธธิว + พราวด์ ) 3. น้องนุ่ง (เอกบุรุษ + เขมิรา) 4. เล่ห์ร้อน (เขมมะ + ขนม)
" ผมใหญ่ครับ " " ใหญ่นี่ ชื่อหรือสรรพคุณคะ " " ก็... ทั้งสองอย่างครับ " +++++++++++++++++++++++++++ " ผมอยากเอาคุณเป็นบ้าเลย " ดวงตาของมิถุนาเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะพูดมันออกมาตรง ๆ อย่างไม่ให้เกียรติเธอแม้แต่นิด " ไอ้โรคจิต หยาบคาย ! " เธอผรุสวาทออกมาทั้งยังพยายามดิ้นรนผลักไสให้ตัวเองหลุดพ้นพันธนาการอันเป็นอ้อมแขนเหนียวแน่นนั้น และแน่นอนว่านอกจากไม่หลุดแล้วเขายังรัดเธอแน่นเข้าไปอีก " ปล่อยฉันนะ ! " " ก็คุณบอกให้ผมพูดเอง " " ใครจะไปรู้ว่าความคิดคุณจะทุเรศลามกขนาดนั้น " " มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ธรรมชาติสร้างให้สัตว์เพศผู้เพศเมียสมสู่กันเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ ความต้องการทางเพศมันเป็นเรื่องปกติ หรือว่าคุณไม่เคยมีมัน " " ฉันมีคู่หมั้นแล้วและไม่ได้อยากดำรงเผ่าพันธุ์อะไรกับคนแบบคุณ ! " เขาหัวเราะเบา ๆ ต่างกับเธอที่ตาเขียวปั้ด อยากจะยกมือขึ้นตะกายหน้าหล่อ ๆ นั่นแทบบ้า ไอ้คนไร้มารยาท ! " เราไม่ต้องดำรงเผ่าพันธุ์อะไรทั้งนั้น " เขาเริ่มบทสนทนาต่อก่อนโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆ " แค่เอากันก็พอ " ++++++++++++++++++++++++++++++++++++ " ...แค่อยากจะมาทักทายคนคุ้นเคยเป็นการส่วนตัว " " ฉันไม่ใช่คนคุ้นเคยของนาย " " งั้นคุณเป็นคนคุ้นเคยของผมฝ่ายเดียวก็ได้ " " อย่ามากวนนะ ระวังจะโดนเอาคืน " " ก็เอาสิ จะเอาคืน เอาวัน หรือเอาทั้งวันทั้งคืนเลยก็ได้นะ ผมไม่ติด "
จะผิดไหม ถ้าอยากมีอะไรกับเพื่อนรัก เขาอยากสอดเสยลำใหญ่เข้าไปในกายเธอเหลือเกิน..เช่นเดียวกับเธอที่อยากให้เขาเข้ามาลึกๆ แรงๆ
ถูกพ่อแท้ ๆ ขายให้กับชายแก่คราวพ่อเพื่อไปเป็น 'เมียน้อย' เธอไม่อยากเสียซิงให้ชายแก่คราวพ่อ จึงเลือกเสียมันให้กับหนุ่มหล่อที่ 'ขายตัว' แต่เธอดันตกใจจนหมดสติทั้งที่เขาเสียบเข้าไปได้แค่ส่วนหัว บ้าบอฉิบ ! เมื่อได้สติ ขวัญเอยอับอายเป็นอย่างมาก สบถสาบานเอาไว้ว่าจะไม่ทำอะไรไร้สติเช่นนี้อีกแล้ว และภาวนาอย่าได้พบได้เจอเขาอีกเลย แต่ดูเหมือนเทวดาไม่เป็นใจ เพราะหนุ่มเจนรักคนนั้น กลับกลายมาเป็นนักศึกษาในคลาสที่เธอสอน แถมบ้านอยู่ติดกับเธออีกด้วย เวรล่ะสิ !
“ อาาา.. มิกิ ” ครวญครางอย่างหฤหรรษ์ก่อนน้ำรักอุ่นร้อนจะพวยพุ่งอย่างรุนแรง กระฉูดชุ่มบ็อกเซอร์สีขาวสะอาดจนเปียกแฉะ
อวิ๋นซือเป็นบุตรสาวของขุนนางใหญ่กับภริยาเอก นางเพียบพร้อมคู่ควรกับฐานะฮูหยินใหญ่ วัยสิบห้าหญิงสาวขึ้นเกี้ยวสีเเดงหลังใหญ่ ใช้แปดคนหามเข้าสู่ตระกูลสามี วัยสิบเจ็ดนางถือหนังสือหย่าออกจากจวนอย่างทระนง เป็นฮูหยินใหญ่เเล้วอย่างไร เมื่อในใจสามียังสู้อนุคนหนึ่งไม่ได้ด้วยซ้ำ
หลังจากภรรยาของประธานฮั่วซื่อกรุ๊ปจากไป มีคนพบว่าเขากลายเป็นคนดี ไม่เจ้าชู้มากใจอีก ใช้ชีวิตอย่างซื่อสัตย์ด้วยกันกับลูกชาย จนกระทั่งวันหนึ่ง หมอประจำตระกูลที่เขาจ้างมาใหม่มาที่บ้าน “คุณฮั่ว ให้ฉันตรวจดูอาการให้คุณไหมคะ? ” คุณฮั่วมองด้วยใบหน้าที่เล่าลือว่ากลายเป็นคนดีแล้ว และสายตาคมกริบดั่งมีด หมอประจำตระกูลวิ่งหนีไปด้วยความตกใจอย่างรวดเร็ว สองเดือนต่อมา หมอประจำตระกูลเข้ามาครองใจคุณฮั่วได้สำเร็จ “คุณนายฮั่ว คุณทำยังไงให้คุณฮั่วเปิดใจ เดินออกมาจากความคิดถึงภรรยาที่ล่วงลับได้ยังไงเหรอครับ? ” “เฮอะ ๆ ง่ายมาก แต่งงานแล้วได้แถมสองไง! ” เจ้าสาวพูดอย่างไม่พอใจและจับมือเด็กน้อยที่หน้าตาถอดแบบเจ้าบ่าวสองคนออกมา!
จะทำยังไงเมื่อเชฟสาวที่อยู่ๆก็โดนลูกหลงตายแบบไม่รู้เรื่อง จากเหตุปล้นธนาคาร
ทุกคนรู้ดีว่า บุตรีคนโตที่ไม่เป็นที่โปรดปรานในจวนโหวอันติ้งแห่งเมืองหลวง ทำให้แม่แท้ๆ ของตนต้องเสียชีวิต เป็นคนที่ถูกมองว่าเป็นตัวโชคร้าย ก่อนแต่งงานก็ทำให้แม่เลี้ยงฝันร้ายอยู่หลายวัน ออกเดินทางไปทำบุญนอกเมืองก็ถูกโจรจับตัวไป แต่ใครจะคิดว่าโชคร้ายกลับกลายเป็นโชคดี นางเปลี่ยนนิสัยไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ยอมให้ใครมารังแกอีกต่อไปที่แท้ซูชิงซวู่ ผู้สุดยอดสายลับที่ทะลุมิติมาเผชิญกับพ่อที่เย็นชา แม่เลี้ยงที่ชั่วร้าย คู่หมั้นที่นอกใจน้องสาวต่างแม่ แต่ไม่เป็นไร คอยดูว่าเธอจะจัดการพวกชั่วช้า และเอาคืนทุกอย่าง ทว่าทำไมท่านอ๋องผู้นั้นถึงมองมาที่เธอด้วยสายตาแปลกๆ นั่นล่ะเผ่ยเสวียนจู: บุญคุณที่ช่วยชีวิต ไม่มีสิ่งใดตอบแทนได้ นอกจากเอาตัวไปแลก
เรือคาสิโนลำงามได้เข้ามาเปิดให้บริการยังประเทศไทยเป็นครั้งแรก เจ้าเของเรืออย่าง อัลแบร์โต วินเซนโซ อัจไบร์จาร์ ไม่เคยคิดเลยว่าจิ้งจอกร้ายอย่างเขาจะต้องมาตกบ่วงเสน่หาของสาวน้อยสาวไทยอย่างสิตาพร เพียงได้เห็นเธอครั้งแรก ชายหนุ่มก็ปรารถนาสิตาพรจนยากจะหักห้าม เธอมากับน้าสาวและน้าเขยผู้ติดการพนัน เมื่อน้าสาวของเธอติดหนี้เขาหลายล้าน ชายหนุ่มจึงยื่นข้อเสนอให้ยกสิตาพรให้เขาเพื่อแลกกับหนี้ในครั้งนี้ ในวันที่เรือจะออกจากประเทศไทย สิตาพรก็กลายเป็นสมบัติบรรณาการของเจ้าของเรือหนุ่ม “เคยดูสารคดีสัตว์โลกน่ารักไหมน้ำหวาน เนื้อที่เข้าปากเสือ อ้อยที่เข้าปากช้าง เธอคิดว่ามันจะยอมคายง่ายๆ ไหมแม่สาวเวอจิ้น” สิตาพรแก้มแดงแช้ด คำเรียกขานของเขาสร้างความร้อนผ่าวทั่วใบหน้า ตาคมดุเอาจริงทำให้สาวน้อยใจสั่นทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าห้ามกลัวเขา ห้ามทำให้เขารู้ว่าเธอหวาดหวั่นแค่ไหน “อย่ามาเรียกหนูแบบนี้นะ คนแก่โรคจิต ถามจริงเถอะโลกนี้ไม่มีใครเอาแล้วหรือไงถึงได้มาตามตอแยหนูแบบนี้” สาวน้อยแหวเข้าให้ คำพูดเธอเรียกรอยยิ้มขำจากปากเข้ม ยิ้มที่เกิดที่ปากและส่งไม่ถึงดวงตาคม
เมื่อตอนเด็ก หลินอวี่เคยช่วยชีวิตเหยาซีเยว่ที่กำลังจะตาย ต่อมา หลินอวี่กลายเป็นพืชหลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอแต่งงานเข้าตระกูลหลินโดยไม่ลังเลใจและใช้ทักษะทางการแพทย์ของเธอเพื่อรักษาหลินอวี่ สองปีของการแต่งงานและการดูแลอย่างสุดหัวใจของเธอเพียงเพื่อตอบแทนบุญคุณ และเพื่อที่เขาจะให้ความสำคัญกับตัวเองบ้าง แต่ความพยายามทั้งหมดของเธอกลับไร้ประโยชน์เมื่อคนในใจของหลินอวี่กลับมาประเทศ เมื่อหลินอวี่โยนข้อตกลงการหย่ามาใส่เธออย่างไร้ความปราณี เธอก็รีบเซ็นชื่อทันที ทุกคนหัวเราะเยาะเธอที่เป็นผู้หญิงที่ถูกครอบครัวใหญ่ทอดทิ้ง แต่ใครจะไปรู้ว่า เธอคือ Moon นักแข่งรถที่ไม่มีใครเทียบได้บนสนามแข่งรถ เป็นนักออกแบบแฟชั่นที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ เป็นอัจฉริยะของแฮ็กเกอร์ และเธอยังเป็นหมอมหัศจรรย์ระดับโลก... อดีตสามีของเธอเสียใจมากจนคุกเข่าลงกับพื้นขอร้องให้เธอกลับมา ผู้เผด็จการคนหนึ่งอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาแล้วพูดว่า "ออกไป! นี่คือภรรยาของฉัน!" เหยาซีเยว่ "?"
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY