กว่าหาดมอนติคาร์โลสวยมาก ฉันเลยอย

นไหวหรื

ได้ถึงความแข็งแกร่งเริ่มดุนดันอยู่บนต้นขา เซอร์เรนัล์ฟคงอยากรักเธออีกครั้งแต่ห

ราอาจค้นพบอะไรใหม่ ๆ

ลังทำให้ผมคล

เปลือยเปล่าของกันและกันเนิ่นนานก่อนจะสวมใส่เสื้อผ้าและพากันออกไปจากบ้านพักตากอากาศเพ

อแก้ตัวไม่ให้พ่อของคุณจับได

มาถึงเข่ากล่าวขึ้นขณะโอบไหล่ของอิสลินและเดินลุยฟองคลื่นไปบนหาดอัน

สิ่งที่ฉันเป็นกังวลคือเมื่อไหร่ฉั

ปด้วยกันคงไ

ตาเขา เซอร์เรนัล์ฟเกลี่ยปอยผมที่ลมพัดจนตกลงมาปร

น่อย ผมจะสร้างตัวให้พ

ยไปไหนนะค

ือทั้งสอง ความสูงเพียงหนึ่งร้อยหกสิบเซ็นต์ทำ

นท

ุณนี่คะ และที่สำคัญฉันเป็นของคุณ...ไคลน์คะ ฉันจะ

ีฟ

็งแรงกระหวัดรั้งเอวบางเข้าหาตัวและเบียดอกกว้างกับอกอิ่มนุ่มของร่างอรชรท่ามกลางสายลมพลิ้วและแสงนวลยามโคมรัตต

ันเถอะ เราออก

ารพยักหน้ารับ แต่ก่อนที่ทั้งสองจะบ่ายหน้ากลับที่พักก็มีอันต้อ

ลี

ฟที่ก็ตกใจไม่แพ้กันไว้แน่น หญิงสาวไม่

าร์โนลให้มารับคุ

ะพูดด้วยน้ำเสียงหนักแกมบังคับ แต่อิสลินส่ายห

่นแหละ...เลียม...ฉันจะอยู่ที่นี่ แ

ม่ได้ครับ เพราะนี่เป็นคำสั่งของคุ

ม่

ีฟ

รงของชายตัวใหญ่อีกสองคนที่ล็อคแขนทั้งสองข้างไว้ไม่ได้ ชายหนุ่มฝืนกำลังสุดแรงเมื่อเ

ธอ! ปล่

คล

แต่ก็ไม่พ้นชายร่างยักษ์ที่ดึง

เลียม! แต่อย่าทำอะไรเขา