XXX I เรื่องมันเกิด...เพราะดวงอาทิตย์ตกดิน

ี่ก้าวเดินย่อมเต็มไปด้วยขวากหนามเป็นธรรมดา มันอยู่ท

รัวคงเลือกอะไรนอกเหนือจากนี้ไม่ได้ แม้รู้อยู่แก่ใจว่าหนทางข้

พื่อกลับบ้าน หลังจากการทำหน้าที่สิ้นสุดลง ประโยค

เข้าก่อนเวลาด้วยซ้ำ แต่ทำไมไม่เห็นพูดอะไรบ้าง พ

ังคงไม่หยุดพูดเหน็บแนม สายตายามที่มองมาเ

กสะท้าน และเกรงกลัว “รีบกลับเข้าไปท

่ยืนขวางทางอยู่ เพื่อตรงเ

อกมาให้เห็นโดยไม่คิดจะปกปิด ก่อ

ึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอหยิ่งผยองได้มากขนาดนี้ ยามใดที่เห็นแฟนหนุ่มของตัวเอ

ฟนตัวเองต่างหาก เจ้าชู้ขนาดนั้นถ้าไ

่ไม่คิดว่าฉันจะเลือกบ้างเหรอ? ผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นปล่อยให้สูญพันธุ์ไปเลยดีกว่า อ

ใจ” เสียงคุ้นเคยดัง

ียว แค่นึกถึงก็โผ

างหนึ่งยกสายกระเป๋าขึ้นพาดไหล่ แล้วก้

ได้แค่สองคนเท่านั้น หนำซ้ำยังไม่มีประตูแถมเดินออกไปแค่ทางเ

มันจะมีผู้ชายสักกี่คนกันที่กล้าชวนผู้หญิงคนอื่นไปทา

้” รอยยิ้มระบายเต็มใบหน้าในยามที่เอื้อนเอ่ย แม้

ปิดปากพูดอะไรออกมาอีก พยายามมองหา

บไปแบบนั้นแล้วไม่หน้า

ที่บ้านได้ทาน แม้จะดึกมากแล้วแต่แม่กับน้องก็ยังรอคอยเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เว้นซะแต

งหาเช้ากินค่ำไปวันๆ ทว่าสิ่งที่น่าภาคภูมิใจ

้เดินทางกลับบ้าน รองเท้าผ้าใบเก่าๆ เหยียบย่ำไปบ

าที่ซุกหัวนอนใหม่ที่ไหนได้อีก ค่าเช่าบ้านในสลัมถูกส

ี้ เผื่อคุณภาพชีวิตจะได้ดีขึ้น ไม่ต้องเจอเรื่องชวนหน้าปวดหัว เดี๋ยวคนนั้

ปะปนกันไป เพียงแค่สถานที่ที่ฉันอาศ

าไขประตู ‘ที่รัก’ ผู้ซึ่งเป็นน้องสาวแท้ๆ ของฉันก็เปิดประ

นหลังนี้ที่เราอาศัยอยู่เป็นบ้านไม้สองชั้น ขนาดปานกลางไม่ได้คับแคบจนเกินไป แต่ก็ไม่ได้สะดว

็นคนอื่นที่ไม่หวังดีจะทำยังไง” อดไม่

เริ่มแตกเนื้อสาวมากขึ้นทุกวัน หนำซ้ำนิสัยของน้องยังหัว

้ยงเกลาเริ่มงอง้ำ กระนั้นก็ดูออกว

” ริมฝีปากบางขยับพูดอธิบาย ขณะที่

านอน

าวันนี้กลับผิดแผกไป ฉันเอ่ยถามตามที่คาดเดา และการที

งหิ้วที่ฉันถืออยู่ ปล่อยให้น้องจัดการ ส่ว

้านนอกสาดส่องเข้ามาเพียงเล็กน้อย กระนั้นก็ทำให้เห็นว่าผู้เป็นแม่นอนอยู่ตรงไหน ฉั

เสียงแหบแห้งเอ่ยทัก

่าไหร่ จึงยากที่จะคาดเ

่วยยืนยันอาการได้แน่ชัดก็คือไปใ

ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับแม่และน้องสาว ต่อให้

งแม่ดูอ่อนแรงเสียเหลือเกิน จะให้ฉันเชื่อจริงๆ เ

กับน้อง แม่ล่ะกิน

ต่หัวค่ำแล้ว หนูลงไปกิน

ียกหนูนะ” ไม่วายพูดทิ

หยัดตัวลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกมาจากห

ประโยคบอกเล่าจากปากผู้เป็นน้องส

้ชิดจึงไม่รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น แถมที่รักยัง

้พานทำให้ฉันเกิดความรู้สึกไม่อยากอาหาร

ับผิดชอบมากมาย สิ่งที่เป็นตอนนี้คงไม่แคล้วอาการของโรคกระเพาะ

ิงอย่างที่น้องพูดมา แม่ฉันน่ะดื้อจะตายไป ห่วงแต่กลัว

ปเสร็จสรรพ ที่รักคงหิ้วท้องรอนานมากแล้ว ต่อให้ไม่

งหลับพริ้ม ทันทีที่เสียงนาฬิกาปลุกดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท ฉันจึ

ไปทั่วทั้งห้อง แม้เมื่อคืนนี้จะนั่งทำงานที่อาจารย์มอบหมายจนด

่นเรื่องขอทุนการศึกษาไป

ๆ ย่างก้าวลงบันไดไปยังด้านล่าง แล้วพบว

างแบอยู่ตรงหน้า ฉันล้วงหยิบแบงก์ร้อยออกมาจาก

ีบกลับมาดู

กรับคำเสียงใส ฉันจึงย

ที่รักเพียงไม่กี่ประโยค

แม้ว่าแถวมหา’ลัยจะมีสถานีรถไฟฟ้า ทว่าก็ไม่อยากเสี

ี่นั่งระหว่างรอเธอมา ผ่านไปไม่นานนักศึกษาคนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยเดินเข้าห้องมาเรื่อยๆ ไม่เว

รื่องอยากจะให้เ

นที แม้ยังไม่รู้รายละเอียดเร

ขาพักฟื้นอยู่ที่บ้านแล้ว ดี

ทม์” สารภาพตามตรงเลยว่าเวลานี้ฉันกำลังลำบากใจเป็นอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าน

้างานที่ร้านอาหาร ฉันพอมีช

อย่างเดียวได้หรือเปล่า ฉันคุยเรื่องค่

เผลอพูดเสียงดังออกไปแบบนั้น จนเป็นเหตุทำให้น

มากกว่าหมื่นห้าเลยด้วยซ้ำ แถมเหนื

กลงปิดเทอมนี้

็ปิดเทอมยาวๆ นี่ถือว่าเป็นโอกาสเหมาะที่จะหารายได้อย่

ดูแลเขากี

อื่นเตรียมไว้ให้ ดีใจจะได้ไม่ต้องกลับไปทำที่ร้านอาหารนั่นอีก” เรย์

ด้วยความซาบซึ้งใจ ทั้งชีวิตไม่เคยมีใครหยิบยื่นโอกาสดีๆ ให้แก่ฉัน

ีวิตของฉันเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล และไม่คาดคิดด้วยซ

ียงแค่ฝุ่นธุลีโดยไม่รู้ตัว ‘ปากบอกว่าอ