ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

หยุนซีแต่งงานกับกู้ซือเฉิน คุณชายที่สูญเสียสิทธิ์ที่เป็นผู้สืบทอดตระกูลแทนน้องสาว ตอนแรก พวกเขาเพียงแค่ว่าที่สามีภรรยาในนามเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเรื่องราวของหยุนซีถูกค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมา สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปตาม ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นคนธรรมดาอย่างที่คิดเลย ใครจะไปคิดว่าเธอเป็นทั้งแฮ็กเกอร์มืออาชีพ นักประพันธ์เพลงลึกลับ และทายาทคนเดียวของนักแกะสลักที่มีชื่อเสียงระดับชาติ.... มีทั้งนักร้องชื่อดัง นักแสดงที่เคยได้รับรังวัลมากมายและผู้สืบทอดของตระกูลที่ร่ำรวยมาตามจีบว่าที่ภรรยาของเขา กู้ซือเฉินควรทำอย่างไรดี?

หลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เจียงหว่านฉือตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด ทีแรกเธอยังคิดว่าสามีของเธอที่แต่งงานกันมาเป็นเวลาสามปีนั้นมาที่นี่เพื่อดูอาการของเธอ แต่ไม่คิดเลยว่า ชายคนนั้นกลับเดินไปที่ห้องผู้ป่วยข้างๆ เพื่อดูแลผู้หญิงอีกคนหนึ่ง และเพื่อผู้หญิงคนนั้นแล้ว เขายังต้องการส่งเธอเข้าคุกด้วย "2500 ล้าน เพื่อแลกกับการตบผู้หญิงของคุณหนึ่งฉาด"เจียงหว่านฉือมองไปที่เขาอย่างเย็นชา "เราหย่ากันเถอะ"" เธอรับใช้เขาอย่างอดทนมาเป็นเวลาตั้งสามปี ตอนนี้ เธอขอไม่ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนั้นอีกต่อไปแล้ว เธอจะกลับไปสืบทอดมรดกมหาศาลของตระกูล

เจียงเหว่ยยี่ และ กู้เหยียนอันเป็นคู่รักในวัยเด็กมา 12 ปีแล้ว และคบกันมา 3 ปีแล้ว การแต่งงานระหว่างตระกูลเจียง และตระกูลกู้นั้นยิ่งใหญ่มากจนผู้หญิงทุกคนในเมืองเอต่างก็อิจฉา ในวันแต่งงาน สถานที่จัดงานเลี้ยงเต็มไปด้วยแขกและเพื่อนต่างๆ แต่แล้วเมื่อมีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้ามาทำให้กู้เหยียนอันละทิ้งเจียงเหว่ยยี่ ซึ่งแต่งตัวอย่างหรูหราสวยงามแล้ว การหลบหนีจากงานแต่งงานของกู้เหยียนอันทำให้เจียงเหว่ยยี่ดลายเป็นตัวตลกของเมืองเอ อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทันที่คนในเมืองเหล่านั้นได้หัวเราะเยาะเท่าไร ก็เห็นเจียงเหว่ยยี่โพสต์ใบทะเบียนสมรสระหว่างเธอกับเสิ่นจินโจว: "แต่งงานแล้ว" จากนั้นไม่นาน เสิ่นจินโจวที่ไม่ได้โพสต์ข้อความมาหลายปีก็โพสต์ว่า "อ่านแล้ว" บางคนบอกว่าครั้งนี้เจียงเหว่ยยี่โชคเข้าข้าง และสูญเสียของเล็กน้อยไป แต่กลับได้ของมีค่ามากกลับมา เพราะกู้เหยียนอันเทียบไม่ติดเสิ่นจินโจวแม้แต่นิดเลย เมื่อเผชิญกับคำพูดที่เต็มไปด้วยความอิจฉาเหล่านี้ เจียงเหว่ยยี่ก็ตอบเห็นด้วยทุกครั้งอย่างตรงไปตรงมา จนกระทั่งวันหนึ่ง นักข่าวการเงินตัวกล้าถามเสิ่นจินโจวว่าเขาคิดอย่างไรกับการแต่งงานของเขา เมื่อทุกคนคิดว่าเสิ่นจินโจวจะเยาะเย้ยเจียงเหว่ยยี่อย่างหยิ่งผยอง แต่เขากลับพูดอย่างใจเย็นว่า: "ผมสมหวังแล้ว"

... เธอซ่อนตัวตนในฐานะหมอมือหนึ่งไว้ เพื่อความรักและกลับสู่ครอบครัว แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ “สวี่จืออวี๋ เธอจะเอาอะไรไปสู้กับหว่านซู?” “หว่านซูเป็นแพทย์อัจฉริยะที่จบจากต่างประเทศ ส่วนเธอเป็นแค่แม่บ้านที่ถือมีดผ่าตัดยังไม่มั่นคง” ครอบครัวของเขายิ่งเยาะเย้ยเธอเรื่องชาติกำเนิดต่ำต้อย และด่าทอแม่ของเธอที่หายตัวไปว่าเป็นหญิงแพศยาที่หนีไปกับชายอื่น แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเธอเคยเป็นศัลยแพทย์ทหารที่อายุน้อยที่สุดในกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ! สถาบันการแพทย์ชั้นนำของโลกขอร้องให้มาร่วมงานถึงสามครั้งเพื่อให้เธอเป็นศาสตราจารย์ประจำ! แม่ของเธอเป็นตำนานในวงการแพทย์รุ่นก่อน! ส่วนพ่อของเธอคือผู้นำที่มีอิทธิพลสูงสุดของตระกูลเก่าแก่ในยุโรป! เมื่อเธอไปต้อนรับพ่อกลับมา สามีกลับอยู่กับหญิงในใจของเขา เธอตัดสินใจหย่าร้างและไปตามนัดเพียงลำพัง การต้อนรับนั้นกลายเป็นเรื่องดังในเมือง นักธุรกิจใหญ่และครอบครัวมาเฟียต่างมาร่วมงานต้อนรับ! จนกระทั่งการประชุมสุดยอดทางการแพทย์ อดีตสามี เสิ่นหงเย่ ถึงเพิ่งรู้ว่า ภรรยาที่เขาดูถูกเป็นเพียงคนธรรมดานั้น กลับเป็นตำนานที่ทุกคนในวงการแพทย์ต่างเคารพ! เป็นเขาต่างหากที่ไม่คู่ควร ต่อมาเขาได้เห็นกับตา หัวหน้ามาเฟียที่มีอำนาจมากที่สุดในยุโรป ลี่เฉิงเซียว กอดสวี่จืออวี๋ไว้ในอ้อมแขน ในดวงตาของชายคนนั้นมีแต่ความทะเยอทะยานที่จะครอบครอง “อวี๋อวี๋ เธอเป็นของฉัน ถ้าเธอกล้าชายตามองอดีตสามีอีกแม้แต่น้อย ฉันจะทำให้เขาหายไปจากโลกนี้!” สวี่จืออวี๋รู้สึกว่าชายคนนี้บ้าคลั่งจนไม่มีทางรักษาได้ คืนนั้น ชายคนนั้นบ้าคลั่งดันเธอไปที่กำแพง จูบรอยแผลของเธอไม่หยุด และร้องขอเสียงแหบว่า “ขอเธอ รักฉัน หรือให้ฉันรักเธอ” เขาคือผู้นำที่มีอิทธิพลสูงสุดที่ทุกคนเคารพนับถือ แต่ยอมเป็นทาสรักของเธอ!

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

แอบหื่นไปมั้ยถ้าจะบอกว่าวันเกิดปีนี้ ของขวัญอย่างเดียวที่ฉันอยากได้คือจูบที่แสนเต็มใจจากเขา... ♥ รุ่นพี่รันเวย์ของฉัน ♥ แล้วใครจะไปคิดว่าพระเจ้าจะจัดให้ตามนั้น แถมยังไม่ใช่แค่จูบ! ฉันได้รุ่นพี่ตัวเป็นๆเข้ามาอยู่ในชีวิต ยิ่งไปกว่านั้นมันบ้ามากที่จะบอกว่าอยู่ๆฉันก็ได้เป็นผู้หญิงของเขาด้วย!

ก็ไม่รู้ว่าโชคชะตาพาฉันมาเจอกับอะไร... ทำไมอยู่ๆชีวิตฉันถึงต้องมาข้องเกี่ยวกับพวกคนรวยที่เป็นถึงทายาทมหาวิทยาลัยชื่อดังสองแห่งอย่าง Destinesia และ Vania ที่กำลังมีเรื่องบาดหมางจนแทบจะฆ่ากัน มิหนำซ้ำตัวฉันเองและใครบางคนในความทรงจำที่ฉันกำลังตามหา ก็ดันเป็นสาเหตุหลักของปัญหาที่ว่า ปัญหา...ที่ต้องแลกด้วยชีวิต ความสูญเสีย...ที่ฉันไม่เคยรู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองก็มีส่วนในเรื่องนี้

“ที่พูดนี่คิดรึยัง?!” พอพายุ Nightshade พูดมาแบบนั้น ฉันเลยพยักหน้าออกไปช้าๆ แล้วตอบกลับไปอย่างมั่นใจในคำถามนั้นเหมือนกัน “คิดแล้ว...ฉันว่าแย่กว่าการเป็นผู้หญิงของนาย คือเคยรักนายแต่จำมันไม่ได้มากกว่า”

เฉียวอีที่ไม่สามารถมีบุตรได้ถูกบังคับให้หย่าร้าง ยุติความสัมพันธ์ที่คบกันมาสี่ปี ด้วยความหมดหวัง เฉียวอีไปเยียวยาหัวใจในเมืองเล็กๆ โดยบังเอิญพบเด็กทารกชายคนหนึ่ง ด้วยความเห็นแก่ตัว เธอจึงตัดสินใจเก็บเด็กคนนั้นไว้เลี้ยงดูเอง สี่ปีต่อมา รถหรูเรียงรายจอดอยู่หน้าตึกที่เฉียวอีอาศัยอยู่ กู้เช่อหยิบการ์ดเงินออกมาใบหนึ่ง : นี่คือสิบล้านบาท ถือเป็นค่าตอบแทนที่คุณเลี้ยงดูบุตรชายของผมในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา เฉียวอีปกป้องเด็กไว้ด้านหลัง : เด็กเป็นของฉัน ฉันจะไม่มีวันแยกจากเขาได้ กู้เช่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: งั้นก็ได้ พาไปด้วยกันทั้งคู่เลย!