อันหนิง ยอดหญิงแห่งตงหลาง

ลาง แห่งแค

ยู่บนเตียงนอน ผ้าม่านที่ทอด้วยไหมปลิวไสวไปตามสายลมหนาว ผ้าห่มผืนหนาที่ปกคลุมกายอยู่ถูกเท้าเล็กถีบออกจนสาว

กเปล่งออกมาจากคนที

มผ้าเอาไว้นะเจ้าคะ ถ้าคุณหนูป่วย…

ฉีอันหนิง หรือคุณหนูสี่ บุตรีคนเล็กของใต้เท้า ฉี

ทั้งสองมีบุตรชายทั้งหมดสามคนคือฉีอันหลง ฉีอันลิ่ง ฉีอันลู่และมีฉีอันหน

ข้าไม่อยากให

ล่นดนตรีเป็น และโยนลูกดอกลงกาเก่งที่สุดจนเหล่าพี่ชายอดไม่ได้ที่จะชื่นชมและพาน้องสาวติดตามไปเล่นด้ว

ังออกมาแผ่วเบา ริมฝีปากเ

นางเป็นเด็กหญิงที่เกิดในเหมันตฤดู ความหนาวเหน็บในปีที่นางเกิดนั้นหนาวกว่าปีนี้ยิ่ง

อมกับเสียงของคนที่คอยแจ้งเตือนบอกยา

ที่จันทรา หิมะยังไม่ละลาย

ั้งแต่คุณหนูสี่อายุได้เพียงห้าปี นัยน์ตากลมเบิกโพลงยามเมื่อได้เห็นร่างเล็กของคุณหนูไร้ผ้าห่มกาย ซุนซุนรีบเข

. คุณหนู

ายเลย” เสียงเล็กดังออกมาจากเจ้าของร่างเล็ก

นเอ่ยออกมาอย่างอ่อนใจ ขอภาวนาอย่าให้คุณหนูสี่เจ

ี่ซุนซุน ข้าแข็งแรง ข้า

าหมดสิ้น นางล้างหน้าและเดินไปนั่งลงที่หน้ากระจก ซุนซุนละมื

สลวยเส้นหนาดกดำลื่นมือยามที่เด็กรับใ

บอกข้าว่าจะไปเรียนกับอาจารย์ที่สำนักศึกษาหลี่ชุน ข้าอ

อบเข้าก่อนถึงจะเรียนได้นะเจ้าคะ อีกอย่างคุณหนูต้องไปขออนุญาตนายท่านกับนายหญ

าที่สุด ข้าอยากไปท่านพ่อท

นางมีแต่พี่ชายที่มีอายุห่างกันไม่มาก พี่ชายใหญ่อายุสิบสามปี พี่ชายรอ

ูของนางนั้นถูกนายท่านกับนายหญิงใหญ่เลี้ยงดูแบบตามใจ แต่ทว่านางกล

็มโต๊ะเป็นประจำเช่นทุกวัน พี่ชายใหญ่ของฉีอันหนิงนั้นมีนิสัยสุขุม สุภาพ เก็บความรู้สึกเก่งสมกับเป็นพี่ชายคน

านของบุตรีคนเล็กทำเอาสองสามีภรรยาล

อ๋อร์” ใต้เท้าฉีรู้ดี ยามเมื่อบุตรีผู้นี้ของตน

บพวกพี่ชายค่ะ" สามเด็กชายหันม

องเรียนหนังสือ เขียนอักษรนะ” พี่

” พี่รองหรือฉีอันลิ่งเอ่ยออกมาบ้าง เป็นเขาหน่อยไม่ได

ง นะเจ้าคะท่านพ่อ… นะเจ้าคะท

งเดินเล่นอยู่ในจวน ชมนกชมไม้ หรือเรียนมา

ผ่านก่อนนะ ถ้าเจ้าผ่าน พ่ออน

ยทั้งสามก็เลิกสนใจน้องสาวหันไปสนใจอาหารตรงหน้าแทน การไปเรียนที่สำนักศึกษาหลี่ชุนเป็นเรื

ปด้านใน ส่วนอีกคันนั้นมีบุตรชายคนที่สามและบุตรีคนเล็กติดตามมาด้วย สาวรับใช้ที่ติดตามมาดูแลคุณหนูสี่เดินไปพร้อมกับรถม้

ดน่าสนุกบ้างเจ้าคะ” หากจะถามเรื่องราวต่างๆ ให้ถา

ยๆ มิชอบ อยากมาเรียนเพื่อเหตุใดกัน เมื่อถึ

การได้ฟังเรื่องเล่าต่างๆ จากเพื่อนๆ ในสำนักศึกษาแห่งนี้ แต่ถ้

างผู้ใดบอกว่าข้าจะออกเรือน ข้าจะอยู่กับท่านพ่อท่านแม่” คำตอบขอ

้าไปหาท่านอาจารย์เพื่อขอสอบ” พี่

กหญิงขานรับก่อนที่จะ

นน้องสาวของเ

ไปยังเจ้าของร่างเล็กที่กำลังเยื้องย่างไปกั

อบก่อนที่จะเดินนำสหายที่ถามเขาเข้าประตู

ผลการสอบของเด็กหญิงสร้างความประหลาดใจให้กับอาจารย์เป็นอย่างมาก ถ้าเทียบกับวัยเดียวกั

ียงเรียกขานนามผ

หญิงยกมือก่อนท

้าค่อยมาเรียน ตอนนี้สำนักศึกษาหลี่

งวัยเจ็ดปี อย่างน้อยความหวังที่นางจะได้ออกจากจ

ะ…ท่านอ

องที่นางได้รับการคัดเลือกให้เป็นศิษย์ของสำนักศึกษาหลี่ชุน ซึ่งก็เป็นไปตามคาดเพราะผู้ใดในจวนบ้างจะไม่

ง พี่ชายใหญ่ยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู ส่วนพี่ชายอีกสองคนค่อนข้างจะรู้สึกเบื่อหน่ายเสียด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าน้องสาวนั้นคิดเช่นไรอยู่ถ

าวมาเชิญน้องไปแข่งปาศรที่จวนของนาง” หลังจากเก็บกระเป๋าเร

นี่น่ะเหรอ” เด็กหญิงพยักห

านพี่ชายใหญ่ไปด้วย” น้องสาวออ

นแต่พี่ชายใหญ่” พี่ชายรองทักขึ้นขณะ

งหมดนี่แห

ิ้ม สี่พี่น้องจึงพาก

บมาที่จวนพร้อมกับชัยชนะจนพี่ๆ เอ่ยปากชมนางไม่ขาด รวมไปถึงผู้ใหญ่จากจวนสกุลอิ่นด้วย ที่ต่างพากันชื่นชมเด็กหญ